zaterdag 26 januari 2008

Milieu in Nederland slechter dan ik dacht...

Ik was toch wel verbaasd toen ik Nederland op de 55e plaats in de Milieu Prestatie Index zag staan. We leven dus niet echt in een schone omgeving!
De top 5 is als volgt: 1. Zwitserland, 2. Noorwegen, 3. Zweden, 4. Finland en 5. Costa Rica.
Landen als Rusland en de Verenigde Staten doen het zelfs beter dan Nederland met een 28e en een 39e positie, iets wat ik niet had verwacht.

Hier staat de complete lijst:
http://epi.yale.edu/Home

De Piramides van Bosnie

Helaas wordt er in de media geen aandacht besteed aan de piramides die vorig jaar in Bosnie zijn ontdekt. De hoogste is waarschijnlijk 220 meter hoog en daarmee flink hoger dan de grootste piramide van Gizeh. De komende jaren zullen deze piramides verder uitgegraven worden en ik ben benieuwd welke nieuwe ontdekkingen hiermee over onze geschiedenis worden gedaan.

Animatie van de piramides van Bosnie

Is dit de verloren Inca stad Paititi?

donderdag 24 januari 2008

Een lopende vrouw op Mars?

Al een aantal jaar rijden er twee wagentjes van de NASA op Mars rond die vele foto's naar de Aarde terug hebben gestuurd. Eén wagentje, de Spirit, heeft een foto gemaakt waarop duidelijk een lopende vrouw te zien is. Ze ziet er duidelijk als een mensachtig wezen uit, maar de sceptici houden het op optische illusies...
In mijn ogen loopt hier duidelijk een wezen rond op Mars.

The Longest Walk 2008

The Longest Walk, de langste wandeling, begint op 11 februari in San Francisco en eindigt op 11 juli in Washington D.C. Het doel van deze wandeling is om de harmonie met de Aarde te promoten. De wandelaars lopen voor hun jeugd, voor vrede, voor rechtvaardigheid, voor de heling van Moeder Aarde, voor de heling van onze mensen die lijden aan diabetes, mensen met hartproblemen, alcohol- en drugsverslaafden, en andere ziekten. Ze lopen met de boodschap: "Al het Leven is Heilig, Red Moeder Aarde."

Alle mensen van alle naties en culturen kunnen aan de Longest Walk meedoen. De wandeling duurt in totaal 5 maanden en gaat door 11 staten van de V.S. inclusief California, Arizona, New Mexico, Texas, Oklahoma, Louisiana, Mississippi, Alabama, Georgia, Tennessee, Virginia en Washington D.C.

De Longest Walk site: http://www.longestwalk.org/

zondag 20 januari 2008

Oude verloren stad in Peru ontdekt

Onlangs is in het zuiden van Peru een oude stad gevonden, dat de stad Paititi kan zijn. De ruines omvatten een gebied van 40.000 vierkante meter en ligt vlakbij een gebied dat Lobo Tahuantinsuyo heet. De opgravingen zullen waarschijnlijk een lange tijd gaan duren, want de stad is helemaal door het regenwoud opgeslokt. De eerste taak is om vast te stellen of de nederzetting door de Inca's of door een volk die er voor de Inca's leefden is gebouwd.
In oude boeken wordt deze stad omschreven als een stenen nederzetting, versierd met gouden beelden en volgens een lokale legende was Paititi gebouwd door de Inca held Inkarri. De oude stad die nu gevonden is, komt echter niet overeen met de plek waar Paititi volgens oude bronnen zou liggen. In het gebied liggen nog veel oude plaatsen in de jungle verborgen.
Ik ben benieuwd welke schatten de jungle nog zal prijsgeven, want de oude gouden zonneschijf van de Inca's is na de Spaanse invasie door de Inca's verborgen en daarna nooit meer teruggevonden.

donderdag 17 januari 2008

De connectie tussen de tsunami van 2004 en 21 december 2012

Ik las net een interessant artikel op de site http://www.jupitersdance.com/, waarin wordt aangetoond dat zware aardbevingen plaatsvinden als er relatief weinig zonnevlekken zijn, en dat Venusovergangen rampen op aarde als gevolg hebben.

Een nieuwe ontdekking in dit artikel is dat de planeten in ons zonnestelsel, de zonnevlekken cyclus aansturen. De grootste planeet, Jupiter, is de hoofdfactor en gecombineerd met de andere planeten ontstaat hieruit een patroon van zonnevlekkenpieken. Alle planeten hebben hun aandeel in deze cyclus, en bij een samenstand van twee planeten wordt de uitstoot van de zon, en dus het aantal zonnevlekken, groter.
Er is ook gebleken dat zonnevlekken cycli heel lange perioden omvatten, doordat het voor de planeten die langzamer om de zon draaien langer duurt voordat ze hun meest krachtige positie weer innemen.
Voorheen ging men ervan uit dat planeten geen invloed hebben op de zonnevlekkencyclus. Interessant is dat de Lange Telling van de Maya's die 5125,257 jaar duurt, na 5125,257 jaar zijn de omloopbanen van Mars, Jupiter, Saturnus en Uranus weer precies gesynchroniseerd. Ook blijkt dat vijf Lange Tellingcycli , een periode van 25.626,83 jaar (er staat een foutje in de tekst), deelbaar is door de zonnevlekkencyclus van 177,925; de uitkomst is precies 144 keer (144,03). Hieruit blijkt maar weer eens de kennis van de Maya's, want ze wisten dat na precies 9.360.000 dagen (25.626,83 jaar) alle planeten weer op hun oorspronkelijke positie terug waren gekeerd (het precessiegetal).

Momenteel zijn er op de aarde grote veranderingen aan de gang: klimaatsveranderingen, de zeespiegel die stijgt en veranderingen in het magnetisch veld. De grootste natuurramp van de laatste jaren is de tsunami van 26 december 2004, waarbij 230.000 mensen overleden.
Eén van de grootste vulkaanuitbarstingen aller tijden was die op 27 augustus 1883 in Krakatoa, en 35.000 mensen vonden de dood. Wat interessant is dat aan beide grote natuurrampen een Venusovergang vooraf ging. Een Venusovergang is het verschijnsel dat vanaf de aarde gezien Venus voor de zon schuift (zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Venusovergang). Venusovergangen vinden steeds in paren plaats, van elkaar gescheiden met een tussenperiode van acht jaar, afwisselend in de maand juni of december. Venusovergangen herhalen zich steeds na 243 jaar. Op 8 juni 2004 was er een Venusovergang, 6,5 maanden later was de tsunami. De laatste Venusovergang hiervoor was op 6 december 1882 en 8,5 maanden later barstte de Krakatoa vulkaan uit.
Na een Venusovergang volgt dus na 8 jaar opnieuw een Venusovergang, doordat ze in paren voorkomen, deze vindt plaats op 6 juni 2012, 6,5 maanden voor de magische datum: 21 december 2012!!

zondag 13 januari 2008

Globle Opwarming? Zonnestelsel Opwarming!

Professor in de geologie Dr. Alexey Dmitriev van de ‘Siberische Afdeling van de Russische Academie der Wetenschappen’, heeft deze verschijnselen bestudeerd en hij concludeert dat er veranderingen plaatsvinden in ons zonnestelsel die veroorzaakt worden door sterk geladen materiaal dat ons zonnestelsel in deze regio van de Melkweg binnenkomt. Hier volgt een kort overzicht van de recente veranderingen die in ons zonnestelsel hebben plaatsgevonden en waar Dr. Dmitriev aan refereert (dit zijn veranderingen die in de laatste 20 jaar zijn gebeurd):
  • poolverschuivingen op Uranus en Neptunus;
  • 40% toename in intensiteit en helderheid van Neptunus;
  • verdubbeling van de sterkte van het magnetische veld van Jupiter;
  • toename van de helderheid van Saturnus;
  • groei van de donkere plekken op Pluto;
  • aurora’s op Saturnus;
  • planeet Venus laat een omkering zien van donkere en lichte plekken en is in het algemeen helderder geworden;
  • op de maan ontstaat een atmosfeer van natrium en kalium;
  • 200% toename van de dichtheid van de atmosfeer van Mars;
  • dramatische klimaatsveranderingen op Mars zoals het smelten van de ijskappen;
  • toename van de zonneactiviteit (zonnevlammen);
  • toename met wel 1000% van de heliosfeer (magnetische veld van de zon)!
De heliosfeer van de zon is een magnetisch veld in de vorm van een druppel die reikt tot aan de buitenste randen van ons zonnestelsel. De staart van deze druppel wijst in tegengestelde richting waarin ons zonnestelsel reist. Het lijkt op de vlammende staart van een komeet. De voorkant van de heliosfeer vertoont gloeiende plasma-energie. Deze energie was in 1990 4 tot 40 astronomische eenheden diep. (Een astronomische eenheid is ongeveer gelijk aan 150 miljoen kilometer). De heliosfeer heeft inmiddels een laag plasma-energie van wel 100 astronomische eenheden diep. Voor deze enorme toename heeft de Westerse wetenschap geen verklaring.
NASA-rapporten hebben tevens uitgewezen dat er sprake is van een toename met 400% van de snelheid waarmee zonnedeeltjes door de ruimte reizen. Het geleidend vermogen van de interplanetaire ruimte is op de een of andere manier toegenomen.
Onderzoeker Michael Mandeville bewees in 1998 dat het aantal aardbevingen op aarde sinds 1973 toegenomen is met een schrikbarende 400%. In 2000 bewees hij verder dat de vulkanische activiteit tussen 1875 en 1993 is toegenomen met bijna 500%.
Een andere onafhankelijke onderzoeker, Will Hart, heeft deze zaak ook bestudeerd en komt met cijfers die aantonen dat er in totaal 2.119 aardbevingen gerapporteerd zijn in de 19e eeuw. Alleen al in het jaar 1970 zijn er echter 4.139 gerapporteerd. Dit is een geweldige toename. Volgens het onderzoek van Hart hebben de zwaarste aardbevingen plaatsgevonden na 1960. Na 1960 zijn er ook veel slapende vulkanen weer tot leven gekomen, zoals de berg Popocatepetyl in Mexico die in 1990 tot uitbarsting kwam na eeuwen slapend te zijn geweest. Hij registreerde ook een geweldige toename van tornado’s in de laatste paar decennia:
  • in de jaren 50 4.796 tornado’s
  • in de jaren 60 6.813 tornado’s
  • in de zeventiger jaren 8.580 tornado’s
  • in de tachtiger jaren 8.196 tornado’s
  • en vanaf 1990 tot heden meer dan 10.000 tornado’s
Dr. Dmitriev toonde in 1997 al aan dat de totale hoeveelheid natuurrampen zoals orkanen, tyfonen en aardverschuivingen, vloedgolven en dergelijke met 410 % is toegenomen. Volgens Dmitriev verandert de energetische transformatie die plaatsvindt in ons zonnestelsel de buitenste laag van de atmosfeer, de ionosfeer genaamd, en tevens ook het magnetische veld van de aarde. Deze energetische veranderingen in ons zonnestelsel zijn tevens verantwoordelijk voor de veranderingen in weerspatronen op aarde.
Wat bijna bij niemand bekend is, is dat slechts 44 uur na de tsunami in Azië een kosmische gammastraaluitbarsting de aarde bereikte, die in de boeken zou komen met een recordkracht van 100 maal krachtiger dan de krachtigste tot dan toe geregistreerde uitbarsting. Deze kosmische uitbarsting werd veroorzaakt door een exploderende neutronenster in onze Melkweg aan de andere kant van het galactische centrum. Bij deze kosmische explosie kwam in een enkele seconde meer energie vrij dan onze zon in 100.000 jaar produceert. Het heeft 45.000 jaar geduurd voordat deze explosie de aarde bereikte. Paul La Violette legt in zijn laatste boek ‘Earth Under Fire, Humanity’s Survival of the Apocalypse’ uit dat het centrum van onze Melkweg in het verleden meerdere van dergelijke explosies gekend heeft. Deze explosies doen zich cyclisch voor en ze sturen een vernietigende energiegolf door de gehele Melkweg. La Violette gelooft dat een dergelijke galactische explosie van de kern zich ook 10.500 jaar geleden voorgedaan heeft en een wereldwijde vloedgolf teweeggebracht heeft die in veel oude mythen en sagen bekend staat als de zondvloed. Nieuwe ontdekkingen die in september 2004 gedaan zijn door een internationaal team van astrofysici lijken La Violette’s theorie nu te bevestigen. Gebruik makend van de moderne telescoop-array H.E.S.S. (High Energy Stereoscopic System, die bestaat uit een netwerk van vier telescopen, ontdekten zij dat het centrum van onze Melkweg een super groot zwart gat bevat. De wetenschappers menen dat dit zwarte gat in het centrum van de Melkweg het restant is van een supernova-explosie die zo’n 10.000 geleden heeft plaatsgevonden! Het zwarte gat zendt sindsdien kosmische gammastraling uit.
In overeenstemming met zijn theorieën in ‘Earth Under Fire’, gelooft La Violette dat de gammastraaluitbarsting van 27 december en de tsunami van 26 december aan elkaar gerelateerd zijn. Hij legt uit dat de explosie van de neutronenster gepaard ging met een zwaartekrachtgolf die ongehinderd met de lichtsnelheid kon reizen en de aarde bereikte op 26 december 2004, na een reis van 45.000 jaar, waarbij de gammastraal zelf net iets onder de lichtsnelheid reisde en uiteindelijk arriveerde met een vertraging van 44 uur. Bij aankomst van de zwaartekrachtgolf onderging de aarde direct een aardbeving met een kracht van 9,3 op de schaal van Richter, terwijl de gammastraal met een vertraging van 44 uur zogoed als onopgemerkt bleef.
Astrofysici maken zich grote zorgen over het feit dat de aarde nu al enkele jaren bloot staat aan deze kosmische gammastralen. De eerste van deze reeks gammastraalbombardementen van de atmosfeer begon 5 jaar geleden en sindsdien zijn deze bombardementen frequent en onophoudelijk blijven voortduren. Russische wetenschappers aan de Russische Academie der Wetenschap hebben aangegeven dat deze hoog energetische kosmische straling wel eens de recent waargenomen anomalieën zouden kunnen veroorzaken, zoals de superstorm-orkanen en tyfonen die over de aarde razen, de vreemde weerlichten boven de arctische gebieden, de geïntensiveerde zonnevlammen en de wereldwijde toename van aardbevingen. Duitse wetenschappers van het Max Planck Instituut voor Kernfysica in Heidelberg bevestigen dat deze kosmische straling verantwoordelijk kan zijn voor de klimaatverandering die we waarnemen op aarde.

Een illustratie van de effecten die gammastraaluitbarstingen zouden kunnen hebben gehad: in augustus 2005 werd ons zonnestelsel door niet minder dan 17 gammastraaluitbarstingen gebombardeerd. Men vermoedt dat de anomalieën die waargenomen werden m.b.t. de zon van 8 t/m 10 augustus gerelateerd zijn aan deze gammastralen. Op 15 augustus lichtten de polen van Saturnus op, deze aurora’s werden veroorzaakt door energetische veranderingen in ons zonnestelsel. Op 19 augustus werd gelijktijdig met een gammastraaluitbarsting de vulkaan St. Helens actief. Aan het einde van de maand, gelijktijdig met de volgende uitbarsting, werden drie klasse-M zonnevlammen afgevuurd door de zon, gevolgd door een coronale massa uitstoot (Eng: coronal mass ejection of CME) op 28 augustus. De volgende dag ging één van de meest vernietigende orkanen uit de Amerikaanse geschiedenis, Katrina aan land in New Orleans, en richtte een massale ravage aan in het zuiden van de Verenigde Staten. Slechts twee dagen later, op 1 september, ging de tropische storm Talim aan land in China en Taiwan, wat de evacuatie van 200.000 mensen noodzakelijk maakte. Alsof Katrina nog niet genoeg was, werd de zuidkust van de Verenigde Staten wederom getroffen door een vergelijkbare orkaan. Deze keer was het Rita, een klasse 5 en alles vernietigende orkaan die degradeerde tot een klasse 3 orkaan tegen de tijd dat deze aan land ging. In dezelfde maand dat deze extreme weerscondities en gammastraaluitbarstingen zich voordeden, telde de wereld op een enkele dag, 3 september 2005, maar liefst 60 aardbevingen wereldwijd.
Internationaal en onafhankelijke Russisch onderzoekster Sorcha Faal heeft voortdurend in haar rapportages van 2005 gewaarschuwd voor de catastrofen die spoedig zouden kunnen gaan plaatsvinden in de Verenigde Staten. Ze presenteert niet alleen informatie van Russische wetenschappers over deze verontrustende kosmische stralen maar ook over de drukopbouw van de San Andreas breuklijn en de nieuw ontdekte Madrid breuklijn in de Verenigde Staten. Russische wetenschappers verwachten zware aardbevingen niet alleen in de Verenigde Staten maar ook in de oostelijke gebieden van Rusland.
Een ander alarmerend feit is het terugkerende El Nino fenomeen dat niet verklaard kan worden door de globale opwarming als gevolg van de zon. Alleen een massieve opwarming van de oceaan zelf kan dit effect veroorzaken. David Wilcock gelooft dat de kern van de aarde opwarmt als gevolg van de instroom van etherenergie en dat de opwarming van de kern van de aarde de opwarming van de oceanen veroorzaakt. Dr. Dmitriev heeft daarnaast bewezen dat temperatuurverschillen in de oceanen rechtstreeks samenhangen met veranderingen in het magnetische veld van de aarde. Alleen deze toename van instromende etherenergie kan, zoals David Wilcock suggereert, verklaren hoe deze twee onafhankelijke en gerelateerde fenomenen met elkaar verband houden.

Er doen zich ook dramatische veranderingen voor m.b.t. onze zon. Zo blijkt de zonneactiviteit toe te nemen. Zonneactiviteit manifesteert zich in twee verschillende fenomenen, te weten zonnevlekken en coronale massa uitstoten (CME’s). Zonnevlekken zijn magnetische velden die tot ver buiten de zon zelf reiken en ze zijn verantwoordelijk voor zonnevlammen. Zonnevlammen stralen een enorme hoeveelheid energie uit in de vorm van röntgenstraling die binnen acht minuten de aarde bereikt. De zon heeft een zonnevlekcyclus met een gemiddelde lengte van 11 jaar. Aan het eind van deze cyclus keert het magnetische veld van de zon om, het is een poolverschuiving waarbij de noordpool de zuidpool wordt en omgekeerd. Vreemd genoeg is de corona, een bol van puur plasma die tot zo’n 2.500 kilometer boven het oppervlak van de zon reikt, veel heter dan het oppervlak van de zon zelf. Waar het oppervlak van de zon een temperatuur heeft van 5.700 graden Celsius, kan de corona temperaturen hebben tot wel 2.000.000 graden Celsius! Hoe dit mogelijk is, is een mysterie voor de wetenschap, omdat men zou verwachten dat, hoe verder we weg bewegen van de oppervlakte van de zon, de temperatuur zou dalen; daarentegen stijgt de temperatuur tot astronomische hoogten!
CME’s zijn plasma-explosies die plaatsvinden in de corona. Er gaat een dag tot drie dagen overheen voordat de geladen deeltjes van de CME de aarde bereiken. Zowel zonnevlammen als CME’s kunnen veel schade aanrichten aan onze satellieten en ze kunnen onze radiocommunicaties verstoren.
In 1989 trof een krachtige CME de aarde en schakelde veel satellieten uit, evenals het elektriciteitsnet van Hydro-Quebec in Canada, waardoor zeven miljoen mensen zonder stroom kwamen te zitten. Het record aller tijden wat betreft zonneactiviteit werd gevestigd in 2003. Op 21 oktober 2003 gingen er waarschuwingen uit van een verhoogde zonneactiviteit en op 28 oktober werd de grootste zonnevlek ooit waargenomen. Kort daarna volgde een sterke zonnevlam. Op 4 november werd het record aller tijden gevestigd, de grootste zonnevlam die ooit gemeten was werd gevolgd door een CME die gelukkig maar net de aarde miste. Het meest alarmerende feit is echter dat deze sterkste CME die ooit gemeten is, zich voordeed twee jaar na het laatste zonnemaximum van februari 2001. Dus onze zon is absoluut uit haar ritme en gedraagt zich uitzonderlijk. Bedenkelijk is dat het volgende zonnemaximum plaatsvindt in 2012!
Een andere impact op de etherische stabiliteit van de aarde werd veroorzaakt door de Venustransitie van 8 juni 2004. Deze zeldzame uitlijning van de Zon met de Aarde en Venus vond voor het laatst plaats op 6 december 1882.
De dag na de Venusdoorgang werd de vulkaan Ijen op Java actief, gevolgd door een uitbarsting van de vulkaan Byzymianny in Rusland op 29 juni van dat jaar. Juli was een zeer zware maand met in totaal acht uitbarstingen van vulkanen over de gehele wereld. In september 2004 vonden nog eens vijftien uitbarstingen plaats waaronder die van de vulkaan Etna in Italië. De impact van de Venus-transitie op de aardse vulkanische instabiliteit kan alleen verklaard worden door een ethertheorie. De orthodoxe wetenschap kan niet verklaren hoe een passerende planeet al deze effecten op aarde teweeg kan brengen.
Indien we accepteren dat de ether echt bestaat, dan kunnen we gaan begrijpen waarom planetaire bewegingen de influx van etherenergie in de aarde veranderen. David Wilcock legt uit dat de inwendige kern van de aarde bestaat uit plasma in plaats van gesmolten ijzer zoals de huidige inzichten van de wetenschap ons willen doen geloven. De etherinflux zo legt hij uit, heeft een directe impact op het volume van dit plasma in de kern, dat toeneemt bij een stijgende etherinflux. Dit plasma probeert zijn weg naar de aardkorst te vinden waar het afkoelt tot lava en vulkaanactiviteit en aardbevingen veroorzaakt.
Venus-transities vinden tweemaal achtereen plaats met een achtjarige interval. De volgende transitie is dan ook gepland voor 6 juni 2012!
Onderzoeker Will Hart is ervan overtuigd dat de Maya-priesters op de hoogte waren van de Venus-transities en de zonnevlekcyclus en hoe deze de catastrofen kunnen veroorzaken die we nu waarnemen. De Maya’s wisten dat het maximum van de zonnevlekcyclus en de Venustransitie zullen samenvallen in het jaar 2012.

Dreamspell kalender van Jose Arguelles is geen Maya kalender

Jose Arguelles heeft de Tzolk'in kalender van de Maya's aangepast en er een nieuwe kalender van gemaakt. Hij noemt zijn eigen kalender een Maya kalender, waardoor veel mensen denken dat de dingen die in zijn boek(en) worden genoemd afkomstig zijn van de Maya's. Maar de meeste dingen die hij schrijft of vertelt heeft niets met de Maya's te maken, maar zijn zijn eigen verzinsels of dingen die hij van andere culturen heeft. De dagzegels die Arguelles gebruikt komen wel van de Tzolk'in en de namen zijn een bepaalde afgeleide ervan, maar daar houdt de vergelijking op. Als je bijvoorbeeld de Tzolk'in dag van je verjaardag opzoekt (http://www.diagnosis2012.co.uk/mlink.htm) en deze vergelijkt met je dag in de Arguelles kalender dan zie je dat deze niet overeenkomen. Arguelles heeft veel onzin vertelt, dat jammer genoeg met de Maya's wordt verbonden. De Nederlander Peter Toonen gebruikt deze kalender van Arguelles en doet ook net of het een Maya kalender is; in Nederland zijn veel boeken van Peter Toonen verkocht. Mensen krijgen hierdoor een verkeerd beeld van de Maya kalender en denken daardoor dat deze in 2012 eindigt. Dit is ook weer een verzinsel van Arguelles; de Maya kalender is oneindig en eindigt niet.

Meer info: http://members.shaw.ca/mjfinley/arguelles.html

Videoclips van Copan

Ik heb net een mooie site gevonden, waarop veel videoclips van de oude Maya stad Copan in het noorden van Honduras bij de grens van Guatemala staan:
http://www.utmaya.org/photosnew.html

vrijdag 11 januari 2008

Meest mysterieuze foto die ik ooit heb genomen aangepast

Ik heb het contrast en de scherpte aangepast, zodat de foto duidelijker wordt. Op deze foto zie je Nida, de vriendin van mijn neef. Links achter haar zie je duidelijk haar overleden moeder staan.

maandag 7 januari 2008

De vredelievende beschavingen van Anatolië

James Mellaart, lector in de archeologie van Anatolië aan de Universiteit van Londen, deed tussen 1961 en 1970 opgravingen in Çatalhöyük en in Hacilar in Anatolië, centraal Turkije. Door zijn opgravingen zouden de heersende opvattingen over religie in de prehistorie revolutionair veranderen. Tussen 7.250 en 6.000 v.Chr. was Çatalhöyük een bloeiende stad met ongeveer 7.000 inwoners, in die periode de grootste stad ter wereld. Het nabijgelegen Hacilar was een kleinere stad en was tussen 6.000 en 5.000 v.Chr., de erfgenaam van Çatalhöyük en een belangrijke schakel in de verspreiding van deze cultuur over het Middellandse-Zeegebied. James Mellaart verbaasde zich over het grote aantal tempels in Çatalhöyük. Een tempel was een grote kamer in een gewoon woonhuis, waarvan de muren waren beschilderd en voorzien van reliefs met religieuze voorstellingen. Tijdens de opgravingen vond hij 41 beeldjes van terracotta, waarvan er 33 vermoedelijk de Godin, soms alleen en soms samen met de God, voorstellen. De andere 8 beeldjes stellen waarschijnlijk de God voor. Deze beeldjes zijn te zien in het Museum voor Anatolische Beschavingen in Ankara, waar ik vorige week ben geweest. De Godin van Çatalhöyük maakt de eeuwige kringloop van het leven mogelijk, de zich altijd herhalende cyclus van geboorte, vruchtbaarheid, sterven en wedergeboorte (reïncarnatie), een cyclus die we ook in het ritme van de natuur terugvinden. Ze is een voorloper van de Grote Godinnen uit de Brons- en IJzertijd, zoals Inanna, Isis en Cybele. Ook de Godin en God van Çatalhöyük hebben hun voorlopers gehad, want onder de door James Mellaart uitgegraven lagen bevindt zich een nog oudere nederzetting die tot 10.000 v.Chr. teruggaat. Al lang voordat de mensheid overging op landbouw en zich op een vaste plaats vestigde, werd de Godin algemeen vereerd. Vele honderden beeldjes van vrouwenfiguren, sommige meer dan 40.000 jaar oud, zijn door heel Europa gevonden. Veel van deze beeldjes, met name in de periode 25.000 tot 5.000 v.Chr. toonden de Godin als overdreven dik of legden sterk de nadruk op haar borsten, billen en de driehoek van haar schoot.
Vrij algemeen was het gebruik vanaf de Oude Steentijd om de doden te bedekken met een laag rode oker, dat ongetwijfeld de baarmoeder van de Grote Godin voorstelde. Rood was in de Steentijd de kleur van het leven en wit van de dood.

Het is duidelijk dat de inheemse bevolking van Anatolië haar religie duizenden jaren in stand heeft weten te houden. Vanaf 2.500 v.Chr. wordt de autochtone bevolking ook wel aangeduid als Hatti of Hattiërs. Rond 1.950 v.Chr introduceerde Assyrische handelaren in Anatolië het spijkerschrift. In het verleden is vaak aangenomen dat de hoogontwikkelde Assyriers de Assyrische en Soemerische cultuur op de primitieve Anatoliërs hebben overgebracht, maar recente opgravingen duiden op het tegenovergestelde. Daaruit blijkt dat de Anatolische beschaving duizenden jaren ouder is dan de Soemerische en dat de cultuuroverdracht dus vanaf de Anatoliers op de Sumeriers en de Assyriers is overgedragen. Waarschijnlijk heeft de religie van het Oude Europa zich voor een groot deel vanuit Anatolië ontwikkeld.

Alle culturen van het Oude Europa lijken te zijn bepaald door een vrouwelijk bewustzijn, dat gepaard gaat met synthetisch denken. De Indo-Europeanen, daarentegen, hebben zich vanaf het prilste begin geprofileerd als mannelijk en hebben zich daarbij laten leiden door hun analytisch en dualistisch denken. Alleen wie doelgericht en analytisch is en bereid is alles opzij te zetten om dit doel te bereiken, is in staat een koninkrijk of keizerrijk te stichten en andere gebieden te veroveren om de eigen macht te vergroten. De Romeinen vonden het een goede en rechtvaardige zaak om hun grenzen veilig te stellen en op deze manier hebben ze Europa onder de voet gelopen. In het Oude Europa zou dat ondenkbaar zijn geweest. Hoewel Çatalhöyük 1.000 jaar lang de grootste stad op aarde is geweest, is het kennelijk geen moment bij de inwoners opgekomen om hun buren in te lijven.

Tegen het einde van de Nieuwe Steentijd maakte de vrouwelijke synthetische levenshouding plaats voor een doelgericht analytisch dualisme, waardoor de betekenis van de Godin voor velen niet meer te begrijpen was. Tijdens de Steentijd stond de Godin model voor geboorte, groei, volwassenheid, aftakeling, dood en reïncarnatie. Onder Indo-Europese invloed werden deze functies van de Grote Godin gesplitst in verschillende Godinnen, die volledig los van elkaar werden gezien. Groei en afbraak werden door de Indo-Europeanen gezien als tegengestelde krachten die onmogelijk in één Godin verenigd konden zijn. Aspecten van de Grote Godin die te maken hadden met dood en vruchtbaarheid werden geprojecteerd op demonen of 'slechte' Godinnen, terwijl de 'goede' Godinnen kuis waren en vooral onderdanig aan de steeds machtiger wordende Goden. De stereotype slechte heks is niets anders dan het donkere aspect van de Godin, die eens alle facetten van het leven beheerste. Het schrikbeeld van de slechte heks en van demonen wortelt in het oerbeeld van de Godin, de Grote Moeder, waarbij de donkere, vernietigende kracht is losgekoppeld van de scheppende, opbouwende en verzorgende zijde.

In de religie van
Çatalhöyük zie ik veel overeenkomsten met de religie van de Maya's, waarbij ook alle facetten die bij het leven horen, zowel de opbouwende als de afbrekende, in de Scheppende Moeder en in de Scheppende Vader zijn verenigd. Wat ook een voortreffende overeenkomst is, is dat de periode tussen 8.000 v.Chr. en 3113 v.Chr. door de Maya's de Derde Zon werd genoemd en werd geregeerd door een vrouwelijke energie. Volgens de Maya's wordt de huidige Vierde Zon door mannelijke energie geregeerd, dat precies overeenkomt met wat er met de religie in Europa is gebeurd en momenteel nog aan de gang is. De nieuwe Vijfde Zon, die vanaf 21 december 2012 ingaat, zal er een zijn waarbij zowel de vrouwelijke als de mannelijke energieën zijn gecombineerd, dus een periode van 5.125 jaar van harmonie.

Bron: Joke & Ko Lankester - De kringloop van het Leven. Wicca, de oude Religie. 1998.

zaterdag 5 januari 2008

Ruimtevaartuigen uit de tijd van de Hettieten?


Afgelopen week ben ik in Ankara geweest en in het museum van oude beschavingen kwam ik twee vreemde voertuigen met vreemde wezens tegen. Deze twee voorwerpen zijn gemaakt door de Hittieten die tussen 1.700 en 1.200 voor Chr. in Anatolie (centraal Turkije) woonden.