dinsdag 30 december 2008

Zeer Interessant Artikel van ex-presidentiële tolk Fred Burks

Hier is een zeer interessant artikel van Fred Burks, hij was tolk voor presidenten en andere hoge regeringsfunctionarissen en was daardoor aanwezig bij een aantal geheime bijeenkomsten. Ik kan me volledig vinden in het wereldbeeld dat hij schetst en ben er de laatste jaren ook achter gekomen dat dit precies bij de beschrijving van Fred aansluit:

http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/ex-presidentiele-tolk-fred-burks-buitenaardsen-betrokken-bij-evolutie-mens/

Het Mysterie van de "Op je knieën Grot Man"

Men heeft DNA testen uitgevoerd op de 10.300 jaar oude fossiel van "Op je knieën Grot Man" die in 1996 werd gevonden op het Prince of Wales Eiland bij Kethcikan in Alaska. Hij at voornamelijk vis en bij hem werden enkele stenen gereedschappen gevonden; deze gereedschappen suggereren dat hij van een grote afstand kwam.

Van alle mensen die vandaag de dag leven zijn hun genetische sporen terug te voeren op gemeenschappelijke voorouders die 60.000 jaar geleden in Afrika leefden. Terwijl ze naar Noord-Afrika migreerden en vervolgens naar het westen en het oosten en naar Europa en Azie trokken, muteerde hun gemeenschappelijke DNA af en toe. Bevolkingsgroepen die naar verschillende gebieden migreerden, hadden verschillende mutaties; wetenschappers hebben deze mutaties gecategoriseerd in haplogroepen en sub-haplogroepen. De eerste mensen die naar Amerika migreerden behoorden allemaal tot één van de vijf primaire haplogroepen: A, B, C, D, of X.

De "Op je knieën Man" had een DNA variant die men haplogroep D noemt, deze variant kwam voor het eerst 50.000 jaar geleden in Azie voor. Doordat men wist dat de "Op je knieën Grot Man" tot de D groep behoort, werd de kans heel klein dat er nog naaste verwanten van hem in Alaska zouden wonen. Uit vorige DNA onderzoeken onder Eskimo's, Athabaskans en indianen in het zuidoosten, bleek namelijk dat ze bijna allemaal afstammen van haplogroep A en een klein aantal van haplogroep B. De enige haplogroep D mensen in Alaska zijn de Aleuts, maar ze zijn slechts verre afstammelingen van de "Op je knieën Grot Man"; verre afstammelingen, want wetenschappers geloven dat de D mutatie ongeveer 50.000 jaar geleden voor het eerst in Azie verscheen. Na een verdere analyse kwam Kemp erachter dat de "Op je knieën Grot Man" tot de subgroep D4H3 behoort, die waarschijnlijk voor het eerst 20.000 jaar geleden verscheen. Maar het is nog steeds een exclusieve groep die slechts minder dan 2% van de inheemse Amerikanen delen. Van de 163 onderzochte Aleuts behoort niemand tot de D4H3 groep.
234 inheemse mensen in Alaska stonden in juni hun DNA af ter vergelijking, maar van hen bleek niemand een afstammeling van de "Op je knieën Grot Man" te zijn. Enkele van zijn genetische verwanten wonen langs de kustelijke regio's van Zuid-Californie, Ecuador en Yaghan in Tierra del Fuego, het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika.

Volgens Kemp zijn onderzoek gebeurde er het volgende:
"Sommige familieleden van "Op je knieën Grot Man" besloten om naar het zuiden te trekken. De meeste van hen zijn op bestemmingen langs de zee terecht gekomen, dit bevestigt de theorie van wetenschappers die zeggen dat de zuidelijke 48 staten van de VS en Midden- en Zuid-Amerika zijn bevolkt door zeelieden die 20.000 jaar geleden vanuit Azie langs de kust van Alaska en Noord-Amerika kwamen."


Bronnen:
http://www.adn.com/news/alaska/rural/southeast/story/636254.html
http://www.andaman.org/BOOK/chapter54/text-OnYourKneesCave/text-OnYourKnees.htm

vrijdag 19 december 2008

Mijn Boek in Brabant Business

Dankzij Irene Hoekstra verscheen het volgende artikel in mijn boek in de december editie van Brabant Business:



Zie: http://www.brabantbusiness.nl/editie.php?categorie=1
Dcember editie, pagina 48

maandag 15 december 2008

Michael Newton - Past Life Therapy - Journey Between Lives

Michael Newton is al tientallen jaren een regressietherapeut en bracht duizenden mensen terug naar vorige levens, of naar de fase tussen twee levens in, dus naar het hiernamaals, de spirituele wereld. Toen Michael Newton met regressietherapie begon was dit voor hem ook allemaal onbekend terrein en tijdens zijn sessies leerde hij veel over de andere wereld, vorige levens en reïncarnatie van de patiënten die bij hem kwamen. Zijn boeken (Reis der Zielen en Bestemming der Zielen) waren een verademing voor mij om te lezen, doordat het veel verder gaat dan bijna-doodervaringen. Mensen beschreven hun vorige levens en wat nog mooier was, ook de spirituele wereld waar ze tussen twee levens in verbleven.





donderdag 11 december 2008

Zwart Gat in Melkweg Bevestigd

Een 16 jarige studie van Duitse astronomers bevestigd dat er een gigantisch zwart gat in het middelpunt van ons universum is.
Ze volgden de bewegingen van 28 sterren die rond het middelpunt van de Melkweg draaien, door twee telescopen in Chili te gebruiken.

Het zwarte gat ligt 27.000 lichtjaar van de Aarde af en is 4 miljoen keer groter dan onze Zon. Volgens dr. Robert Massey van de Royal Astronomical Society (RAS) suggereren de resultaten dat universums ontstaan rond gigantische zwarte gaten, op dezelfde manier zoals een parel zich vormt rond een korrel.

Dr Massey zei: "Hoewel we zwarte gaten zien als iets bedreigends, op een manier dat als je er te dicht bij komt je in moeilijkheden bent, kunnen ze een functie hebben om universums te helpen vormen, niet alleen die van ons, maar alle universums.
Ze hadden een functie om materie bij elkaar te brengen en als de materiele dichtheid hoog genoeg was, dan heb je de condities waarmee sterren gevormd kunnen worden.

"De meest spectaculaire ontdekking van ons 16 jaar durend onderzoek, is dat het het beste bewijs heeft geleverd dat supermassieve zwarte gaten echt bestaan", aldus professor Reinhard Genzel, hoofd van het onderzoeksteam.

Bron: http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/7774287.stm

woensdag 26 november 2008

DNA Bewijs voor Atlantis!

Genetisch onderzoek heeft in de afgelopen jaren onverwachte resultaten opgeleverd. Antropologen en historici dachten dat Amerika door Aziaten was bevolkt, die een landbrug die Siberië met Noord-Amerika gedurende de laatste IJstijd verbond overstaken. De eerste resultaten van het genetisch onderzoek bevestigden deze theorie en toonden aan dat de Oorspronkelijke Amerikanen bestonden uit vier stambomen, vier mtDNA haplogroepen: A, B, C en D, die in geheel Noord-, Midden- en Zuid-Amerika voorkomen. Maar slechts drie groepen (A, C en D) werden bij volkeren in Siberië teruggevonden; haplogroep B werd bij oorspronkelijke bewoners in Zuidoost Azië, China, Japan, Melanesië en Polynesië gevonden.

Er zijn twee typen genetisch materiaal dat voor analyse wordt gebruikt: cellulair en mtDNA. mtDNA wordt generatie op generatie alleen via de vrouwelijke lijn doorgegeven en evolueert sneller, zodat het goed gebruikt kan worden om een onderscheid te maken tussen volkeren die zich in verschillende geografische gebieden ontwikkelden.
Het genetische onderzoek toonde aan dat de migratie naar Amerika veel complexer was. Ze toonden niet alleen aan dat Amerika door veel verschillende rassen was bevolkt, die uit verschillende delen van Azië kwamen, maar ook dat deze migratie veel eerder plaats vond dan men dacht.

Antropologen, archeologen en geschiedkundigen dachten dat de migraties 20.000 jaar geleden plaats vonden, maar DNA onderzoek toont aan dat de eerste migratiegolf al 38.000 tot 50.000 jaar geleden begon. In recente jaren zijn in Zuid-Amerika, Californië en het zuidwesten van de V.S. nieuwe spullen opgegraven en gedateerd met de radiocarbon methode en bevestigen deze oude datums. In het algemeen is de lang volgehouden theorie dat Amerika via de Beringstraat vanuit Siberië is bevolkt correct, maar de nauwe focus op Siberië, de enige migratieroute via de enige landbrug en het tijdstip is een fout. Enkele immigranten kwamen inderdaad via die weg vanuit Siberië, maar andere groepen kwamen in boten vanuit Japan, Polynesië, enz en hun reizen begonnen al in een veel verder verleden.

Genetische onderzoekers stelden vast dat 96% van de Inheemse Amerikanen tot deze vier haplogroepen (A, B, C en D) behoren, deze mtDNA typen werden ook in Azië gevonden, maar niet in Europa en ook niet in Afrika. Dit bevestigt dat Azië de oorspronkelijke regio van de meeste Inheemse Amerikanen was, totdat er in 1997 een vijfde stamboom werd gevonden, die genetici haplogroep X noemen. Deze ontdekking ontketende een enorme discussie, die tot op de dag van vandaag doorgaat. Haplogroep X dient nauwkeurig, doordacht en diepgaand onderzoekt te worden, want deze groep bezit één van de belangrijkste sleutels waarmee geheimen uit ons collectief verleden opgelost kunnen worden. Blijkbaar behoort 4% van de Inheemse Amerikanen niet tot de vier hoofdgroepen, waardoor wetenschappers aannamen dat deze mensen afstammelingen zijn van relaties van indianen met Europeanen en Afrikanen. Dit bleek inderdaad voor 1,5 % van de Inheemse Amerikanen te gelden, maar 2,5% bleek tot de X stamboom te behoren. Nadat deze kleine mtDNA groep was geïdentificeerd, begon de race om vast te stellen waar ze vandaan kwamen.

En hier wordt het mysterie pas echt gecompliceerd en interessant. Haplogroep X komt in Europa bij 5% van de bevolking voor en was destijds in Azië en in Afrika onbekend. De X stamboom arriveerde tussen 38.000 en 10.000 jaar geleden in Amerika. Doordat Europeanen volgens de algemene opvattingen niet voor Columbus naar Amerika reisden, zeiden conservatieve onderzoekers dat haplogroep X het resultaat moest zijn van Europese nakomelingen die na Columbus in Amerika arriveerden. Deze theorie kon al snel de prullenbak in, want rond de Grote Meren (Mound Builder regio) vond men zeer oude DNA sporen, van ver voor de tijd van Columbus, die ook tot haplogroep X behoren.

De verdeling van haplogroep X veroorzaakte een schokgolf bij de conventionele historici, want haplogroep X werd alleen bij een handjevol stammen verdeeld over Noord-Amerika gevonden: ongeveer bij 5% van de Yakima en de Sioux stammen in het noordwesten, en de Navajo in het zuidwesten. Maar de grootste concentratie vond men bij de Ojibway, Oneota en Nuu-Chah-Nulth stammen, waar bijna 25% tot haplogroep X behoort!

Haplogroep X werd niet gevonden bij indianen in Centraal- en Zuid-Amerika.
Onafhankelijke onderzoekers wezen erop dat deze gegevens de readings van de ‘slapende profeet’ Edgar Cayce uit de jaren 30 bevestigen. Hij zei dat sommige vluchtelingen van Atlantis naar het noordoosten van de Verenigde Staten waren gemigreerd en later vormden ze de Iroquois natie. Bij die stammen was ook de hoogste concentratie haplogroep X gevonden. Edgar Cayce zei ook dat enkele vluchtelingen naar het zuidwesten van Amerika en naar de regio Mound Builder waren gevlucht. Zijn lezingen komen dus precies overeen met de uitkomsten van het DNA onderzoek! Cayce had ook datums gegeven wanneer deze migraties plaatsvonden en ook die kwamen overeen met de DNA-bevindingen.

Tegen het einde van de jaren 90 ontdekte men in Azië toch een groep mensen die tot haplogroep X behoren en de conventionele wetenschappers dachten dat hun theorie toch geheel waar was. Deze regio ligt bijna 13.000 kilometer van het noordwesten van Amerika, maar vanuit dit gebied naar Amerika toe is geen enkel haplogroep X spoor gevonden, waardoor duidelijk werd dat zij niet de voorouders van de haplogroep X indianen in Amerika kunnen zijn.

Op 16 februari 1932 vertelde Edgar Cayce tijdens een reading het volgende over Atlantis:
“De positie die het continent Atlantis innam, is tussen de Golf van Mexico aan de ene kant en de Middellandse Zee aan de andere kant. Bewijzen van deze verdwenen beschaving zijn te vinden in de Pyreneeën en in Marokko aan de ene kant, en in Brits Honduras (Belize), Yucatan en in Amerika aan de andere kant.”
In de Pyreneeën in Noord-Spanje en Zuid-Frankrijk leven de Basken en in Marokko leven de Berbers, beiden oude volken. Vreemd genoeg bevatten deze twee bevolkingsgroepen de hoogste concentraties van haplogroep X die in Europa en Noord-Afrika zijn gevonden!

De Basken zijn voor antropologen, taalkundigen en historici al lang een raadsel, want hoewel ze Kaukasisch zijn, passen ze bij geen één ander Europees volk. En hun taal is aan geen enkele bekende in de wereld gerelateerd. De Basken zijn ook uniek qua bloedgroepen, want als volk hebben ze de hoogste concentratie bloedgroep O negatief in de wereld en behoren tot de laagste met bloedgroep B.

Edgar Cayce zei dus dat mensen het zinkende continent Atlantis ontvluchtten en naar het westen van Amerika gingen, waar ze zich vestigden en de Iroquois werden. Anderen gingen naar het oosten, naar het Iberische schiereiland en toen naar de Pyreneeën (Basken) en naar de westkust van Noord-Afrika en vervolgens naar het Atlas gebergte (Berbers). En ook de Berbers zijn een volk met de hoogste concentratie van haplogroep X in de wereld en ook zij zijn een vreemd volk die door de wetenschap weinig aandacht hebben gekregen. Ze zijn namelijk een Kaukasisch volk in Afrika en vallen niet in het ‘Out of Africa’ scenario, waardoor men aannam dat ze vanuit Europa terug migreerden naar Afrika. Maar die theorie is inmiddels verlaten en wetenschappers aanvaren nu dat ze inderdaad een inheemse bevolkingsgroep zijn, die teruggaat tot het Stenen Tijdperk. Maar we moeten ons afvragen hoe dat kan, want de rest van de bevolking in Afrika onder de Sahara is immers zwart.

Bron: http://www.redicecreations.com/specialreports/2006/05may/atlantisDNA.html

vrijdag 21 november 2008

Mijn artikel over mijn boek is geplaatst op Grenswetenschap!!

Yes! Mijn artikel over mijn boek is geplaatst op de veel bezochte website van Grenswetenschap: http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=2404

Dit is het eerste deel van mijn artikel, het tweede deel volgt nog op hun site...

dinsdag 18 november 2008

Verbluffende overeenkomsten tussen de Oude Egyptenaren en de Maya’s

De goden van de oude Egyptenaren en de Maya’s zijn symbolen van zeer belangrijke aspecten van de oorsprong en de bestemming van de mensheid. Hun goden vertonen merkwaardig genoeg zeer detailrijke overeenkomsten.

De allerhoogste god van de oude Egyptenaren is Ra. Ra, de Zon, is de bron van al het leven. Ra wordt vaak de zonnegod genoemd, maar de oude Egyptenaren spreken niet over de vorm en de functie van de zon in de derde dimensie, het is niet de Zon die wij zien als zon. Hun Zon is een symbool voor diepere krachten, is licht een begrijpend bewustzijn. Hun Zon is de schepper en de kracht van het universum.
Deze voorstelling van hun allerhoogste god, Ra, sluit perfect aan op de voorstelling die de Maya’s van hun allerhoogste god hebben: Hart van de Hemel; het is de grote kracht waar we allemaal vandaan komen en uiteindelijk ook weer naar terug keren, het omvat ons gehele bestaan. Hart van de Hemel verwijst naar de kern van de ziel van het leven en naar het centrum van verbeelding.

Thoth, de maangod van de Oude Egyptenaren, wordt meestal afgebeeld als een krachtige god met een ibis hoofd. De ibis is een vogel die aan de kust tussen de twee werelden van water en land leeft. Deze twee werelden zijn symbolen van onbewuste en bewuste gedachten. De kracht om tussen deze twee werelden te leven wordt als heel belangrijk gezien om het ware leven te leven. Een kenmerk van de ibis vogel is dat het één van de weinige vogels is die op slangen jagen.

Itzamna is de hoofdgod van de Maya’s en samen met de hoofdgodin Chac Chel vormen ze “Hart van de Hemel”. Itzamna manifesteert zich in de vorm van de heilige vogel Wak. Wak is een lachende valk en net als een ibis, is de lachende valk wit van kleur, en jaagt hij op slangen. Zowel Itzamna als Thoth waren goden met genezende krachten en beiden openbaarden de mensen alle kennis van sterrenkunde, bouwkunde, meetkunde, geneeskunde, godsdienst en het schrift.

Isis verzorgt het hoofd van Osiris.

In de traditionele Egyptische kennis waren er twee broers: één hield van god en werkte met liefde samen met de schepping en de andere streef egoïsme en eigenbelang na en maakte misbruik van de schepping. Deze twee broers werden in Egypte Osiris en Set genoemd, de jongere zus van Osiris is Isis. Het volgende verhaal is één van de bekendste legenden over deze drie goden:
Toen Osiris op een grote reis rond de aarde ging, bleef Isis als regent van Egypte achter. Ze regeerde verstandig en goed, waardoor hun jongere broer Set de macht niet over kon nemen. Maar Set was vol van egoïsme en verlangens en listig overtuigde hij zijn oudere broer Osiris in een kist te gaan liggen, waarna hij Osiris doodde, de kist verzegelde en in de Nijl gooide, die het naar de zee vervoerde. Het kwam tot stilstand op een verre kust aan de voet van een tamarisk boom. De boom groeide rond de kist en verhulde het geheel in haar stam. Toen de boom door de koning van het verre land werd omgekapt, gaf het een volmaakte geur af, waardoor zijn reputatie zich over de gehele wereld verbreidde en uiteindelijk Isis haar oren bereikte. Toen ze over deze geurige boom hoorde, wist ze meteen dat het de essentie van Osiris was.

Dit verhaal over de dood van Osiris heeft een grote overeenkomst met het Maya verhaal over de dood van Hun Hunahpu:

Het hoofd van Hun Hunahu hangt in de levensboom.

Het was in de duisternis, in de nacht, toen Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu werden geboren voor Xpiyacoc (Itzamna) en Xmucane (Chac Chel).
De volgende ochtend kwamen Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu naar buiten en verschenen voor Hun Keme en Wuqub Keme : “Waar zijn mijn sigaren en mijn fakkel die gisterenavond aan jullie waren gegeven?”.
“We hebben ze opgemaakt, heer.”
“Heel goed, nu is jullie dag beëindigd. Jullie zullen dood gaan.” …

Hun Hunahpu werd onthoofd, en de rest van zijn lichaam werd met zijn jongere broer begraven.
“Plaats zijn hoofd in het midden van de boom die bij de weg staat”, zeiden Hun Keme en Wuqub Keme.
Nadat ze zijn hoofd in het midden van de boom plaatsten, groeide er voor het eerst fruit aan de boom. …
Het hoofd van Hun Hunahpu kon je niet goed zien, want het uiterlijk van zijn gezicht was identiek geworden aan de kalebassen.

In beide verhalen komt een heel belangrijke god te overlijden en verandert zijn lichaam of zijn hoofd in een boom met zeer speciale eigenschappen. Deze boom is het symbool voor de Levensboom, beide goden werden dus herboren in de vorm van de Levensboom.

De Egyptische legende gaat verder:
Nadat Isis in dat land aankwam, vertrouwde koningin Astarte haar de zorg van haar pasgeboren zoon toe. Isis zou het kind onsterfelijkheid hebben gegeven, als de moeder door haar bezorgde kreten van schrik de betovering niet had verbroken, toen ze zag dat Isis de baby in zuiverende vlammen baadde. Om de moeder te kalmeren, onthulde Isis haar ware identiteit en intentie. De moeder overtuigde vervolgens haar echtgenoot, de koning, om de stam van de prachtige boom aan Isis te geven.

Isis trok de doodskist uit de boom, het lichaam uit de kist en verborg het lichaam in de moerassen. Maar Set vond het lichaam en sneed het in veertien stukken en verstrooide het heinde en ver. Isis, nooit ontmoedigd, begon een geduldige zoektocht naar de kostbare delen en vond ze allemaal, behalve de fallus, die door een aards schepsel was opgegeten en hiervoor eeuwig vervloekt is.

In een magische, mystieke mengeling met het herstelde, gereanimeerde lichaam van Osiris, raakt Isis zwanger. Haar kind zal uitgroeien tot de ware erfgenaam van de troon en zal een concurrent van Set worden. Vervolgens voert ze de eerste riten van balseming uit en herstelt Osiris tot het eeuwige leven, heerser van de spirituele wereld.

Deze magische bevruchting van de godin Isis heeft veel overkomsten met de magische bevruchting van de Maya godin Xkik’:

Dit is het verhaal over een maagd, de dochter van de heer die Kuchuma Kik’ (Verzameld Bloed) heet. …
Aldus ging ze alleen naar de onderkant van de boom die was geplant bij Puk’b’al Cha’j: “Ah! Wat voor fruit zit er in deze boom? Is het fruit van deze boom niet verrukkelijk? Ik zal niet doodgaan. Ik zal niet verloren zijn. Zal iemand het horen als ik er eentje pluk?” vroeg de maagd.
Toen sprak de schedel in het midden van de boom: “Wat wens je van dit? Het is enkel maar een schedel, een rond ding geplaatst in de takken van de boom”, zei het hoofd van Hunahpu toen het tegen de maagd sprak. …
“Goed dan, strek je rechterhand hierheen uit, zodat ik het kan zien”, zei de schedel.
“Goed”, zei de maagd. En zo strekte ze haar rechterhand naar boven uit, voor het gezicht van de schedel. Toen perste de schedel wat speeksel uit, recht in de hand van de maagd. Toen ze dit zag, keek ze meteen naar haar hand. Maar het speeksel van de schedel was niet in haar hand.

“Mijn speeksel, mijn spuug, is meer een teken dat ik je heb gegeven. Dit hoofd van mij functioneert niet langer, want het is meer een schedel die niet kan werken. Het hoofd van een echte heer heeft goed vlees op zijn gezicht. Maar als hij overlijdt, dan worden de mensen bang door zijn botten. Zo ook is zijn zoon als speeksel, als spuug. Hij is zijn essentie. Als zijn zoon een heer wordt, of een wijze, of een meester van redevoering, dan zal er niets verloren zijn. Hij zal verder gaan, en opnieuw compleet worden. Het gezicht van de heer zal niet uitgestorven zijn noch zal het geruïneerd zijn. De krijger, de wijze, de meester van redevoering zal voortbestaan in de vorm van zijn dochters en zijn zonen.
“Laat het zo zijn”, zei de schedel van Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu. …
De maagd ging met veel instructies naar huis terug. Meteen waren haar kinderen in haar baarmoeder geschapen, puur door het speeksel. Dat was de schepping van Hunahpu en Xbalanque.

Zo is een jakhals, Anubis, bij de Oude Egyptenaren bij iedere doodsscène afgebeeld, hij is het symbool voor de dood. Net als bij de Oude Egyptenaren is ook bij de Maya’s een hond een symbool voor de dood, het einde.

Dit zijn enkele verbluffende overeenkomsten tussen de mythologieën van de Oude Egyptenaren en de Maya’s, maar er zijn ook fysieke overeenkomsten gevonden: in 5.500 jaar oude mummies zijn sporen van tabak en coca gevonden. Dit is zeer merkwaardig, doordat tabak en coca destijds alleen in Amerika voorkwamen.

Bronnen:
John van Auken – Egptian Gods as Metaphors.
http://www.edgarcayce.org/ps2/egyptian_gods_as_metaphors.html

Mike Geubel – Maya Mysteriën Ontwaken. ISBN 978-90-484-0293-9.

Mike’s Blog – Lag Atlantis in de Andes?
http://mikegeubel.blogspot.com/2007/12/lag-atlantis-in-de-andes.html

woensdag 12 november 2008

Artikel over mijn boek naar website Grenswetenschap

Ik heb contact gehad met Grenswetenschap en het volgende artikel dat ik zelf heb geschreven met interessante passages uit mijn boek wordt als het goed is op hun website geplaatst:

Maya Mysteriën Ontwaken

Het besef van een oneindige levenscyclus is als een rode draad verweven met de Maya cultuur: hun gehele bestaan is gebaseerd op de kringloop van geboren worden, opgroeien, volwassen worden, ouderdom, overlijden en opnieuw geboren worden. Hierop is alles gebaseerd: hun geloof, hun kalenders, hun levensinstelling, hun scheppingsverhalen, kortom hun hele leven.

De hoofdgodin Chak Chel werd in de hooglanden Xmucane genoemd, ze zit hier aan de rechterkant en helpt de maangodin met het verzorgen van het konijn dat de maangodin heeft gebaard.


Het Maya geloof bestaat uit vele goden en godinnen, waardoor het voor westerse mensen moeilijk te begrijpen is, maar uiteindelijk zijn veel van deze goden en godinnen manifestaties van één God Xpiyacoc en één Godin Xmucane, in de laaglanden worden ze respectievelijk Itzamna en Chac Chel genoemd. Deze God en Godin smelten op hun beurt weer samen tot ‘Hart van de Hemel’, de bron van al het bestaan. Xpiyacoc en Xmucane vormen dus voor de Maya’s samen de hoogste kracht, en vullen elkaar met hun mannelijke en vrouwelijke energieën aan; ze omvatten alle vormen en energieën die er zijn. Samen vormen ze ‘Hart van de Hemel’, de ‘Grote Geest’, waar we allemaal vandaan komen en uiteindelijk ook weer naar terugkeren. Wij allen, alle mensen, alle levende wezens, planten, bergen, meren, de aarde en de gehele kosmos zijn hier een deel van. We dragen allemaal een stukje van ‘Hart van de Hemel’ in ons en alles om ons heen draagt daarvan een stukje in zich.

De hoofdgod Itzamna werd in de hooglanden Xpiyacoc genoemd.


Het heilige boek Popol Vuh van de K’iche’ Maya’s uit de hooglanden van Guatemala, begint met de toestand van de kosmos voordat deze geschapen was. In de Popol Vuh wordt niet vertelt wanneer dat gebeurde, maar uit de Chilam Balam en Stèle één in Cobá blijkt dat de Maya’s geloven dat dit 28 octillion jaar (ik heb hier geen Nederlandse vertaling voor kunnen vinden) geleden was. Op deze Stèle staat namelijk de datum 11 augustus 3.114 voor Chr., maar niet volgens de veel gebruikte 13.0.0.0.0 notatie, maar met alle bijbehorende cyclussen die aan deze datum voorafgingen:

13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.0.0.0.0 4 Hunahpu 8 Kumk’u, G9 droeg het hoofddeksel. Drie dagen gingen voorbij nadat het kwam (de maan), de nde maancyclus was voorbij.? was zijn uitlopende naam, de negenentwintig dertien Kumk’u werd zichtbaar, het beeld was voltooid dertien baktuns Jaguar Peddelaar ?

Deze datum geeft de tijdspanne aan vanaf het begin van de kosmos tot aan 11 augustus 3.114 voor Chr. Dit is een periode van maar liefst 28 octillion jaar! Op de dag 11 augustus 3.114 voor Chr. was het universum volgens de Maya’s dus 28 octillion jaar oud. In de Chilam Balam wordt ook deze ouderdom gegeven:

Tijdens de schepping dertien ontelbare series (opgeteld) bij zeven was de som van de schepping van de wereld. Toen ontwaakte er een nieuwe wereld voor hen.

De huidige wetenschap zegt dat de kosmos 13,7 miljard jaar geleden is ontstaan, maar volgens de Maya’s gebeurde dat dus veel langer geleden.

Het universum werd door de Godin Xmucane en de God Xpiyacoc geschapen en Huracan, hun samensmelting, zorgde ervoor dat het universum ging ronddraaien, waarna de sterren, de planeten en ook onze Aarde ontstond. De drie kinderen of manifestaties van Huracan (dit zijn de drie Palenque goden GI, GII en GIII die in de Popul Vuh respectievelijk Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu worden genoemd) schiepen de levensenergie en de levenscyclus van geboorte en overlijden: de Wereldboom verrees en tenslotte zorgden de drie kinderen van Huracan: Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu, ervoor dat deze Wereldboom echt tot leven kwam: het universum kwam tot leven, in de vorm van de levenscyclus van geboorte, overlijden en wedergeboorte. Deze drie zonen, of manifestaties, kregen binnen de Maya kosmologie fysieke verschijningen van de planeet Venus: Hun Hunahpu als Morgenster, K’awil als de periode dat Venus niet zichtbaar is en Wuqub Hunahpu als Avondster.

Ik ben erachter gekomen dat Wuqub Hunahpu de duistere equivalent van zijn tweelingbroer Hun Hunahpu is. Hun Hunahpu komt hoogstwaarschijnlijk overeenkomt met de god GI uit Palenque, waardoor zijn broer Wuqub Hunahpu dus waarschijnlijk gelijk is aan god GII of aan god GIII uit Palenque. Wuqub Hunahpu komt niet vaak in Maya teksten voor, maar op vaas K8853 staat zijn naam in de vorm van Nummer 7, een Ahaw teken en de kop van een gier. Een gier wordt door de Maya’s met de dood geassocieerd. Wuqub Hunahpu was dus de duistere kant van Hun Hunahpu! De Popol Vuh vertelt immers dat “Hij meer een metgezel, meer secundair was. Door zijn aard was hij als een bediende voor Hun Hunahpu.” Nu pas zie je wat er hier precies mee wordt bedoeld: Wuqub Hunahpu is een soort tweede persoonlijkheid van Hun Hunahpu, hij was de duistere kant van Hun Hunahpu. Eén van de hiërogliefen van de naam van GIII verwijst naar een fakkel, dat een symbool is voor een vallende ster, en vallende sterren worden door de Maya’s als een voorteken van dood gezien. Ook de verschijning van Venus als Avondster wordt door de Maya’s geassocieerd met de dood, het wordt immers als een doodshoofd afgebeeld. Hierdoor stellen Maya onderzoekers de Avondster vaak gelijk aan de god van de doden, maar de meest logische interpretatie is dat de Avondster gelijk is aan Wuqub Hunahpu. Later las ik in de voetnoten van het boek ‘Maya Cosmos’ van Linda Schele dat ook Dennis Tedlock Hun Hunahpu identificeert met Venus als Morgenster en Wuqub Hunahpu met Venus als Avondster. De drie Palenque goden staan hierdoor volgens mij voor de drie fasen van Venus: Hun Hunahpu als Morgenster en Wuqub Hunahpu als Avondster en K’awil voor de twee perioden dat Venus niet zichtbaar is. Samen zijn ze dus het symbool voor de oneindige levenscyclus van geboorte, overlijden en wedergeboorte.

Deze levenscyclus komt ook naar voren op stèle C uit Quirigua, dat het volgende verhaal beschrijft:

13.0.0.0.0 4 Ahaw 8 Kumk’u werd het beeld zichtbaar. Drie stenen werden geplaatst, zij plaatsten de steen:
Jaguar Peddelaar en Pijlstaartrog Peddelaar plaatsen een steen. Het gebeurde op Na Ho Chan, de Jaguar Troon Steen.
De Zwarte Huis Rood (Chak) God plaatste een steen. Het gebeurde op het Aarde Gedeelte, de Slangen Troon Steen werd gezet.
Itzamna plaatste de steen op de Waterlelie Troon plaats.


Volgens Dennis Tedlock zijn deze drie hartstenen de drie sterren Alnitak, Saiph en Rigel in het sterrenbeeld Orion. Samen vormen deze drie sterren een driehoek en het wolkachtige gebied dat deze driehoek omsluit wordt de rook van een vuur genoemd. Dennis Tedlock legt dit niet verder uit in zijn vertaling van de Popol Vuh en ik heb mijn twijfels of dat de drie hartstenen inderdaad het symbool voor deze drie sterren in het sterrenbeeld Orion zijn.

De Vaas met Zeven Goden.

Op de Vaas met Zeven Goden wordt de eerste steen van de schepping namelijk op de plaats ek’ u tan gezet, dat letterlijk ‘zwart is zijn centrum’ betekent. Wat werd geschapen is dus het zwarte centrum en volgens mij werd hier dus het centrum van onze Melkweg geschapen. Dit centrum is dus de eerste hartsteen. Op Stèle C uit Quirigua wordt de eerste hartsteen geplaatst in Na Ho Chan, dat letterlijk ‘Eerste Vijf Hemel’ betekent en als bijnaam ‘Jaguar Troon Steen’ heeft. Jaguar Troon Steen is een symbool voor het centrum van de Melkweg, ‘Eerste Vijf Hemel’ bevindt zich dus in het centrum van de Melkweg en kan geen ster in het sterrenbeeld Orion zijn, dat ver van het centrum af ligt. Dit centrum is de bron van waaruit alles is ontstaan, de baarmoeder van de kosmos. De tweede hartsteen is de Slangen Troon Steen, twee slangen vormen samen het symbool voor de ecliptica. Chak en de Aarde komen ook in de tekst voor die over de tweede steen gaat, waarbij Chak en de ecliptica een duidelijke verwijzing naar de uiteinden van de kosmos zijn en de Aarde een verwijzing is naar de materiële, fysieke wereld. Het neerzetten van de tweede steen is dus een verwijzing naar het ontstaan van de vier kosmische punten en de vier fysieke elementen: aarde, water, vuur en wind, al deze elementen of energieën komen samen in het centrum. Het lijkt er dus op dat de tweede hartsteen een symbool is voor de schepping van de fysieke wereld. De derde hartsteen is de Waterlelie Troon en een waterlelie is bij de Maya’s een symbool voor de spirituele wereld; in de Maya kunst geven waterlelie wezens namelijk de ingang naar de spirituele wereld aan. Met de schepping van de derde hartsteen werd dus de spirituele, onzichtbare, wereld geschapen. Met de eerste steen werd dus het centrum van de Melkweg, de baarmoeder van al het leven geschapen, met de tweede steen de fysieke wereld en met de derde steen de spirituele wereld.

Deze drie hartstenen hebben een duidelijke overeenkomst met de drie goden Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu. De drie hartstenen vormen net als deze drie goden de oneindige levenscyclus, die tijdens de schepping van het universum begon.

Linda Schele heeft aangetoond dat Maya afbeeldingen waarop twee slangen zich om de Wereldboom hebben gewikkeld de ecliptica voorstellen (de ecliptica is de denkbeeldige baan waarlangs de zon en de sterren van de Dierenriem zich in de lucht verplaatsen). Eén slang vormt de ene helft en de andere slang de andere helft, samen vormen ze de gehele ecliptica. De bek van iedere slang ligt in het midden van de ecliptica, in het midden van de Melkweg, en de staart van iedere slang ligt aan de andere kant van de ecliptica. Vanaf de aarde gezien lijkt het middelpunt van de Melkweg, bij het sterrenbeeld Boogschutter, inderdaad op een enorme bek. Het Maya symbool voor de Plejaden sterren is een ratel, de staart van een ratelslang, de Plejaden sterren liggen immers precies aan de tegenovergestelde kant van het centrum van de Melkweg. De kop van de slang ligt dus in het centrum van de Melkweg en zijn staart ligt 180 graden aan de andere kant, bij de Plejaden sterren. Twee slangen maken de cirkel compleet en vormen zo de gehele ecliptica.

Het kruis is ook bij de Maya’s een belangrijk symbool, maar in tegenstelling tot het christelijke kruis is hun kruis gelijkbenig, dat ze Wakah Chan noemen. Wakah Chan is de Wereldboom en is een afspiegeling van ons universum. De galactische evenaar en de ecliptica kruisen elkaar in het middelpunt van de Melkweg, dat lijkt op een kruis waarmee de grote oppervlakte van de kosmos in vieren wordt gedeeld. Twee delen van dit kruis liggen boven de ecliptica en zijn dus op een bepaald zichtbaar, de twee andere delen van het kruis liggen onder de ecliptica en zijn op datzelfde moment niet zichtbaar. Dit kruis, de Wereldboom, deelt de kosmos dus in vier delen en met het centrum erbij zijn er dus vijf delen. Dit kosmische model wordt door de meeste Midden-Amerikaanse culturen gebruikt en zijn de vijf basis elementen van al het fysieke leven hier op aarde: water, lucht, aarde, vuur en ether. Al het leven in het universum is met deze vijf elementen verbonden.

De Quetzal Slang, de vliegende gevederde slang, kun je dus zien als de baan waarlangs de zon en de sterrenbeelden zich verplaatsen. In de Popol Vuh wordt het wezen Soevereine Quetzal Slang genoemd, en ook dit is een samensmelting van de God Itzamna (Xpiyacoc) en de Godin Chac Chel (Xmucane):
De manifestatie van Itzamna als de ‘Waterlelie Vogel Slang’ is een belangrijke aanwijzing dat de Quetzal Slang een manifestatie van Itzamna is, zoals beschreven in het document ‘Creator Gods’ van Karin Bassie. De naam van de Waterlelie Vogel Slang is nog niet geheel ontcijferd, maar uit de hiërogliefen die wel ontcijferd zijn, blijkt dat het een waterslang is met veren en een kop van een vogel. Het is dus een combinatie van een vogel en een slang en lijkt dus enorm veel op de Quetzal Slang, de weerlicht manifestatie van Itzamna. De Waterlelie Vogel Slang heeft ook dezelfde kantige bek als de Itzamna Ye vogel, een manifestatie van Itzamna, en hij draagt een waterleliebloem en een drumteken (T548) op zijn voorhoofd. God N draagt ditzelfde drumteken in zijn waterlelie hoofddeksel. God N is een oude god die vaak is afgebeeld met een soort nethoofddoek en hij manifesteerde zich als een schildpad; de naam ‘God N Geel Schilpad’ is immers op veel plaatsen gevonden. David Stuart heeft ontdekt dat God N en Itzamna manifestaties van hetzelfde wezen zijn en door deze overeenkomsten kun je dus niet anders concluderen dat de Waterlelie Vogel Slang een manifestatie van Itzamna is, en daardoor is Quetzal Slang ook een manifestatie van Itzamna.

De Soevereine Quetzal Slang is dus de gecombineerde manifestatie van Xmucane en Xpiyacoc die beiden ‘Hart van de Hemel’ vormen. Soeverein betekent ‘de hoogste kracht in het universum’, de Soevereine Quetzal Slang is dus het symbool voor de hoogste energie in het universum. Deze superheilige enorme vliegende slang is het symbool voor de allesomvattende wereld, dat alle lagen en alle dimensies van ons bestaan omvat. In de kunst van de Maya’s komt deze vliegende slang veelvuldig voor, het is hun weergave van ‘Hart van de Hemel’. Deze Quetzal Slang is een zeer bekend fenomeen bij volkeren in Midden-Amerika. De K’iche’ Maya’s noemen hem Q’ukumatz, meestal geschreven als Gucumatz, de Maya’s in Yucatan noemen het Kukulkan en de Azteken Quetzalcoatl.

Wat door westerlingen vaak als ‘goden’ is vertaald, zijn dus vaak manifestaties vanuit de bron, ‘Hart van de Hemel’, in de vorm van de Melkweg, planeten, sterren, de maan, de zon, de aarde, dieren, planten, natuurlijke formaties en natuurlijke verschijnselen zoals wind, regen, bliksem, donder en vuur. Voor ons is het immers moeilijk te begrijpen dat goden meerdere manifestaties aan kunnen nemen en dat hun kinderen ook weer als manifestaties van henzelf gezien worden, waarbij ook nog eens alles in elkaar samenvloeit en meerdere manifestaties van een zelfde god ook nog met elkaar communiceren, doordat wij zijn grootgebracht met het idee dat goden op zich staande wezens zijn, maar voor de Maya’s zijn goden veranderlijke wezens. Niets in het leven is immers vaststaand, maar alles verandert voortdurend. Deze tegengestelde krachten, scheppende en afbrekende elementen, komen we allemaal in ons zelf tegen en net als de Maya goden hebben we allemaal lichte en ook donkere kanten.

We zijn als mens niet gebonden aan dit ene leven hier op aarde, hiervoor hebben we al vele levens gehad en waarschijnlijk zullen er nog veel meer levens volgen. Al deze levens dienen ervoor om onze zwakheden, onze onvolmaaktheden, te overwinnen. Als we overlijden, zullen de meesten van ons in de zielenwereld ook geen perfecte wezens zijn en nadat we over zijn gegaan beschikken we ook niet opeens over alle kennis. We worden ons namelijk pas van kennis bewust en kunnen dingen pas begrijpen als we er klaar voor zijn om het te kunnen bevatten, dan pas kunnen we het begrijpen en voelen en hebben we dus iets aan die kennis.
Zielen met een gemiddeld niveau, die dus al de nodige ervaring hebben, incarneren minder vaak dan nieuwe zielen. Het wil niet zeggen dat je als nieuwe ziel in de vorm van een mens naar de aarde komt, normaal start je op één of twee gemakkelijke werelden waar niet veel te doen is, pas daarna ga je naar deze planeet. Als de tijd rijp is om vanuit de zielenwereld opnieuw in een fysiek lichaam te incarneren, dan kiezen we zelf en eventueel met onze gids de plaats en de familie uit waar we als baby worden geboren. We krijgen een aantal families te zien, die voor ons zijn uitgekozen, en van deze families zien we delen van hun leven en we zien delen van onze eigen toekomst als mens, zodat we de juiste plek voor onze ontwikkeling kunnen kiezen. Als we dan hier als mens terechtkomen, dan worden onze herinneringen aan onze vorige levens uit ons bewustzijn gehaald, zodat ze ons niet tegen gaan werken en we onbevooroordeeld het leven kunnen ontdekken en ervaren. Je ziel beschikt echter nog steeds over de ervaringen van je vorige levens en ook van je leven in de spirituele wereld en is altijd onze verbinding met onze vorige levens en met de spirituele wereld. Als we vanuit een gemakkelijk leven komen, waarbij we weinig vooruitgang boekten, kunnen we ervoor kiezen om in het aankomende leven een persoon te zijn die veel verdriet te verdragen krijgt. Ook de keuze voor een invalide of een beschadigd lichaam kan een doel zijn om een bepaalde les te leren en om daarmee een bepaald doel te bereiken. Zo vertelde iemand tegen Michael Newton over een jongen die een meisje had mishandeld en na zijn dood werd hij apart genomen door zijn gids. Hierna besloot hij om als vrouw te reïncarneren op aarde, die tijdens haar leven werd mishandeld. Dit was dus een opzettelijke keuze om zo de schade te voelen die hij het meisje in zijn vorige leven had aangedaan. Michael Newton heeft meer van zulke voorbeelden gezien, waaruit blijkt dat we negatieve ervaringen die we anderen aan hebben gedaan misschien op dezelfde manier zullen ondergaan, zodat we zelf voelen en beseffen wat we de ander aan hebben gedaan.

Je zou denken waarom we op aarde zoveel leed meemaken, terwijl we eigenlijk zielen zijn en voor eeuwig in die liefdevolle spirituele wereld kunnen blijven. Dat komt doordat we in een fysiek lichaam veel sneller ervaringen op kunnen doen dan in de spirituele wereld; we ontwikkelen ons dus sneller in een fysiek lichaam. Veel van wat we hier op aarde meemaken heeft immers met onze levensopdracht te maken en zijn dus levenslessen. De bedoeling van deze lessen is om jezelf te ontwikkelen zodat je zelf één en al liefde wordt en alleen maar vanuit onvoorwaardelijke liefde handelt. Het gaat erom dat je de negatieve kanten van jezelf zoals haat, wraak, egoïsme, gierigheid en boosheid overwint en om positieve eigenschappen zoals liefde, medeleven, gulheid en zelfvertrouwen te versterken. Maar het gaat er ook om dat je je positieve eigenschappen in balans brengt, want gulheid is goed, maar teveel gulheid kan nadelige gevolgen voor jezelf hebben.

Ons lot wordt dus voor een groot deel door onze eigen daden beïnvloedt en door angst te overwinnen en dus vanuit de beste bedoelingen te handelen verandert ons pad op een positieve manier. Dit is de sleutel om te groeien, om te ontwaken en om bewust te worden, want we hebben altijd de mogelijkheid om onze daden onder ogen te zien en om onszelf te beteren. We hebben dus ons lot in eigen hand en kunnen zelf ons leven en de wereld om ons heen verbeteren.

Over het gehele Amerikaanse continent geloven de indianen dat tijd in cyclussen verloopt en niet lineair zoals wij in het westen denken. Volgens de indianen zijn er in het verre verleden zeer hoogstaande beschavingen geweest, die van de aardbodem zijn verdwenen. Bijna alle indianen delen de geschiedenis in wereldtijdperken in, die de Maya’s Zonnen noemen, en een overgang naar een nieuwe Zon gaat altijd gepaard met veranderingen. Momenteel leven we in het tijdperk van de Vierde Zon en op 21 december 2012 betreden we een nieuwe tijdperk: de Vijfde Zon. Er wordt vaak gezegd dat de indianen in Amerika geloven dat er aan het einde van iedere Zon een groot deel van de mensheid op aarde verdwijnt, maar dat blijkt niet uit het heilige boek Popol Vuh van de K’iche’ Maya’s. Daar wordt maar één grote natuurramp beschreven: de zondvloed, en volgens de Maya’s vond de zondvloed niet aan het einde van een Zon plaats, maar ongeveer in het midden van de Tweede Zon.

Er zijn van de klassieke Maya’s maar weinig voorspellingen over 2012 overgebleven. De meest volledige voorspelling is die op monument zes uit de klassieke Maya stad Tortuguero in Mexico, maar de tekst is niet geheel ontcijferd, doordat bepaalde hiërogliefen zijn geërodeerd en doordat nog niet alle Maya hiërogliefen zijn ontcijferd. De voorspelling over 21 december 2012 op monument zes in Tortuguero luidt als volgt:

De dertiende baktun cyclus zal eindigen op 4 Ahaw 3 K’anki’in, ? zal gebeuren. Het zal de afgevaardigde zijn van Bolon Yokte K’u naar de ?

Bolon Yokte K’u betekent waarschijnlijk letterlijk ‘God met Negen Voeten’ of ‘God van Negen Treden’ of ‘Jaguar Voet(en) Boom’, en wordt ook wel als Bolon ti k’u geschreven. Het is nog steeds niet duidelijk wie of wat Bolon Yokte K’u is, maar volgens mij zijn dit de negen belangrijkste goden van de Maya’s. De klassieke Maya’s voorspellen dus de terugkeer van de Oude Wijzen die hun voorouders in een lang verleden veel kennis en wijze raad gaven. Vanuit een fysiek oogpunt zul je misschien verwachten dat er negen wezens op de aarde verschijnen, of vanuit de ruimte naar de aarde komen om ons te helpen, maar volgens Zwervende Wolf (een K’iche’ Maya sjamaan) zal de kennis van de Voorouders terugkomen in de vorm van verlichtte mensen en ik denk dat dit inderdaad de juiste uitleg is. De laatste tijd worden er namelijk over de gehele wereld verlichtte mensen geboren, die een grote bijdrage leveren aan de ontwaking van onze wereld. Deze kinderen zijn de bekende sterrenkinderen, ook wel indigo en nieuwetijdskinderen genoemd, maar ook mensen die bewust worden of ontwaken, behoren tot deze nieuwe generatie.

Ik geloof dat in ieders leven een aantal punten vastliggen en dat we die te zien krijgen voordat we op aarde reïncarneren, zodat dit tijdens ons leven een herkenning zal zijn. Maar de weg tussen deze punten of gebeurtenissen bepalen we zelf, want uiteindelijk maakt iedereen zelf zijn of haar eigen keuzes. Als je dit naar een breder vlak trekt, dan kun je het leven van onze planeet ook op deze manier bekijken en liggen er dus ook bepaalde punten of gebeurtenissen vast, alleen de manier waarop we er komen en hoe we het beleven hangt van onszelf af. De nieuwe tijd die we tegemoet gaan is zo’n belangrijk punt tijdens het leven van de aarde, alleen de manier waarop we het zullen beleven hangt van onze eigen situatie af. Eind 2012 zullen we nog niet in een tijd van harmonie leven en zullen we dus gaan leren en ondervinden hoe we in harmonie met onszelf, onze planeet en het universum moeten leven en wat dat allemaal inhoud. We zullen gaan leren dat eerlijkheid en goedheid één van de belangrijkste waarden zijn en dat alle mensen hier op aarde één grote familie zijn. De regeringen en de bedrijven zullen ondervinden dat de gewone mensen hun trucjes en verzinsels niet meer voor waar aan zullen nemen en de regeringen en bedrijven zullen uiteindelijk zelf gaan beseffen dat van hen alleen nog maar goede bedoelingen worden verwacht, zodat we op een juiste manier met elkaar omgaan en op dezelfde manier ook onze eigen leefomgeving en de planeet behandelen. Dan zal de aarde niet meer gezien worden als een gratis leverancier van edelstenen en grondstoffen, maar als onze eigen moeder. Een moeder die voor ons allen een moeder is en die we met liefde moeten behandelen. Waar ik op hoop en ik hoop met mij vele mensen hier op aarde, is dat we eindelijk een eerlijke, liefdevolle samenleving krijgen. Waar we met liefde en respect met elkaar en met de natuur omgaan met het doel om zoveel mogelijk liefdevolle, hartverwarmende ervaringen mee te maken en waarbij iedereen op deze planeet een goede, schone en plezierige levensomgeving heeft. Een wereld waarin niemand zich meer voelt dan een ander, maar een wereld waarin we elkaar en de natuur als gelijkwaardig zien.

Indien je meer wilt weten over het Maya geloof, hun kalenders, de veranderingen van deze tijd en Maya spiritualiteit, raad ik je aan om mijn boek ‘Maya Mysteriën Ontwaken, Verheldering van het geloof, kalenders en veranderingen van deze tijd’ te lezen, ISBN 978-90-484-0293-9

Mijn boek is te bestellen bij Free Musketeers:
http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1196/maya-mysterien-ontwaken.html

Op mijn blog kun je de inleiding van boek lezen:
http://mikegeubel.blogspot.com/2008/09/inleiding-van-mijn-boek-maya-mysterin.html

Copyright 2008 - Mike Geubel

woensdag 5 november 2008

Globale Opwarming ten Einde én NIET veroorzaakt door CO2

Op www.niburu.nl kwam ik een goed artikel tegen over de globale opwarming. Zoals ik al eerder schreef op mijn blog is de globale opwarming alweer afgelopen en ook ben ik van mening dat de globale opwarming niet door de CO2 uitstoot wordt veroorzaakt, maar door de natuur en de kosmos. Het artikel op Niburu beaamt dit.

Hier enkele citaten vertaald in het Nederlands:
In het verleden zijn er veel drastischere globale klimaatsveranderingen geweest, die soms 12 tot 20 keer intenser waren, en zo vonden plaats in een periode van slechts 20-100 jaar. De globale opwarming van de laatste eeuw is niets vergeleken met de grootte van minstens 10 globale klimaatsveranderingen in de laatste 15.000 jaar. Geen van deze plotselinge klimaatsveranderingen konden door menselijke CO2 uitstoot zijn ontstaan, want ze vonden lang voor het industriele tijdperk plaats. De oorzaak van 10 eerdere 'natuurlijke' klimaatsveranderingen was zeer waarschijnlijk dezelfde als de oorzaak van de globale opwarming van 1977 tot 1998.

Zie hier voor het gehele artikel:
http://www.niburu.nl/index.php?articleID=19546

21 december 2012 conferentie



Zie ook: http://2012conference.org/

Mooie site over het boek 2012 - The Return of Quetzalcoatl

http://www.2012thebook.com/questions_about_2012.html

maandag 3 november 2008

Mijn boek in nieuwsbrief van Logica

Afgelopen week heb ik een stukje in de nieuwsbrief van Logica (mijn werkgever) geschreven over mijn nieuwe boek, die naar ongeveer 1.500 mensen is verstuurd; misschien krijgt mijn boek hierdoor meer aandacht.

Ik heb het volgende geschreven over mijn boek:

De Maya’s zijn één van de weinige oorspronkelijke Amerikaanse volkeren die een geschreven geschiedenis hebben. Jammer genoeg zijn er door de Spaanse verovering van Midden-Amerika aan het begin van de zestiende eeuw veel boeken verbrand, waardoor er slechts een heel klein aantal boeken zijn overgeleverd. Hierdoor en door de Spaanse kolonisatie is er nog veel onduidelijk over de oude Maya’s.

Rond 1996 las ik het boek “De voorspellingen van de Maya’s ontsluierd” van Adrian Gilbert en raakte zo geïnteresseerd in de Maya’s, die ons vertellen dat we in een bijzondere tijd leven. Door de jaren heen en na twee rondreizen door Midden-Amerika had ik besloten om zelf een boek over de Maya’s te schrijven, doordat ik geen enkel boek was tegengekomen die een duidelijk en helder beeld over hun goden en hun geloof gaf. Hieronder volgt een korte samenvatting van mijn boek.

Hun heilige boek heet Popol Vuh en beschrijft de schepping van de wereld en de geschiedenis van de Maya’s , hierin wordt het middelpunt van onze Melkweg als een zwart gat beschreven, terwijl de wetenschap dit pas een aantal jaar geleden heeft ontdekt en ook hun kalenders zijn merkwaardig genoeg geavanceerder dan onze eigen kalender. Hun goden zijn symbolische namen voor manifestaties van spirituele energieën, die op bepaalde manieren zichtbaar of voelbaar worden, waarbij de spirituele wereld de bron, de levenskracht, van al het bestaan is. Het doel van ieder van ons is om uiteindelijk een verlicht wezen te worden. Tijdens onze vele levens krijgen we mogelijkheden om onszelf te verbeteren, want dingen gebeuren namelijk niet zonder reden, maar hebben een reden, een doel.

De geavanceerde Maya kalenders zijn gebaseerd op kosmische cycli en op 21 december 2012 begint er een nieuwe cyclus van ruim 5.000 jaar. We leven dus in een bijzondere tijd, een tijd waarin er veel op aarde zal veranderen. Tot de geboorte van het nieuwe tijdperk bevinden we ons in een grote transformatie, dit zal gepaard gaan met natuurrampen en klimaatsveranderingen. De laatste jaren zijn er veel boeken over 2012 verschenen die vooral angst opwekken, maar volgens de Maya’s zal het een tijd worden waarin “de Oude Wijzen terugkeren”, de kennis van de voorouders zal terugkomen in de vorm van verlichtte mensen. Het zal een tijd worden waarin we op een meer spirituele manier gaan leven, waarbij materiële status en eigenbelang niet meer belangrijk is. We zullen ontwaken en inzien dat het ons doel is om anderen te helpen. Verschillen zullen als positief worden ervaren, doordat verschillen, andere culturen, andere geloven, ons een kans bieden om de wereld en jezelf van een andere kant te zien. Deze transformatie gebeurt niet binnen één dag, maar is nu al aan de gang; uiteindelijk zullen we inzien dat we allemaal broers en zussen van elkaar zijn, en dat iedereen een andere ik is.

Als je geïnteresseerd bent, kun je op mijn blog de Inleiding van mijn boek lezen:
http://mikegeubel.blogspot.com/2008/09/inleiding-van-mijn-boek-maya-mysterin.html

Mijn boek is te bestellen op Internet op de site van www.freemusketeers.nl:
http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1196/maya-mysterien-ontwaken.html

The Legend of Atlantis - It´s Time to Wake Up

























maandag 27 oktober 2008

zondag 19 oktober 2008

Big Bang?

Nog nooit hebben we meer van de diepe ruimte gezien dan aan het begin van de 21e eeuw, maar kan er echt gezegd worden dat we de nieuwe vergezichten, de exotische structuren, begrijpen en de intense energieke gebeurtenissen? Terwijl de beschrijvingen meer en meer complexer worden, lijkt een verenigde uitleg steeds verder weg te raken. Er is een nieuwe visie van het universum aan het ontstaan, en het bevat iets dat lang over het hoofd is gezien: de rol van elektriciteit in de ruimte.

Dit is de letterlijke vertaling van de website The Thunderbolts Project (http://www.thunderboltsproject.com), zeer interessant, met antwoorden die door de conventionele zwaartekracht theorie onbeantwoord blijven.

Je kunt er ook de inleiding van hun boek lezen:
http://www.thunderboltsproject.com/Thunderbolts/Ebooks_files/Big_Bang%3F_sampler.pdf

vrijdag 17 oktober 2008

Amerika reeds langer bewoond dan conventionele theorie

De indianen zijn via een landbrug in de huidige Beringstraat rond 11.000 voor Christus Amerika binnengetrokken en dit is nog steeds het officiële verhaal. Het wordt ook wel de Clovis-theorie genoemd. Maar klopt deze conventionele theorie wel?

Het rare is dat wij dit verhaal te horen krijgen, dat er vanuit gaat dat er ongeveer 13.000 jaar geleden nog geen mensen in Amerika leefden, maar de ontstaanverhalen van de oorspronkelijke volkeren vertellen een heel ander verhaal. Volgens hun eigen overleveringen zijn de mensen in Amerika terecht gekomen, doordat ze daar lang geleden zijn geschapen, of doordat ze vanaf een gezonken continent, dat op Atlantis lijkt, zijn gekomen (zie: http://mikegeubel.blogspot.com/2007/07/atlantis.html), of doordat ze vanuit de ruimte zijn gekomen (zie: http://mikegeubel.blogspot.com/2007/08/de-hoogstaande-beschaving-van-de-incas.html).

Recent zijn er twee belangrijke ontdekkingen gedaan, die de conventionele theorie onderuit halen. In september werd er vlakbij Tulum in Mexico een vrouwelijk skelet gevonden dat 13.600 jaar oud is, deze oude vrouw kreeg de naam Eva de Naharon. De schedel lijkt niet op noord-Aziatische mensen, maar heeft meer 'trekken' van mensen uit India. De ouderdom is via de radioCarboon methode vastgesteld, maar doordat het in zoutwater lag, kan dat de uitkomst beïnvloedt hebben. In de grot waar dit skelet lag, lagen ook resten van olifanten en grote luiaarden en olifanten zijn sinds de laatste IJstijd uitgestorven in Amerika. Nu ligt deze grot onder zeewater, maar voor de Grote IJstijd was daar nog gewoon land.
De tweede belangrijke ontdekking werd ook in Mexico gedaan, dit keer vlakbij de stad Puebla: in 2003 werden er in een steengroeve oude menselijke voetsporen gevonden, die 40.000 jaar oud zijn. In deze steengroeve vonden Silvia Gonzalez en zijn team honderden menselijke en dierlijke voetsporen, die bewaard zijn gebleven in een laag vulkanische as. Dankzij hoogstaande technieken kon men via schelpen die in dezelfde laag lagen na twee jaar een ouderdom van minimaal 40.000 jaar bepalen.

Er zijn dus al veel langer mensen in Centraal Mexico en ook in Zuid-Amerika, in Chili, zijn plaatsen ontdekt die al minimaal 14.200 jaar oud zijn. Ook de oude stad Tiahuanaco in Bolivie dateert minimaal van een tijd voor de zondvloed (zie: http://mikegeubel.blogspot.com/2007/12/lag-atlantis-in-de-andes.html).

Deze ontdekkingen en andere recente studies vertellen ons dat de conventiele Clovis-theorie niet correct is .


Bronnen:
http://anthropology.net/2008/09/04/peopling-of-the-americas-eva-de-naharon-a-13600-year-old-skeleton-found-near-tulum-mexico/
http://www.newscientist.com/channel/being-human/dn7627--footprints-rewrite-history-of-first-americans.html

dinsdag 14 oktober 2008

YES!! Mijn boek is eindelijk uitgekomen


Vanmiddag belde Seyhan mij op, want Mayke had haar gebeld dat ze mijn boek had gekregen. Ik was heel blij dat mijn boek eindelijk uit was gekomen en toen ik thuis kwam lag er een pakketje met daarin mijn boek.

Mijn boek is schitterend, een droom die uit is gekomen. Ik ben heel blij met mijn boek en wil iedereen via deze weg nogmaals bedanken voor jullie steun en dat jullie er mede voor hebben gezorgd dat mijn boek uit kon komen.

Hartelijk dank en heel veel leesplezier, en als jullie opmerkingen of vragen hebben, dan hoor ik graag van jullie!

Mike

maandag 6 oktober 2008

Mijn Boek komt pas minimaal over 2 weken uit

Ik hoorde van diverse mensen dat ze mijn boek nog niet hadden ontvangen, ik zelf ook nietdoordat ik zelf 3 weken op vakantie zou gaan, en ik Free Musketeers gevraagd had om mijn boek pas na mijn vakantie op te sturen.

Vanochtend heb ik een mailtje gestuurd en nu blijkt dat ze nog aan mijn boek aan het werken zijn en me vandaag of morgen een conceptversie sturen en als ik de fouten eruit heb gehaald, dan pas gaat mijn boek naar de drukkerij. Op z'n vroegst krijgt iedereen mijn boek dan pas over 2 weken in de bus.

Ik vind het een vreemde gang van zaken en heb nog geen duidelijke verklaring van ze gekregen, maar goed, nog even geduld allemaal....

zondag 5 oktober 2008

Terug van een schitterende vakantie

Van Canada - 2008
Van USA


Ik ben weer terug van een prachtige vakantie in het westen van de V.S. en Canada. Seyhan en ik hebben 3 schitterende weken rond gereisd in een huurauto (Pontiac Grand Prix) en ontzettend veel gezien. Pas als ik de videofilm terug kijk zal ik weer alles kunnen herinneren, want het is teveel om op te noemen. Het noordwesten van de V.S. en het zuidwesten van Canada is zo immens groot en de natuur is overweldigend en ruig. In één woord: fabelachtig!

Alleen de heen- en terugreis ging nogal problematisch. Op de heenreis dachten we dat we om 12:30 uur vanaf Schiphol zouden vertrekken, dus Seyhan en ik gingen ruim op tijd van huis. Op Schiphol aangekomen bleek dat we om 10:20 moesten vertrekken en het vliegtuig naar Detroit konden we niet meer halen. In volle stress gingen we naar de ticketbalie waar het nogal druk was en werden we overgeboekt op een vlucht naar Minneanapolis en vandaar naar Seattle. Dat was een geluk bij een ongeluk, want zo kwamen we in hetzelfde vliegtuig terecht naar Seattle, zonder overstap in Detroit!

Ook de terugreis was een probleem, maar dit keer lag het niet aan ons, maar aan een defect vliegtuig. Hierdoor zouden we vanuit Detroit de vlucht naar Amsterdam missen, dus werden we overgeboekt op een vlucht van Seattle naar Minneanapolis en vandaar naar Amsterdam, met een overstaptijd van 45 minuten. Na een lange tijd gewacht te hebben, want het vliegtuig vertrok pas bijna 3 uur later, bleek dat het vliegtuig meer dan 1 uur vertraging had en we dus weer de aansluiting naar Amsterdam niet zouden halen. En zo werden we weer omgeboekt. Normaal zouden we om 12:35 uur vertrekken, nu pas om 23:15 uur via Londen naar Amsterdam. We konden de rest van de dag in een hotel zitten en kregen ook avondeten. En wat nog mooier was: we vlogen business class!! Heerlijk, we hadden toch weer geluk. En wat een heerlijke vlucht; de stoel had ik lekker plat gelegd, waardoor we konden slapen en de vlucht helemaal niet vermoeiend was (alleen een sigaretje ontbrak nog...).

Maar goed, behalve de vluchten, ging de vakantie voortreffelijk!! In totaal hebben we maar liefst 7.628 km gereden, dus je begrijpt wel dat we heel wat gezien hebben. Deze vakantie was een zeer actieve, want we hebben ook veel gelopen. We stonden 's morgens al vroeg op, soms nog voordat het licht was, om zoveel mogelijk te kunnen zien. 's Avonds rond 21:00 uur waren we dan ook uitgeblust en vielen we zo in slaap.
Onze rondreis begon in Seattle, een heel leuke stad, in het noordwesten van de V.S. in de staat Washington, vlakbij Canada. Na San Fransisco vind ik Seattle de leukste stad in de V.S. die ik gezien heb. Er hangt een leuke sfeer en in Farmers Market, vlakbij het water, verkopen ze allerlei soorten vis en lekker vers.
Vanuit Seattle vertrokken we naar Vancouver in Canada, een prachtige stad, ook weer mooi gelegen aan water. In Vancouver zijn we naar Suspension Bridge gegaan, een hangbrug over een hoog ravijn en daar ook een wandelroute door het bos en de bomen gemaakt, waarbij we bijna boven in de bomen terecht kwamen. Dit was heel mooi! Vancouver heeft een prachtig park, enorm groot, met schitterende totempalen van de oorspronkelijke bewoners, de indianen. In een reisgids stond geschreven dat deze totempalen geen spirituele- of bovennatuurlijke wezens symboliseren, maar een soort familiewapen zijn. Maar toen ik oog-in-oog met deze schitterende kunstwerken stond, zag ik meteen dat dit onjuist is, de beschrijving beaamde dit. Deze palen zitten vol symboliek van de spirituele wereld; de meeste palen hebben een 'thunderbird', een dondervogel op de top, net zoals de Maya's vaak een heilige vogel, de manifestatie van de hoogste god, bovenin de levensboom afbeeldden.
Vancouver is een schitterende leuke stad en we hebben er heerlijk vis gegeten.

Hierna ging het oostwaarts, naar de Rocky Mountains, de schitterende parken Jasper en Banff. Beiden zijn onbeschrijflijk mooi, met prachtige meren en kristalhelder water. Vooral Peyto Lake en Lake Louise waren prachtig! Het leek wel of Peyto Lake lichtblauw met photoshop was ingekleurd, schitterend! De natuur is zo ruig, zo puur, zo schoon en zo ontzettend uitgestrekt, dit was een hele mooie ervaring. Kijk maar eens naar onze foto's op onze reizensite (deze zijn nog niet helemaal klaar).
Hierna reden we na een week Canada naar de V.S., naar Glacier National Park. Maar helaas was daar de pas over de bergtop wegens werkzaamheden afgesloten, waardoor we het mooiste deel niet konden zien.
Yellow Stone National Park maakte dit helemaal goed! Wat een schitterend nationaal park, werkelijk een wonder, het mooiste park dat ik ooit heb gezien en ontzettend groot (misschien wel even groot als Nederland). In 2 dagen hebben we 400 km door Yellow Stone gereden. Prachtige geisers, meren met gele, blauwe en rode kleuren en overal dampend vulkanisch water, fantastisch!

Hierna gingen we naar Teton National Park, met schitterende bergtoppen en door naar Jackson. Een leuk klein plaatsje in western stijl. Vandaar zijn we naar Salt Lake City gereden met het indrukwekkende zoutmeer en de eindeloze zoutvlakte, dat zeer indrukwekkend was.
Vervolgens door de woestijnen en de casino's van Nevada naar het prachtige Lake Tahoe in Nevada en Californie. Een prachtig meer met schitterende bossen eromheen.
Onderweg naar San Francisco kregen we een lekke band en doordat het zaterdag was en veel garages gesloten waren, hadden we halve dag verloren voor een nieuwe band. San Francisco is één van de mooiste en leukste steden van de wereld, waar we een scenic drive hebben gemaakt en met de boot naar Alcatraz zijn gegaan. Ik vond het heel interessant en de audiotour was goed en indrukwekkend in elkaar gezet. Vanuit San Francisco zijn we naar Oregon, de reuzebomen in Redwoord National Park gegaan. Die sequoia en redwood bomen zijn enorm, 100 meter hoog en sommige wel 6 meter dik. We zijn zelfs met de auto door een boom gereden!
Vandaar langs de Pacific Coast met hoge golven naar Mount St. Helens National Volcanis Monument. Een indrukwekkende plek, want op 18 mei 1980 ontplofte deze vulkaan letterlijk na 125 jaar stil te zijn geweest, waarbij maar liefst 400 meter van de top uit elkaar knalde en het dal er onder vulde. Spirit Lake verdween en vele bomen in de omgeving kapte als lucifer stokjes om. De kracht van de natuur is onvoorstelbaar. Tijdens de ontploffing vlogen de enorme stenen met snelheden van wel 700 kilometer per uur naar beneden.
Hierna zijn we door het mooie Mount Reinier gereden, ook weer een prachtige omgeving en een mooie afsluiting van onze vakantie.

Het zit er weer op en ik kan hier nog lang van nagenieten.

dinsdag 9 september 2008

Inzamelactie voor Arme Kinderen in Turkije

Lieve mensen,

Via deze weg vragen wij jullie om een gunst. Het gaat om het volgende:

De zus van Seyhan is lerares op een basis- en middelbare school in Ankara (Turkije). Helaas zijn er veel arme kinderen op deze school. Wij zijn op het idee gekomen om voor deze kinderen nu en in de toekomst kleding en schoolmaterialen te verzamelen zodat Seyhan deze deels mee kan nemen en deels kan laten transporteren.

De kinderen dragen versleten kleding en schoenen en de ouders hebben weinig of geen geld. Ook hebben ze weinig of geen schoolmaterialen zoals schriften, pennen, potloden, etc.

Wellicht hebben jullie kinderkleding (leeftijd 0 t/m 16 jaar) waar jullie niets mee doen? Of hebben jullie misschien vrienden/kennissen/buren die kinderkleding kunnen missen? Alle soorten kleding is welkom zowel voor jongens als meisjes als zomer- of winterkleding. Ook schoolmaterialen en speelgoed zijn welkom.

Laat maar weten wat je kunt missen.
We zijn bereikbaar op mailadres seyhan.geubel@gmail.com of abbellimento@gmail.com.

Alvast hartelijk dank voor jullie medewerking!

Liefs,
Seyhan Geubel & Irene Hoekstra

Zie ook: http://inzamelactieturkije.blogspot.com/

donderdag 4 september 2008

Inleiding van mijn Boek - Maya Mysteriën Ontwaken

Om iedereen afvast een voorproefje te geven van mijn boek, heb ik hieronder mijn inleiding geplaatst.

Al mijn hele leven ben ik zeer geïnteresseerd in oude culturen en vooral die van de Maya’s in Midden-Amerika. Tegelijkertijd ben ik ook zeer geïnteresseerd in belangrijke levensvragen zoals Waar komen we vandaan? Wat gebeurt er als we overlijden? Is er leven na de dood en hoe ziet dat eruit? Wat is mijn doel hier op aarde? Lange tijd zocht ik naar een verband tussen mijn twee interesses en leek het moeilijk om beiden samen te laten vloeien.

Veel boeken die namelijk over oudheden en oude culturen gaan, zijn nogal vanuit een rationele, fysieke wereldvisie geschreven en gaan vaak niet over het spirituele wereldbeeld van deze volkeren. Moderne boeken over de Maya’s van Wiek Lenssen, John Major Jenkins, Linda Schele, Barbara Tedlock, vertalingen van de Popol Vuh van Dennis Tedlock en Allen J. Christenson, artikelen van Karen Bassie, teksten en uitspraken van de indianen zelf onthulden meer over de spiritualiteit van de Maya’s. Vaak kwam ik tegenstrijdigheden en onduidelijkheden tegen en ook de Dreamspell kalender van Jose Arguelles dat een door hem aangepaste Maya kalender is en voornamelijk invloeden vanuit het verre oosten bevat, maar zeer weinig Maya invloeden, maakten het begrijpen van de Maya’s en hun heilige Tzolk’in kalender niet eenvoudiger.

In Nederland ben ik geen één boek tegengekomen die de kosmologie en het geloof van de Maya’s duidelijk en correct uitlegt. Er zijn wel een aantal boeken geschreven die over de heilige Tzolk’in kalender gaan, door de Nederlander Peter Toonen en vertaalde versies van Aluna Joy, maar deze zijn allemaal gebaseerd op de Dreamspell kalender van Jose Arguelles. Helaas is de Dreamspell kalender van Jose Arguelles geen Maya Tzolk’in kalender en als je bijvoorbeeld je geboorte dagteken volgens deze kalender uitzoekt, dan blijkt dat die niet overeenkomt met het dagteken volgens de Tzolk’in kalender. De Dreamspell kalender loopt namelijk niet synchroon aan de heilige Maya kalender en behalve de namen van de daggezichten zijn er weinig invloeden van de Maya’s in terug te vinden. Dit is eigenlijk wel jammer, want de kalenders en agenda’s die ze maken zien er echt mooi uit.

Op een gegeven moment had ik besloten om zelf een boek over de Maya’s te schrijven, om zo voor de mensen in Nederland de kans te bieden om meer te weten te komen over het geloof, de kalenders en de voorspellingen van het mysterieuze Maya volk. De laatste jaren zijn er ook veel boeken verschenen die over 21 december 2012 gaan en voornamelijk angst voor het einde van de wereld veroorzaken. Het is voor mij inmiddels wel duidelijk dat we in een bijzondere tijd leven en ook de klimaatsveranderingen die steeds duidelijker worden hebben hier mee te maken, maar inmiddels ben ik van mening dat de wereld over een paar jaar niet zal vergaan en dat de profetie van de Maya’s niet bedoeld is om ons bang te maken, maar om ons juist hoop te geven voor de toekomst.

Zodra je je gaat verdiepen in het geloof van de Maya’s wordt je overweldigd door de vreemde namen en de vele verschillende goden. Uiteindelijk komt het simplistisch erop neer dat ze geloven dat er twee goden zijn die alles in het universum scheppen, dit zijn een God en een Godin en samen vormen ze het Hart van de Hemel, de Grote Geest. Dit is de grote kracht waar we allemaal vandaan komen en uiteindelijk ook weer naar terug keren, het omvat ons hele bestaan. Deze twee goden zijn geen mensen en ook geen personen die los van ons staan, maar een kracht die bestaat uit liefde, warmte en positieve energie. Wij allen, de mensen, alle levende wezens, planten, bergen, meren, de aarde en de gehele kosmos zijn hier een deel van. We dragen allemaal een stukje van de Grote Geest in ons en alles om ons heen draagt daarvan ook een stukje in zich.
De andere goden van de Maya’s zijn ook geen mensen, maar verschillende soorten energieën of hemellichamen, of bepaalde fasen van hemellichamen, dit zijn eigenlijk symbolen om je te helpen in het proces naar persoonlijke verlichting.

Wat ik heel mooi vind van de indianen culturen is dat ze de natuur om hen heen zeer waarderen en er respectvol mee omgaan. Ze leven volgens het ritme van de kosmos en nemen alleen dingen van de natuur die ze zelf nodig hebben om te leven. De kern van hun geloof bestaat eruit dat je anderen en de natuur nooit mag beschadigen, want de schade die je aanbrengt doe je uiteindelijk jezelf aan. Ze staan positief in het leven, zijn liefdevol en warmhartig en zullen hun medemens zoveel mogelijk helpen, zonder er iets voor terug te verwachten. Hun cultuur is gebaseerd op samen leven en samen delen. De leiders van hun culturen zijn geen mensen waarbij de bestuurlijke en de spirituele aspecten gescheiden zijn, zoals in onze samenleving, maar zijn sjamanen die deze zaken met elkaar vermengen, waardoor in mijn ogen hun maatschappij meer in balans is dan de westerse maatschappijen.

In het verleden hebben de Maya’s hun oude steden verlaten, waardoor veel mensen nu nog steeds denken dat de Maya’s net als de oude Egyptenaren verdwenen zijn. Er leven gelukkig nog miljoenen Maya’s in Midden-Amerika die hun oude cultuur hebben weten te bewaren en de echte reden waardoor ze in het verleden hun steden verlieten is nog steeds een raadsel. De nakomelingen van de Maya’s die de oude prachtige steden en kunstwerken van honderden en duizenden jaren geleden nalieten leven dus nog steeds en spreken vaak ook nog dezelfde taal. Helaas leven ze tegenwoordig aan de onderkant van de maatschappelijke ladder en velen leven onder de armoedegrens, waardoor maar een heel klein aantal mensen een goede opleiding heeft kunnen volgen. Velen zijn tweetalig: ze spreken hun eigen Maya taalvariant en Spaans, maar doordat de meeste Maya’s zeer weinig geld hebben en geen opleiding kunnen betalen, kunnen de meesten niet lezen en ook niet schrijven.
Voordat men het oude hiërogliefenschrift had ontcijferd kon geen enkele Maya deze teksten nog lezen, doordat na de Spaanse invasie aan het begin van de zestiende eeuw de Maya’s hun hiërogliefenschrift niet meer mochten gebruiken. Christelijke priesters kwamen met de veroveraars mee om alle indianen tot het christendom te bekeren en om alle vormen van ‘afgoderij’ en ‘heidense tempels’ te vernietigen. Bijna alle boeken werden door de priesters en de monniken in beslag genomen en op de brandstapel gegooid, waardoor een enorme kennis die de Maya’s gedurende honderden jaren hadden opgebouwd, in een korte tijd verloren is gegaan. De christenen zagen hier het werk van de duivel in en het meest fanatiek was Diego de Landa die honderden oude Maya boeken heeft verbrand. In de laaglanden van de Maya’s overleefden slechts vier codices de brandstapels, terwijl er in de hooglanden van Guatemala waarschijnlijk geen enkele codex aan de brandstapels is ontsnapt; er zijn wel geruchten dat er tot op de dag van vandaag oude codices door de Maya’s worden verstopt. Een codex is een oud boek dat met de hand is geschreven, het meervoud van codex is codices. Na de invasie van de Spanjaarden waren dus veel geschriften en zeer oude kennis vernietigd.
Gelukkig hadden enkele hoogstaande Maya’s in de hooglanden hun oude teksten opgeschreven om zo toch nog iets van hun culturele erfgoed te redden. Het meest bekende voorbeeld hiervan is de Popol Vuh, dat door de voornaamste Maya families van de hooglanden in het Latijnse schrift werd geschreven, doordat ze hun eigen hiërogliefen schrift niet meer mochten gebruiken. De Popol Vuh werd honderden jaren verborgen gehouden in Chichicastenango in Guatemala, totdat Francisco Ximénez er in 1929 een kopie van maakte. Hierna heeft hij het origineel waarschijnlijk aan de Maya’s teruggeven, hoewel deze al rond het jaar 1700 niet meer is gezien.

Ruim honderd jaar geleden begon de belangstelling voor de oude Maya cultuur toe te nemen en begon men met het ontcijferen van het oude hiërogliefenschrift van de Maya’s. Dit lijkt misschien vreemd terwijl er nog miljoenen Maya’s in Midden-Amerika leven, maar ook zij begrepen het originele Maya schrift niet meer. Vijfhonderd jaar na de invasie van de Spanjaarden was hun kennis over hun eigen oude schrift volkomen verdwenen, de enige manier om dus hun oude schrift te ontcijferen was om de paar codices, de teksten die in stenen waren gegraveerd en op oude potten en vazen waren getekend te gebruiken. Het aantal oude boeken is echter zeer beperkt, waardoor het lang heeft geduurd, voordat het hiërogliefenschrift was ontcijferd. Aan het begin van de twintigste eeuw waren alleen de cijfers en delen van teksten die over astronomie en de Maya kalender gaan ontcijferd. De grote doorbraak werd bereikt door het werk van de Rus Yuri Knorosov. Na de Tweede Wereldoorlog heeft hij de teksten in de Dresden Codex bestudeerd en maakte duidelijk dat het klassieke Maya schrift uit twee soorten hiërogliefen bestaat: hiërogliefen die afzonderlijke lettergrepen (syllabisch) weergeven en hiërogliefen die gehele woorden (logogrammen) weergeven. Zijn inzicht vormde de basis voor het ontcijferen van het klassieke Maya schrift en momenteel kunnen Maya-schrift deskundigen ongeveer negentig procent van de teksten begrijpen. Vandaag de dag zijn dus nog steeds niet alle tekens ontcijferd, dit komt doordat het schrift van de oude Maya’s complex is en doordat voor veel woorden en namen een apart teken wordt gebruikt. Maar het grootste deel van hun oude teksten zijn inmiddels wel ontcijferd, waardoor het begrip van de klassieke Maya’s de laatste jaren enorm is toegenomen.

Tot op de dag van vandaag zijn er dus maar een klein aantal boeken van de oude Maya’s overgebleven, waarvan waarschijnlijk maar vier echt oude boeken: dit zijn de Dresden Codex, de Madrid Codex, de Paris Codex en de Grolier Codex.
De Dresden Codex is waarschijnlijk rond het jaar 1.200 in Chichen Itza geschreven, bestaat uit 78 pagina’s en is als een soort waaier opgevouwen. Het bevat almanakken van cycli van 260 en 364 dagen om voorspellingen te kunnen doen, profetieën, bewegingen van de planeten Mercurius, Venus en Mars, zenits en nachteveningen van de zon en tabellen met zons- en maansverduisteringen. De almanakken en de opsomming van dagen die gaan over landbouw, het weer, ziekten en medicijnen, trouwen, handel, geboorte van kinderen en schema’s om te bidden, vormen het grootste deel van de Dresden Codex. De Dresden Codex ligt tegenwoordig in de Sächsische Landesbibliothek in Dresden.

De Madrid Codex dateert uit de vijftiende eeuw en is waarschijnlijk een kopie van zeer oude boeken van de klassieke Maya’s. Men dacht eerst dat dit twee aparte codices waren, ze werden namelijk gescheiden gevonden, waardoor het ene deel van de Madrid Codex vroeger de Manuscript Troano werd genoemd, en het andere deel de Cortesianus Codex. In 1892 zag men in dat het één codex was en men voegden beiden delen samen en hernoemden het de Madrid Codex. De figuren en de hiërogliefen in de Madrid Codex zijn nogal slecht getekend, het bestaat uit 112 pagina’s en bevat religieuze teksten en voorspellingen. Het ligt momenteel in het Museo de America in Madrid en wordt soms ook wel Codex Tro-Cortesianus genoemd.

De Paris Codex werd in 1859 opnieuw ontdekt in een doos met oud papier, maar dit is slechts een klein deel van het oorspronkelijke document. Het is in een veel slechtere staat dan de Dresden en de Madrid Codices, en alleen het middelste gedeelte van de pagina’s is nog leesbaar. De Paris Codex bevat de Dierenriem van de Maya’s en kalenders voor astronomische observaties en is waarschijnlijk iets ouder dan de Madrid Codex, het ligt momenteel in de Bibliothèque Nationale in Parijs.

De Grolier Codex is de vierde codex en werd voor het eerst in 1965 aan de privé verzamelaar Dr. Jose Saenz getoond. Waarschijnlijk is deze codex in een droge grot gevonden en werd voor het eerst in 1971 in de Grolier Club in New York aan het publiek getoond. Het is in een zeer slechte staat en de tekeningen zijn weinig gedetailleerd, het bevat een kalender die de bewegingen van de planeet Venus beschrijft. Oorspronkelijk bestond deze codex uit twintig pagina’s en de elf pagina’s die er nu nog van over zijn vormden het middelste gedeelte van het boek. Waarschijnlijk is deze codex in Yucatan geschreven en met de radio carboon methode is deze codex gedateerd op het jaar 1230. Momenteel ligt het in een museum in Mexico, maar het wordt niet tentoongesteld.

Andere belangrijke Maya boeken die door de eeuwen heen zijn overgeleverd zijn de Chilam Balam boeken. De Chilam Balam boeken bevatten liederen, profetieën en kalenders die door mondelinge traditie zijn overgeleverd en steeds opnieuw zijn overgeschreven. Dit zijn waarnemingen en profetieën van een voorspeller die Balam heette, Chilam was zijn titel en betekent stem of de vertaler van de goden; Balam betekent jaguar, maar is ook een veel voorkomende familienaam in Yucatan. Tijdens de koloniale periode, en zelfs tot in de negentiende eeuw, hadden veel dorpen en steden in het noorden van Yucatan boeken van Chilam Balam. Er zijn Chilam Balam boeken van de plaatsen Chumayel, Ixil, Kaua, Mani, Nah, Oxkutzcab, Tekax, Telchac, Tizimin, en waarschijnlijk ook van Hocaba, Nabula, Tihosuco en Tixcocob. De Profeet Balam leefde tijdens de laatste decennia van de vijftiende eeuw, en waarschijnlijk ook aan het begin van de zestiende eeuw, en voorspelde dat er vreemdelingen uit het oosten zouden komen en dat ze een nieuwe religie zouden invoeren. Nadat de Spanjaarden Midden-Amerika hadden veroverd en de indianen dwongen om christen te worden, werd zijn voorspelling werkelijkheid en steeg zijn populariteit. Het oudste Chilam Balam boek is van het einde van de zeventiende eeuw, de meesten dateren van de achttiende eeuw, maar veel stukken tekst zijn zonder twijfel van oudere codices overgeschreven; een aantal oude codices werden namelijk tegen het einde van de zeventiende eeuw nog steeds in het noorden van Yucatan bewaard. Door de jaren heen werden er echter steeds meer Europese elementen aan de teksten van de Chilam Balam boeken toegevoegd.
Diego de Landa die verantwoordelijk was voor de vernietiging van veel documenten, codices en teksten van de Maya’s, heeft zelf ook een boek geschreven nadat hij terug was in Spanje: ‘Relación de las Cosas de Yucatán’, ‘Relaas van de dingen van Yucatan’. Zijn boek gaat over de taal, de religie en de cultuur van de Maya’s, dat echter veel fouten bevat. Velen zien dit boek als een verklaring voor de reden dat hij veel Maya teksten vernietigde, terwijl anderen het zien als een soort compensatie van zijn slechte daden; het is echter wel één van de weinige teksten die de tand des tijds heeft overleefd en is daardoor toch een belangrijke informatiebron.

Archeologen verdelen de perioden van de Maya’s tot aan de verovering van de Spanjaarden in drie perioden: Preklassiek, Klassiek en Postklassiek.

Preklassieke Periode: van 2000 voor Christus tot 300 na Christus.
In het zuiden, aan de kusten van de Grote Oceaan en in de bergen van Guatemala ontstaan steden zoals Izapa, El Mirador, Kaminaljuyu en El Baul. Tijdens het Preklassiek hadden de Maya’s al vormen van intensieve landbouw ontwikkeld, in moerasgebieden legden ze dijken en kanalen aan en maakten ze gebruik van complexe irrigatiesystemen. Tussen de steden onderling bestond er al een netwerk van handelsrelaties.
Aan het begin van deze periode hadden Maya volkeren zich gevestigd in drie regio’s: langs de noordkust van Yucatan, in de tropische regenwouden van Peten in het noorden van Guatemala en in de hooglanden van Guatemala langs de Grote Oceaan. El Mirador was al rond het jaar 400 voor Christus een stad met grote piramiden en dicht bevolkt.

Klassieke Periode: van 300 tot 900 na Christus.
Tijdens deze periode ontstaan de steden in de laaglanden, zoals Tikal, Calakmul, Naranjo, Palenque, Yaxchilan, Copan en Quirigua, waarvan Tikal al in de vroeg-klassieke periode in het jaar 292 ontstond. Tussen het jaar 800 en 900 worden deze steden verlaten, dat tot op heden nog steeds een groot raadsel is. Er zijn drie theorieën over hun vertrek, maar voor geen enkele van deze drie theorieën is tot op heden overtuigend bewijs gevonden. Het kan zijn dat er in die tijd in het zuiden een natuurramp is geweest, waardoor men vluchtte, of dat het land uit was geput, waardoor het niet meer voldoende voedsel opleverde voor de gehele bevolking, maar het kan ook zijn dat de mensen geen vertrouwen meer hadden in hun bestuurders en de politieke steden verlieten. Wat we wel weten is dat nadat de steden in het zuiden werden verlaten, de heerserselite verdwijnt en dat de bevolking in de buurt van deze steden blijft wonen en er veel nieuwe steden op het schiereiland Yucatan in het tegenwoordige Mexico ontstonden.

Postklassieke Periode: vanaf 900 tot aan verovering van de Spanjaarden.
Tijdens deze periode ontstaan nieuwe steden op het schiereiland Yucatan in Mexico, zoals Chichen Itza, Mayapan en Uxmal. Maar ook deze steden worden door de Maya’s verlaten tussen 1400 en 1500, en tegen de tijd dat de Spanjaarden de Maya gebieden binnentrekken zijn alle oude steden verlaten.

In alle Maya gebieden woonden de mensen in kleine gemeenschappen, waardoor de Spanjaarden hen niet gemakkelijk konden veroveren. Dit in tegenstelling tot het Azteekse Rijk dat door één koning werd bestuurd en nadat de Spanjaarden hem gedood hadden, viel daarmee het gehele Azteekse Rijk in de handen van de Spanjaarden.
Pedro de Alvarado had in 1521 deelgenomen aan de verovering van het Azteekse rijk onder het gezag van Hernando de Cortes en in 1523 ging hij met een klein leger op pad om de Maya’s in de hooglanden van Guatemala te onderwerpen, er werden zware gevechten geleverd en bij de slag om de hoofdstad Utatlan van de K’iche’ Maya’s vonden duizenden Maya’s de dood. Een paar jaar later nadat Alvarado met de verovering was begonnen had hij al de gebieden in de hooglanden van Guatemala bezet. Hierna was Chiapas in Mexico aan de beurt, waar de Tzotzil Maya’s sterk verzet boden. Tijdens een veldslag drongen de Spanjaarden een groep van 2.000 mensen, waaronder vrouwen en kinderen, tot aan de rand van een steile afgrond van honderden meters boven de rivier Grijalva. In het nauw gedreven sprongen ze met hele gezinnen in het ravijn van Sumidero en verkozen liever de dood dan dat ze slaven werden. De verovering van Yucatan duurde ongeveer 20 jaar, van 1527 tot 1546. Net als in Yucatan bestond ook in de laaglanden van Guatemala de elite uit Itza-Maya’s en de koning Kanek’ woonde in de hoofdstad van de staat Tayasal op een eiland in het meer van Flores. De staat Tayasal wist van alle Maya gemeenschappen het langste uit de greep van de Spanjaarden te blijven, tot 1696, bijna 200 jaar nadat Cortes Mexico had veroverd.
Na de verovering van de Spanjaarden van Midden-Amerika was 90% van de inheemse bevolking overleden door oorlogen en door ziekten die de Europeanen mee hadden gebracht. De samenlevingen waren dus compleet ontwricht, waarbij vaak de heersende elite tijdens de strijd of door besmettelijke Europese ziekten werd gedood. Sommige personen van de heersende elite werden in de zestiende eeuw opgenomen in het koloniale bestuurssysteem.

Sinds de overheersing van de Spanjaarden zijn de Maya’s honderden jaren onderdrukt en leven tot op de dag van vandaag in grote armoede, waardoor veel mensen niet kunnen lezen en schrijven. Deze onderdrukking duurde in Guatemala zelfs tot het einde van 1996, toen eindelijk een 36-jarige genocide van het Guatemalteekse leger tegen de oorspronkelijke bevolking ten einde kwam. Tijdens deze oorlog bombardeerde de luchtmacht dorpen en de landmacht stak kerken met Maya’s in brand, een periode waarin ongeveer tweehonderdduizend mensen zijn vermoord. De regering van Guatemala maakte vooral jacht op de Maya sjamanen, doordat zij de leiders van de gemeenschappen zijn. Tijdens de burgeroorlog hadden de Maya’s zich verenigd in talrijke organisaties om het recht op hun grond en hun cultuur te verdedigen. Nadat er in 1996 vrede was gesloten keerden velen naar hun oude woonplaatsen terug met nieuwe hoop, want er zou namelijk een nieuwe grondwet komen met meer rechten voor de Maya’s en minder rechten voor het leger. Een waarheidscommissie zou alle gruweldaden onderzoeken en de daders berechten, maar helaas ging dit niet door. Efrain Rios Montt, één van de misdadigers van de jaren tachtig, won namelijk in 1999 de verkiezingen en bracht zijn oude vrienden mee. De nieuwe grondwet dat meer rechten aan de Maya’s zou geven werd door zijn regering weggestemd. Deze toestand duurt tot op de dag van vandaag voort en nog steeds vinden er aanslagen plaats op mensen die zich inzetten voor meer democratie en meer mensenrechten, maar geen enkele rechter durft deze daders aan te pakken doordat er vooral hoge personen achter zitten met nog steeds veel politieke macht. Rigoberta Menchu Tum is één voorbeeld van de slachtoffers onder de Maya bevolking: haar vader, moeder en een broer werden tijdens de burgeroorlog door de regering gemarteld en gedood. Ze wist zelf aan haar dood te ontsnappen door naar Mexico te vluchten.
Jaren later begon ze vanuit Mexico met een aantal rechters een strijd om de daders van de genocide te berechten bij het hooggerechtshof voor strafzaken in Spanje en kreeg daarvoor in 1992 de Nobelprijs voor de Vrede, maar tot op heden is er nog steeds niemand voor de misdaden berecht. Recent in december 2007 heeft de rechter in Guatemala nog besloten om de voormalige legerleiders niet te vervolgen. Toch is er hoop, want in november 2007 is Alvaro Colom gekozen als nieuwe president van Guatemala. Hij heeft beloofd om de strijd aan te binden met de armoede en is ook als één van de weinige niet Maya’s tot Maya sjamaan gewijd. Hopelijk worden de misdadigers van de burgeroorlog in de komende jaren opgepakt en berecht, waarvan de meesten zeer rijke en hooggeplaatste figuren zijn en krijgen de Maya’s in Guatemala een betere welvaart en meer rechten.

Momenteel leven er ongeveer zes miljoen Maya’s verdeeld over Guatemala, het zuiden van Mexico, Belize, het westen van Honduras en in El Salvador, het grootste deel woont in Guatemala, waar ook de meeste tradities bewaard zijn gebleven. In Guatemala leven de volgende Maya stammen: K’iche’, Mam, Poqomam, Kaqchikel, Ixil, Q’eqchi’, Tz’utujil en Jakaltek en aan de zuidgrens met Honduras en in Honduras zelf, dicht bij de grens met Guatemala, leven de Ch’orti’ Maya’s. In Mexico leven in de provincie Chiapas de Tzotzil en de Tzeltal Maya’s, in de provincie Tabasco de Chontal Maya’s en in Yucatan de Yucatec Maya’s. In Belize wonen drie groepen: de oorspronkelijke groep is de Mopan, zij werden door de Britten verdreven naar Guatemala, maar keerden later weer naar Belize terug om de slavernij in Guatemala te ontvluchten. De tweede groep zijn Maya’s die vanuit Yucatan in Mexico naar Belize zijn gevlucht tijdens de kastenoorlog waarin de Maya’s voor hun rechten vochten tegen de blanke elite en de regering, halverwege de negentiende eeuw. De derde groep in Belize zijn Kekchi Maya’s afkomstig uit Guatemala die net als de Mopan Maya’s de slavernij zijn ontvlucht. De meeste Maya’s zijn tweetalig: ze spreken de officiële taal van het land (Spaans of Engels), maar thuis en onderling hun eigen taal. Momenteel worden er in Guatemala 21 Maya talen gesproken en in Mexico acht, de oorspronkelijke moedertaal van alle Maya volkeren werd minimaal al vijfduizend jaar geleden in Midden-Amerika gesproken.

Sinds de Spaanse onderdrukking hebben de Maya’s door de eeuwen heen hun eigen geloof, cultuur en spiritualiteit weten te behouden, dat ze in het geheim hebben voortgezet. Zo was het bijvoorbeeld gebruikelijk dat er een scharnier in het Jezus kruis zat zodat de onderste helft ingeklapt kon worden en het Maya kruis tevoorschijn kwam. De Maya’s hebben voor de buitenwereld het christelijke geloof overgenomen en aanvaarden ook de heiligen van het christendom, maar in het geheim voeren ze hun eigen spirituele rituelen uit en in hun hart geloven ze gelukkig nog steeds dat alles een ziel heeft, mensen, dieren, planten, bomen, zeeën, meren, rivieren, bergen, stenen, planeten, sterren, de gehele kosmos is bezield. Ze geloven in veel goden, verschillende energieën, maar dit zijn eigenlijk allemaal manifestaties van hun centrale God en Godin, de bron van al het bestaan. Het Maya geloof valt officieel onder de natuurgeloven, dat ook wel animisme wordt genoemd.

Veel indianenstammen over geheel Amerika geloven dat de tijd cyclisch verloopt en dat er in het verleden hoogstaande beschavingen zijn verdwenen. Onze tijd verloopt volgens hen dus niet rechtlijnig waarbij we ons steeds verder ontwikkelingen, maar groepen mensen die over hoogstaande kennis beschikten zijn in de geschiedenis van de aardbodem verdwenen en daarmee ging ook veel van hun kennis verloren. De indianen spreken over Zonnen, zogenaamde tijdperken, en iedere overgang naar een nieuwe Zon gaat met veranderingen gepaard. Van alle oorspronkelijke volkeren in Amerika hebben de Maya’s de meest geavanceerde kalenders en volgens hun Lange Telling kalender begint er op 21 december 2012 een nieuw tijdperk: de Vijfde Zon. Ook de Inca’s geloven dat we binnenkort een vijfde tijdperk ingaan, ongeveer rond 2012, maar volgens hen ligt deze datum niet vast. De laatste jaren is er veel ophef over de voorspellingen rond het jaar 2012 ontstaan. Veel mensen zeggen dat de wereld zal vergaan en een andere groep mensen gelooft niet dat er nu al grote veranderingen aan de gang zijn, vooral doordat dit in hun ogen door niet ontwikkelde indianen is voorspeld zonder zelfs ook maar iets over de kennis van de indianen gelezen te hebben.
De Maya’s zeggen zelf dat we een nieuwe tijd tegemoet gaan: een tijd van harmonie, en net zoals hun kalenders niet op 21 december 2012 eindigen, zal de wereld de volgende dag ook niet eindigen, maar opnieuw ontwaken.
De wereld van de indianen is voor westerlingen moeilijk te begrijpen, doordat we in het westen rationeel zijn opgevoed en de indianen veel meer volgens hun intuïtie en gevoel handelen en de wereld meer vanuit een spirituele benadering beleven. Sinds de oude Maya steden zijn herontdekt zijn is het begrip van hun wereld enorm toegenomen, maar er zijn ook nog steeds veel raadsels over hun geloof en hun cultuur. Er zijn echter nog heel veel oude plaatsen die nog niet opgegraven zijn; zo zijn er bijvoorbeeld in Palenque 150 gebouwen die nog niet zijn opgegraven en dankzij de moderne satelliettechniek heeft men ontdekt dat er nog veel gebouwen en steden onder het zand en de oerwouden begraven liggen. In de komende jaren zullen er vast en zeker prachtige gebouwen opgegraven worden die ons meer inzicht zullen brengen in de mysterieuze wereld van de vroege Maya’s, waardoor de Maya’s misschien wel het best begrepen volk uit de oudheid wordt.