woensdag 26 november 2008

DNA Bewijs voor Atlantis!

Genetisch onderzoek heeft in de afgelopen jaren onverwachte resultaten opgeleverd. Antropologen en historici dachten dat Amerika door Aziaten was bevolkt, die een landbrug die Siberië met Noord-Amerika gedurende de laatste IJstijd verbond overstaken. De eerste resultaten van het genetisch onderzoek bevestigden deze theorie en toonden aan dat de Oorspronkelijke Amerikanen bestonden uit vier stambomen, vier mtDNA haplogroepen: A, B, C en D, die in geheel Noord-, Midden- en Zuid-Amerika voorkomen. Maar slechts drie groepen (A, C en D) werden bij volkeren in Siberië teruggevonden; haplogroep B werd bij oorspronkelijke bewoners in Zuidoost Azië, China, Japan, Melanesië en Polynesië gevonden.

Er zijn twee typen genetisch materiaal dat voor analyse wordt gebruikt: cellulair en mtDNA. mtDNA wordt generatie op generatie alleen via de vrouwelijke lijn doorgegeven en evolueert sneller, zodat het goed gebruikt kan worden om een onderscheid te maken tussen volkeren die zich in verschillende geografische gebieden ontwikkelden.
Het genetische onderzoek toonde aan dat de migratie naar Amerika veel complexer was. Ze toonden niet alleen aan dat Amerika door veel verschillende rassen was bevolkt, die uit verschillende delen van Azië kwamen, maar ook dat deze migratie veel eerder plaats vond dan men dacht.

Antropologen, archeologen en geschiedkundigen dachten dat de migraties 20.000 jaar geleden plaats vonden, maar DNA onderzoek toont aan dat de eerste migratiegolf al 38.000 tot 50.000 jaar geleden begon. In recente jaren zijn in Zuid-Amerika, Californië en het zuidwesten van de V.S. nieuwe spullen opgegraven en gedateerd met de radiocarbon methode en bevestigen deze oude datums. In het algemeen is de lang volgehouden theorie dat Amerika via de Beringstraat vanuit Siberië is bevolkt correct, maar de nauwe focus op Siberië, de enige migratieroute via de enige landbrug en het tijdstip is een fout. Enkele immigranten kwamen inderdaad via die weg vanuit Siberië, maar andere groepen kwamen in boten vanuit Japan, Polynesië, enz en hun reizen begonnen al in een veel verder verleden.

Genetische onderzoekers stelden vast dat 96% van de Inheemse Amerikanen tot deze vier haplogroepen (A, B, C en D) behoren, deze mtDNA typen werden ook in Azië gevonden, maar niet in Europa en ook niet in Afrika. Dit bevestigt dat Azië de oorspronkelijke regio van de meeste Inheemse Amerikanen was, totdat er in 1997 een vijfde stamboom werd gevonden, die genetici haplogroep X noemen. Deze ontdekking ontketende een enorme discussie, die tot op de dag van vandaag doorgaat. Haplogroep X dient nauwkeurig, doordacht en diepgaand onderzoekt te worden, want deze groep bezit één van de belangrijkste sleutels waarmee geheimen uit ons collectief verleden opgelost kunnen worden. Blijkbaar behoort 4% van de Inheemse Amerikanen niet tot de vier hoofdgroepen, waardoor wetenschappers aannamen dat deze mensen afstammelingen zijn van relaties van indianen met Europeanen en Afrikanen. Dit bleek inderdaad voor 1,5 % van de Inheemse Amerikanen te gelden, maar 2,5% bleek tot de X stamboom te behoren. Nadat deze kleine mtDNA groep was geïdentificeerd, begon de race om vast te stellen waar ze vandaan kwamen.

En hier wordt het mysterie pas echt gecompliceerd en interessant. Haplogroep X komt in Europa bij 5% van de bevolking voor en was destijds in Azië en in Afrika onbekend. De X stamboom arriveerde tussen 38.000 en 10.000 jaar geleden in Amerika. Doordat Europeanen volgens de algemene opvattingen niet voor Columbus naar Amerika reisden, zeiden conservatieve onderzoekers dat haplogroep X het resultaat moest zijn van Europese nakomelingen die na Columbus in Amerika arriveerden. Deze theorie kon al snel de prullenbak in, want rond de Grote Meren (Mound Builder regio) vond men zeer oude DNA sporen, van ver voor de tijd van Columbus, die ook tot haplogroep X behoren.

De verdeling van haplogroep X veroorzaakte een schokgolf bij de conventionele historici, want haplogroep X werd alleen bij een handjevol stammen verdeeld over Noord-Amerika gevonden: ongeveer bij 5% van de Yakima en de Sioux stammen in het noordwesten, en de Navajo in het zuidwesten. Maar de grootste concentratie vond men bij de Ojibway, Oneota en Nuu-Chah-Nulth stammen, waar bijna 25% tot haplogroep X behoort!

Haplogroep X werd niet gevonden bij indianen in Centraal- en Zuid-Amerika.
Onafhankelijke onderzoekers wezen erop dat deze gegevens de readings van de ‘slapende profeet’ Edgar Cayce uit de jaren 30 bevestigen. Hij zei dat sommige vluchtelingen van Atlantis naar het noordoosten van de Verenigde Staten waren gemigreerd en later vormden ze de Iroquois natie. Bij die stammen was ook de hoogste concentratie haplogroep X gevonden. Edgar Cayce zei ook dat enkele vluchtelingen naar het zuidwesten van Amerika en naar de regio Mound Builder waren gevlucht. Zijn lezingen komen dus precies overeen met de uitkomsten van het DNA onderzoek! Cayce had ook datums gegeven wanneer deze migraties plaatsvonden en ook die kwamen overeen met de DNA-bevindingen.

Tegen het einde van de jaren 90 ontdekte men in Azië toch een groep mensen die tot haplogroep X behoren en de conventionele wetenschappers dachten dat hun theorie toch geheel waar was. Deze regio ligt bijna 13.000 kilometer van het noordwesten van Amerika, maar vanuit dit gebied naar Amerika toe is geen enkel haplogroep X spoor gevonden, waardoor duidelijk werd dat zij niet de voorouders van de haplogroep X indianen in Amerika kunnen zijn.

Op 16 februari 1932 vertelde Edgar Cayce tijdens een reading het volgende over Atlantis:
“De positie die het continent Atlantis innam, is tussen de Golf van Mexico aan de ene kant en de Middellandse Zee aan de andere kant. Bewijzen van deze verdwenen beschaving zijn te vinden in de Pyreneeën en in Marokko aan de ene kant, en in Brits Honduras (Belize), Yucatan en in Amerika aan de andere kant.”
In de Pyreneeën in Noord-Spanje en Zuid-Frankrijk leven de Basken en in Marokko leven de Berbers, beiden oude volken. Vreemd genoeg bevatten deze twee bevolkingsgroepen de hoogste concentraties van haplogroep X die in Europa en Noord-Afrika zijn gevonden!

De Basken zijn voor antropologen, taalkundigen en historici al lang een raadsel, want hoewel ze Kaukasisch zijn, passen ze bij geen één ander Europees volk. En hun taal is aan geen enkele bekende in de wereld gerelateerd. De Basken zijn ook uniek qua bloedgroepen, want als volk hebben ze de hoogste concentratie bloedgroep O negatief in de wereld en behoren tot de laagste met bloedgroep B.

Edgar Cayce zei dus dat mensen het zinkende continent Atlantis ontvluchtten en naar het westen van Amerika gingen, waar ze zich vestigden en de Iroquois werden. Anderen gingen naar het oosten, naar het Iberische schiereiland en toen naar de Pyreneeën (Basken) en naar de westkust van Noord-Afrika en vervolgens naar het Atlas gebergte (Berbers). En ook de Berbers zijn een volk met de hoogste concentratie van haplogroep X in de wereld en ook zij zijn een vreemd volk die door de wetenschap weinig aandacht hebben gekregen. Ze zijn namelijk een Kaukasisch volk in Afrika en vallen niet in het ‘Out of Africa’ scenario, waardoor men aannam dat ze vanuit Europa terug migreerden naar Afrika. Maar die theorie is inmiddels verlaten en wetenschappers aanvaren nu dat ze inderdaad een inheemse bevolkingsgroep zijn, die teruggaat tot het Stenen Tijdperk. Maar we moeten ons afvragen hoe dat kan, want de rest van de bevolking in Afrika onder de Sahara is immers zwart.

Bron: http://www.redicecreations.com/specialreports/2006/05may/atlantisDNA.html

vrijdag 21 november 2008

Mijn artikel over mijn boek is geplaatst op Grenswetenschap!!

Yes! Mijn artikel over mijn boek is geplaatst op de veel bezochte website van Grenswetenschap: http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=2404

Dit is het eerste deel van mijn artikel, het tweede deel volgt nog op hun site...

dinsdag 18 november 2008

Verbluffende overeenkomsten tussen de Oude Egyptenaren en de Maya’s

De goden van de oude Egyptenaren en de Maya’s zijn symbolen van zeer belangrijke aspecten van de oorsprong en de bestemming van de mensheid. Hun goden vertonen merkwaardig genoeg zeer detailrijke overeenkomsten.

De allerhoogste god van de oude Egyptenaren is Ra. Ra, de Zon, is de bron van al het leven. Ra wordt vaak de zonnegod genoemd, maar de oude Egyptenaren spreken niet over de vorm en de functie van de zon in de derde dimensie, het is niet de Zon die wij zien als zon. Hun Zon is een symbool voor diepere krachten, is licht een begrijpend bewustzijn. Hun Zon is de schepper en de kracht van het universum.
Deze voorstelling van hun allerhoogste god, Ra, sluit perfect aan op de voorstelling die de Maya’s van hun allerhoogste god hebben: Hart van de Hemel; het is de grote kracht waar we allemaal vandaan komen en uiteindelijk ook weer naar terug keren, het omvat ons gehele bestaan. Hart van de Hemel verwijst naar de kern van de ziel van het leven en naar het centrum van verbeelding.

Thoth, de maangod van de Oude Egyptenaren, wordt meestal afgebeeld als een krachtige god met een ibis hoofd. De ibis is een vogel die aan de kust tussen de twee werelden van water en land leeft. Deze twee werelden zijn symbolen van onbewuste en bewuste gedachten. De kracht om tussen deze twee werelden te leven wordt als heel belangrijk gezien om het ware leven te leven. Een kenmerk van de ibis vogel is dat het één van de weinige vogels is die op slangen jagen.

Itzamna is de hoofdgod van de Maya’s en samen met de hoofdgodin Chac Chel vormen ze “Hart van de Hemel”. Itzamna manifesteert zich in de vorm van de heilige vogel Wak. Wak is een lachende valk en net als een ibis, is de lachende valk wit van kleur, en jaagt hij op slangen. Zowel Itzamna als Thoth waren goden met genezende krachten en beiden openbaarden de mensen alle kennis van sterrenkunde, bouwkunde, meetkunde, geneeskunde, godsdienst en het schrift.

Isis verzorgt het hoofd van Osiris.

In de traditionele Egyptische kennis waren er twee broers: één hield van god en werkte met liefde samen met de schepping en de andere streef egoïsme en eigenbelang na en maakte misbruik van de schepping. Deze twee broers werden in Egypte Osiris en Set genoemd, de jongere zus van Osiris is Isis. Het volgende verhaal is één van de bekendste legenden over deze drie goden:
Toen Osiris op een grote reis rond de aarde ging, bleef Isis als regent van Egypte achter. Ze regeerde verstandig en goed, waardoor hun jongere broer Set de macht niet over kon nemen. Maar Set was vol van egoïsme en verlangens en listig overtuigde hij zijn oudere broer Osiris in een kist te gaan liggen, waarna hij Osiris doodde, de kist verzegelde en in de Nijl gooide, die het naar de zee vervoerde. Het kwam tot stilstand op een verre kust aan de voet van een tamarisk boom. De boom groeide rond de kist en verhulde het geheel in haar stam. Toen de boom door de koning van het verre land werd omgekapt, gaf het een volmaakte geur af, waardoor zijn reputatie zich over de gehele wereld verbreidde en uiteindelijk Isis haar oren bereikte. Toen ze over deze geurige boom hoorde, wist ze meteen dat het de essentie van Osiris was.

Dit verhaal over de dood van Osiris heeft een grote overeenkomst met het Maya verhaal over de dood van Hun Hunahpu:

Het hoofd van Hun Hunahu hangt in de levensboom.

Het was in de duisternis, in de nacht, toen Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu werden geboren voor Xpiyacoc (Itzamna) en Xmucane (Chac Chel).
De volgende ochtend kwamen Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu naar buiten en verschenen voor Hun Keme en Wuqub Keme : “Waar zijn mijn sigaren en mijn fakkel die gisterenavond aan jullie waren gegeven?”.
“We hebben ze opgemaakt, heer.”
“Heel goed, nu is jullie dag beëindigd. Jullie zullen dood gaan.” …

Hun Hunahpu werd onthoofd, en de rest van zijn lichaam werd met zijn jongere broer begraven.
“Plaats zijn hoofd in het midden van de boom die bij de weg staat”, zeiden Hun Keme en Wuqub Keme.
Nadat ze zijn hoofd in het midden van de boom plaatsten, groeide er voor het eerst fruit aan de boom. …
Het hoofd van Hun Hunahpu kon je niet goed zien, want het uiterlijk van zijn gezicht was identiek geworden aan de kalebassen.

In beide verhalen komt een heel belangrijke god te overlijden en verandert zijn lichaam of zijn hoofd in een boom met zeer speciale eigenschappen. Deze boom is het symbool voor de Levensboom, beide goden werden dus herboren in de vorm van de Levensboom.

De Egyptische legende gaat verder:
Nadat Isis in dat land aankwam, vertrouwde koningin Astarte haar de zorg van haar pasgeboren zoon toe. Isis zou het kind onsterfelijkheid hebben gegeven, als de moeder door haar bezorgde kreten van schrik de betovering niet had verbroken, toen ze zag dat Isis de baby in zuiverende vlammen baadde. Om de moeder te kalmeren, onthulde Isis haar ware identiteit en intentie. De moeder overtuigde vervolgens haar echtgenoot, de koning, om de stam van de prachtige boom aan Isis te geven.

Isis trok de doodskist uit de boom, het lichaam uit de kist en verborg het lichaam in de moerassen. Maar Set vond het lichaam en sneed het in veertien stukken en verstrooide het heinde en ver. Isis, nooit ontmoedigd, begon een geduldige zoektocht naar de kostbare delen en vond ze allemaal, behalve de fallus, die door een aards schepsel was opgegeten en hiervoor eeuwig vervloekt is.

In een magische, mystieke mengeling met het herstelde, gereanimeerde lichaam van Osiris, raakt Isis zwanger. Haar kind zal uitgroeien tot de ware erfgenaam van de troon en zal een concurrent van Set worden. Vervolgens voert ze de eerste riten van balseming uit en herstelt Osiris tot het eeuwige leven, heerser van de spirituele wereld.

Deze magische bevruchting van de godin Isis heeft veel overkomsten met de magische bevruchting van de Maya godin Xkik’:

Dit is het verhaal over een maagd, de dochter van de heer die Kuchuma Kik’ (Verzameld Bloed) heet. …
Aldus ging ze alleen naar de onderkant van de boom die was geplant bij Puk’b’al Cha’j: “Ah! Wat voor fruit zit er in deze boom? Is het fruit van deze boom niet verrukkelijk? Ik zal niet doodgaan. Ik zal niet verloren zijn. Zal iemand het horen als ik er eentje pluk?” vroeg de maagd.
Toen sprak de schedel in het midden van de boom: “Wat wens je van dit? Het is enkel maar een schedel, een rond ding geplaatst in de takken van de boom”, zei het hoofd van Hunahpu toen het tegen de maagd sprak. …
“Goed dan, strek je rechterhand hierheen uit, zodat ik het kan zien”, zei de schedel.
“Goed”, zei de maagd. En zo strekte ze haar rechterhand naar boven uit, voor het gezicht van de schedel. Toen perste de schedel wat speeksel uit, recht in de hand van de maagd. Toen ze dit zag, keek ze meteen naar haar hand. Maar het speeksel van de schedel was niet in haar hand.

“Mijn speeksel, mijn spuug, is meer een teken dat ik je heb gegeven. Dit hoofd van mij functioneert niet langer, want het is meer een schedel die niet kan werken. Het hoofd van een echte heer heeft goed vlees op zijn gezicht. Maar als hij overlijdt, dan worden de mensen bang door zijn botten. Zo ook is zijn zoon als speeksel, als spuug. Hij is zijn essentie. Als zijn zoon een heer wordt, of een wijze, of een meester van redevoering, dan zal er niets verloren zijn. Hij zal verder gaan, en opnieuw compleet worden. Het gezicht van de heer zal niet uitgestorven zijn noch zal het geruïneerd zijn. De krijger, de wijze, de meester van redevoering zal voortbestaan in de vorm van zijn dochters en zijn zonen.
“Laat het zo zijn”, zei de schedel van Hun Hunahpu en Wuqub Hunahpu. …
De maagd ging met veel instructies naar huis terug. Meteen waren haar kinderen in haar baarmoeder geschapen, puur door het speeksel. Dat was de schepping van Hunahpu en Xbalanque.

Zo is een jakhals, Anubis, bij de Oude Egyptenaren bij iedere doodsscène afgebeeld, hij is het symbool voor de dood. Net als bij de Oude Egyptenaren is ook bij de Maya’s een hond een symbool voor de dood, het einde.

Dit zijn enkele verbluffende overeenkomsten tussen de mythologieën van de Oude Egyptenaren en de Maya’s, maar er zijn ook fysieke overeenkomsten gevonden: in 5.500 jaar oude mummies zijn sporen van tabak en coca gevonden. Dit is zeer merkwaardig, doordat tabak en coca destijds alleen in Amerika voorkwamen.

Bronnen:
John van Auken – Egptian Gods as Metaphors.
http://www.edgarcayce.org/ps2/egyptian_gods_as_metaphors.html

Mike Geubel – Maya Mysteriën Ontwaken. ISBN 978-90-484-0293-9.

Mike’s Blog – Lag Atlantis in de Andes?
http://mikegeubel.blogspot.com/2007/12/lag-atlantis-in-de-andes.html

woensdag 12 november 2008

Artikel over mijn boek naar website Grenswetenschap

Ik heb contact gehad met Grenswetenschap en het volgende artikel dat ik zelf heb geschreven met interessante passages uit mijn boek wordt als het goed is op hun website geplaatst:

Maya Mysteriën Ontwaken

Het besef van een oneindige levenscyclus is als een rode draad verweven met de Maya cultuur: hun gehele bestaan is gebaseerd op de kringloop van geboren worden, opgroeien, volwassen worden, ouderdom, overlijden en opnieuw geboren worden. Hierop is alles gebaseerd: hun geloof, hun kalenders, hun levensinstelling, hun scheppingsverhalen, kortom hun hele leven.

De hoofdgodin Chak Chel werd in de hooglanden Xmucane genoemd, ze zit hier aan de rechterkant en helpt de maangodin met het verzorgen van het konijn dat de maangodin heeft gebaard.


Het Maya geloof bestaat uit vele goden en godinnen, waardoor het voor westerse mensen moeilijk te begrijpen is, maar uiteindelijk zijn veel van deze goden en godinnen manifestaties van één God Xpiyacoc en één Godin Xmucane, in de laaglanden worden ze respectievelijk Itzamna en Chac Chel genoemd. Deze God en Godin smelten op hun beurt weer samen tot ‘Hart van de Hemel’, de bron van al het bestaan. Xpiyacoc en Xmucane vormen dus voor de Maya’s samen de hoogste kracht, en vullen elkaar met hun mannelijke en vrouwelijke energieën aan; ze omvatten alle vormen en energieën die er zijn. Samen vormen ze ‘Hart van de Hemel’, de ‘Grote Geest’, waar we allemaal vandaan komen en uiteindelijk ook weer naar terugkeren. Wij allen, alle mensen, alle levende wezens, planten, bergen, meren, de aarde en de gehele kosmos zijn hier een deel van. We dragen allemaal een stukje van ‘Hart van de Hemel’ in ons en alles om ons heen draagt daarvan een stukje in zich.

De hoofdgod Itzamna werd in de hooglanden Xpiyacoc genoemd.


Het heilige boek Popol Vuh van de K’iche’ Maya’s uit de hooglanden van Guatemala, begint met de toestand van de kosmos voordat deze geschapen was. In de Popol Vuh wordt niet vertelt wanneer dat gebeurde, maar uit de Chilam Balam en Stèle één in Cobá blijkt dat de Maya’s geloven dat dit 28 octillion jaar (ik heb hier geen Nederlandse vertaling voor kunnen vinden) geleden was. Op deze Stèle staat namelijk de datum 11 augustus 3.114 voor Chr., maar niet volgens de veel gebruikte 13.0.0.0.0 notatie, maar met alle bijbehorende cyclussen die aan deze datum voorafgingen:

13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.13.0.0.0.0 4 Hunahpu 8 Kumk’u, G9 droeg het hoofddeksel. Drie dagen gingen voorbij nadat het kwam (de maan), de nde maancyclus was voorbij.? was zijn uitlopende naam, de negenentwintig dertien Kumk’u werd zichtbaar, het beeld was voltooid dertien baktuns Jaguar Peddelaar ?

Deze datum geeft de tijdspanne aan vanaf het begin van de kosmos tot aan 11 augustus 3.114 voor Chr. Dit is een periode van maar liefst 28 octillion jaar! Op de dag 11 augustus 3.114 voor Chr. was het universum volgens de Maya’s dus 28 octillion jaar oud. In de Chilam Balam wordt ook deze ouderdom gegeven:

Tijdens de schepping dertien ontelbare series (opgeteld) bij zeven was de som van de schepping van de wereld. Toen ontwaakte er een nieuwe wereld voor hen.

De huidige wetenschap zegt dat de kosmos 13,7 miljard jaar geleden is ontstaan, maar volgens de Maya’s gebeurde dat dus veel langer geleden.

Het universum werd door de Godin Xmucane en de God Xpiyacoc geschapen en Huracan, hun samensmelting, zorgde ervoor dat het universum ging ronddraaien, waarna de sterren, de planeten en ook onze Aarde ontstond. De drie kinderen of manifestaties van Huracan (dit zijn de drie Palenque goden GI, GII en GIII die in de Popul Vuh respectievelijk Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu worden genoemd) schiepen de levensenergie en de levenscyclus van geboorte en overlijden: de Wereldboom verrees en tenslotte zorgden de drie kinderen van Huracan: Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu, ervoor dat deze Wereldboom echt tot leven kwam: het universum kwam tot leven, in de vorm van de levenscyclus van geboorte, overlijden en wedergeboorte. Deze drie zonen, of manifestaties, kregen binnen de Maya kosmologie fysieke verschijningen van de planeet Venus: Hun Hunahpu als Morgenster, K’awil als de periode dat Venus niet zichtbaar is en Wuqub Hunahpu als Avondster.

Ik ben erachter gekomen dat Wuqub Hunahpu de duistere equivalent van zijn tweelingbroer Hun Hunahpu is. Hun Hunahpu komt hoogstwaarschijnlijk overeenkomt met de god GI uit Palenque, waardoor zijn broer Wuqub Hunahpu dus waarschijnlijk gelijk is aan god GII of aan god GIII uit Palenque. Wuqub Hunahpu komt niet vaak in Maya teksten voor, maar op vaas K8853 staat zijn naam in de vorm van Nummer 7, een Ahaw teken en de kop van een gier. Een gier wordt door de Maya’s met de dood geassocieerd. Wuqub Hunahpu was dus de duistere kant van Hun Hunahpu! De Popol Vuh vertelt immers dat “Hij meer een metgezel, meer secundair was. Door zijn aard was hij als een bediende voor Hun Hunahpu.” Nu pas zie je wat er hier precies mee wordt bedoeld: Wuqub Hunahpu is een soort tweede persoonlijkheid van Hun Hunahpu, hij was de duistere kant van Hun Hunahpu. Eén van de hiërogliefen van de naam van GIII verwijst naar een fakkel, dat een symbool is voor een vallende ster, en vallende sterren worden door de Maya’s als een voorteken van dood gezien. Ook de verschijning van Venus als Avondster wordt door de Maya’s geassocieerd met de dood, het wordt immers als een doodshoofd afgebeeld. Hierdoor stellen Maya onderzoekers de Avondster vaak gelijk aan de god van de doden, maar de meest logische interpretatie is dat de Avondster gelijk is aan Wuqub Hunahpu. Later las ik in de voetnoten van het boek ‘Maya Cosmos’ van Linda Schele dat ook Dennis Tedlock Hun Hunahpu identificeert met Venus als Morgenster en Wuqub Hunahpu met Venus als Avondster. De drie Palenque goden staan hierdoor volgens mij voor de drie fasen van Venus: Hun Hunahpu als Morgenster en Wuqub Hunahpu als Avondster en K’awil voor de twee perioden dat Venus niet zichtbaar is. Samen zijn ze dus het symbool voor de oneindige levenscyclus van geboorte, overlijden en wedergeboorte.

Deze levenscyclus komt ook naar voren op stèle C uit Quirigua, dat het volgende verhaal beschrijft:

13.0.0.0.0 4 Ahaw 8 Kumk’u werd het beeld zichtbaar. Drie stenen werden geplaatst, zij plaatsten de steen:
Jaguar Peddelaar en Pijlstaartrog Peddelaar plaatsen een steen. Het gebeurde op Na Ho Chan, de Jaguar Troon Steen.
De Zwarte Huis Rood (Chak) God plaatste een steen. Het gebeurde op het Aarde Gedeelte, de Slangen Troon Steen werd gezet.
Itzamna plaatste de steen op de Waterlelie Troon plaats.


Volgens Dennis Tedlock zijn deze drie hartstenen de drie sterren Alnitak, Saiph en Rigel in het sterrenbeeld Orion. Samen vormen deze drie sterren een driehoek en het wolkachtige gebied dat deze driehoek omsluit wordt de rook van een vuur genoemd. Dennis Tedlock legt dit niet verder uit in zijn vertaling van de Popol Vuh en ik heb mijn twijfels of dat de drie hartstenen inderdaad het symbool voor deze drie sterren in het sterrenbeeld Orion zijn.

De Vaas met Zeven Goden.

Op de Vaas met Zeven Goden wordt de eerste steen van de schepping namelijk op de plaats ek’ u tan gezet, dat letterlijk ‘zwart is zijn centrum’ betekent. Wat werd geschapen is dus het zwarte centrum en volgens mij werd hier dus het centrum van onze Melkweg geschapen. Dit centrum is dus de eerste hartsteen. Op Stèle C uit Quirigua wordt de eerste hartsteen geplaatst in Na Ho Chan, dat letterlijk ‘Eerste Vijf Hemel’ betekent en als bijnaam ‘Jaguar Troon Steen’ heeft. Jaguar Troon Steen is een symbool voor het centrum van de Melkweg, ‘Eerste Vijf Hemel’ bevindt zich dus in het centrum van de Melkweg en kan geen ster in het sterrenbeeld Orion zijn, dat ver van het centrum af ligt. Dit centrum is de bron van waaruit alles is ontstaan, de baarmoeder van de kosmos. De tweede hartsteen is de Slangen Troon Steen, twee slangen vormen samen het symbool voor de ecliptica. Chak en de Aarde komen ook in de tekst voor die over de tweede steen gaat, waarbij Chak en de ecliptica een duidelijke verwijzing naar de uiteinden van de kosmos zijn en de Aarde een verwijzing is naar de materiële, fysieke wereld. Het neerzetten van de tweede steen is dus een verwijzing naar het ontstaan van de vier kosmische punten en de vier fysieke elementen: aarde, water, vuur en wind, al deze elementen of energieën komen samen in het centrum. Het lijkt er dus op dat de tweede hartsteen een symbool is voor de schepping van de fysieke wereld. De derde hartsteen is de Waterlelie Troon en een waterlelie is bij de Maya’s een symbool voor de spirituele wereld; in de Maya kunst geven waterlelie wezens namelijk de ingang naar de spirituele wereld aan. Met de schepping van de derde hartsteen werd dus de spirituele, onzichtbare, wereld geschapen. Met de eerste steen werd dus het centrum van de Melkweg, de baarmoeder van al het leven geschapen, met de tweede steen de fysieke wereld en met de derde steen de spirituele wereld.

Deze drie hartstenen hebben een duidelijke overeenkomst met de drie goden Hun Hunahpu, K’awil en Wuqub Hunahpu. De drie hartstenen vormen net als deze drie goden de oneindige levenscyclus, die tijdens de schepping van het universum begon.

Linda Schele heeft aangetoond dat Maya afbeeldingen waarop twee slangen zich om de Wereldboom hebben gewikkeld de ecliptica voorstellen (de ecliptica is de denkbeeldige baan waarlangs de zon en de sterren van de Dierenriem zich in de lucht verplaatsen). Eén slang vormt de ene helft en de andere slang de andere helft, samen vormen ze de gehele ecliptica. De bek van iedere slang ligt in het midden van de ecliptica, in het midden van de Melkweg, en de staart van iedere slang ligt aan de andere kant van de ecliptica. Vanaf de aarde gezien lijkt het middelpunt van de Melkweg, bij het sterrenbeeld Boogschutter, inderdaad op een enorme bek. Het Maya symbool voor de Plejaden sterren is een ratel, de staart van een ratelslang, de Plejaden sterren liggen immers precies aan de tegenovergestelde kant van het centrum van de Melkweg. De kop van de slang ligt dus in het centrum van de Melkweg en zijn staart ligt 180 graden aan de andere kant, bij de Plejaden sterren. Twee slangen maken de cirkel compleet en vormen zo de gehele ecliptica.

Het kruis is ook bij de Maya’s een belangrijk symbool, maar in tegenstelling tot het christelijke kruis is hun kruis gelijkbenig, dat ze Wakah Chan noemen. Wakah Chan is de Wereldboom en is een afspiegeling van ons universum. De galactische evenaar en de ecliptica kruisen elkaar in het middelpunt van de Melkweg, dat lijkt op een kruis waarmee de grote oppervlakte van de kosmos in vieren wordt gedeeld. Twee delen van dit kruis liggen boven de ecliptica en zijn dus op een bepaald zichtbaar, de twee andere delen van het kruis liggen onder de ecliptica en zijn op datzelfde moment niet zichtbaar. Dit kruis, de Wereldboom, deelt de kosmos dus in vier delen en met het centrum erbij zijn er dus vijf delen. Dit kosmische model wordt door de meeste Midden-Amerikaanse culturen gebruikt en zijn de vijf basis elementen van al het fysieke leven hier op aarde: water, lucht, aarde, vuur en ether. Al het leven in het universum is met deze vijf elementen verbonden.

De Quetzal Slang, de vliegende gevederde slang, kun je dus zien als de baan waarlangs de zon en de sterrenbeelden zich verplaatsen. In de Popol Vuh wordt het wezen Soevereine Quetzal Slang genoemd, en ook dit is een samensmelting van de God Itzamna (Xpiyacoc) en de Godin Chac Chel (Xmucane):
De manifestatie van Itzamna als de ‘Waterlelie Vogel Slang’ is een belangrijke aanwijzing dat de Quetzal Slang een manifestatie van Itzamna is, zoals beschreven in het document ‘Creator Gods’ van Karin Bassie. De naam van de Waterlelie Vogel Slang is nog niet geheel ontcijferd, maar uit de hiërogliefen die wel ontcijferd zijn, blijkt dat het een waterslang is met veren en een kop van een vogel. Het is dus een combinatie van een vogel en een slang en lijkt dus enorm veel op de Quetzal Slang, de weerlicht manifestatie van Itzamna. De Waterlelie Vogel Slang heeft ook dezelfde kantige bek als de Itzamna Ye vogel, een manifestatie van Itzamna, en hij draagt een waterleliebloem en een drumteken (T548) op zijn voorhoofd. God N draagt ditzelfde drumteken in zijn waterlelie hoofddeksel. God N is een oude god die vaak is afgebeeld met een soort nethoofddoek en hij manifesteerde zich als een schildpad; de naam ‘God N Geel Schilpad’ is immers op veel plaatsen gevonden. David Stuart heeft ontdekt dat God N en Itzamna manifestaties van hetzelfde wezen zijn en door deze overeenkomsten kun je dus niet anders concluderen dat de Waterlelie Vogel Slang een manifestatie van Itzamna is, en daardoor is Quetzal Slang ook een manifestatie van Itzamna.

De Soevereine Quetzal Slang is dus de gecombineerde manifestatie van Xmucane en Xpiyacoc die beiden ‘Hart van de Hemel’ vormen. Soeverein betekent ‘de hoogste kracht in het universum’, de Soevereine Quetzal Slang is dus het symbool voor de hoogste energie in het universum. Deze superheilige enorme vliegende slang is het symbool voor de allesomvattende wereld, dat alle lagen en alle dimensies van ons bestaan omvat. In de kunst van de Maya’s komt deze vliegende slang veelvuldig voor, het is hun weergave van ‘Hart van de Hemel’. Deze Quetzal Slang is een zeer bekend fenomeen bij volkeren in Midden-Amerika. De K’iche’ Maya’s noemen hem Q’ukumatz, meestal geschreven als Gucumatz, de Maya’s in Yucatan noemen het Kukulkan en de Azteken Quetzalcoatl.

Wat door westerlingen vaak als ‘goden’ is vertaald, zijn dus vaak manifestaties vanuit de bron, ‘Hart van de Hemel’, in de vorm van de Melkweg, planeten, sterren, de maan, de zon, de aarde, dieren, planten, natuurlijke formaties en natuurlijke verschijnselen zoals wind, regen, bliksem, donder en vuur. Voor ons is het immers moeilijk te begrijpen dat goden meerdere manifestaties aan kunnen nemen en dat hun kinderen ook weer als manifestaties van henzelf gezien worden, waarbij ook nog eens alles in elkaar samenvloeit en meerdere manifestaties van een zelfde god ook nog met elkaar communiceren, doordat wij zijn grootgebracht met het idee dat goden op zich staande wezens zijn, maar voor de Maya’s zijn goden veranderlijke wezens. Niets in het leven is immers vaststaand, maar alles verandert voortdurend. Deze tegengestelde krachten, scheppende en afbrekende elementen, komen we allemaal in ons zelf tegen en net als de Maya goden hebben we allemaal lichte en ook donkere kanten.

We zijn als mens niet gebonden aan dit ene leven hier op aarde, hiervoor hebben we al vele levens gehad en waarschijnlijk zullen er nog veel meer levens volgen. Al deze levens dienen ervoor om onze zwakheden, onze onvolmaaktheden, te overwinnen. Als we overlijden, zullen de meesten van ons in de zielenwereld ook geen perfecte wezens zijn en nadat we over zijn gegaan beschikken we ook niet opeens over alle kennis. We worden ons namelijk pas van kennis bewust en kunnen dingen pas begrijpen als we er klaar voor zijn om het te kunnen bevatten, dan pas kunnen we het begrijpen en voelen en hebben we dus iets aan die kennis.
Zielen met een gemiddeld niveau, die dus al de nodige ervaring hebben, incarneren minder vaak dan nieuwe zielen. Het wil niet zeggen dat je als nieuwe ziel in de vorm van een mens naar de aarde komt, normaal start je op één of twee gemakkelijke werelden waar niet veel te doen is, pas daarna ga je naar deze planeet. Als de tijd rijp is om vanuit de zielenwereld opnieuw in een fysiek lichaam te incarneren, dan kiezen we zelf en eventueel met onze gids de plaats en de familie uit waar we als baby worden geboren. We krijgen een aantal families te zien, die voor ons zijn uitgekozen, en van deze families zien we delen van hun leven en we zien delen van onze eigen toekomst als mens, zodat we de juiste plek voor onze ontwikkeling kunnen kiezen. Als we dan hier als mens terechtkomen, dan worden onze herinneringen aan onze vorige levens uit ons bewustzijn gehaald, zodat ze ons niet tegen gaan werken en we onbevooroordeeld het leven kunnen ontdekken en ervaren. Je ziel beschikt echter nog steeds over de ervaringen van je vorige levens en ook van je leven in de spirituele wereld en is altijd onze verbinding met onze vorige levens en met de spirituele wereld. Als we vanuit een gemakkelijk leven komen, waarbij we weinig vooruitgang boekten, kunnen we ervoor kiezen om in het aankomende leven een persoon te zijn die veel verdriet te verdragen krijgt. Ook de keuze voor een invalide of een beschadigd lichaam kan een doel zijn om een bepaalde les te leren en om daarmee een bepaald doel te bereiken. Zo vertelde iemand tegen Michael Newton over een jongen die een meisje had mishandeld en na zijn dood werd hij apart genomen door zijn gids. Hierna besloot hij om als vrouw te reïncarneren op aarde, die tijdens haar leven werd mishandeld. Dit was dus een opzettelijke keuze om zo de schade te voelen die hij het meisje in zijn vorige leven had aangedaan. Michael Newton heeft meer van zulke voorbeelden gezien, waaruit blijkt dat we negatieve ervaringen die we anderen aan hebben gedaan misschien op dezelfde manier zullen ondergaan, zodat we zelf voelen en beseffen wat we de ander aan hebben gedaan.

Je zou denken waarom we op aarde zoveel leed meemaken, terwijl we eigenlijk zielen zijn en voor eeuwig in die liefdevolle spirituele wereld kunnen blijven. Dat komt doordat we in een fysiek lichaam veel sneller ervaringen op kunnen doen dan in de spirituele wereld; we ontwikkelen ons dus sneller in een fysiek lichaam. Veel van wat we hier op aarde meemaken heeft immers met onze levensopdracht te maken en zijn dus levenslessen. De bedoeling van deze lessen is om jezelf te ontwikkelen zodat je zelf één en al liefde wordt en alleen maar vanuit onvoorwaardelijke liefde handelt. Het gaat erom dat je de negatieve kanten van jezelf zoals haat, wraak, egoïsme, gierigheid en boosheid overwint en om positieve eigenschappen zoals liefde, medeleven, gulheid en zelfvertrouwen te versterken. Maar het gaat er ook om dat je je positieve eigenschappen in balans brengt, want gulheid is goed, maar teveel gulheid kan nadelige gevolgen voor jezelf hebben.

Ons lot wordt dus voor een groot deel door onze eigen daden beïnvloedt en door angst te overwinnen en dus vanuit de beste bedoelingen te handelen verandert ons pad op een positieve manier. Dit is de sleutel om te groeien, om te ontwaken en om bewust te worden, want we hebben altijd de mogelijkheid om onze daden onder ogen te zien en om onszelf te beteren. We hebben dus ons lot in eigen hand en kunnen zelf ons leven en de wereld om ons heen verbeteren.

Over het gehele Amerikaanse continent geloven de indianen dat tijd in cyclussen verloopt en niet lineair zoals wij in het westen denken. Volgens de indianen zijn er in het verre verleden zeer hoogstaande beschavingen geweest, die van de aardbodem zijn verdwenen. Bijna alle indianen delen de geschiedenis in wereldtijdperken in, die de Maya’s Zonnen noemen, en een overgang naar een nieuwe Zon gaat altijd gepaard met veranderingen. Momenteel leven we in het tijdperk van de Vierde Zon en op 21 december 2012 betreden we een nieuwe tijdperk: de Vijfde Zon. Er wordt vaak gezegd dat de indianen in Amerika geloven dat er aan het einde van iedere Zon een groot deel van de mensheid op aarde verdwijnt, maar dat blijkt niet uit het heilige boek Popol Vuh van de K’iche’ Maya’s. Daar wordt maar één grote natuurramp beschreven: de zondvloed, en volgens de Maya’s vond de zondvloed niet aan het einde van een Zon plaats, maar ongeveer in het midden van de Tweede Zon.

Er zijn van de klassieke Maya’s maar weinig voorspellingen over 2012 overgebleven. De meest volledige voorspelling is die op monument zes uit de klassieke Maya stad Tortuguero in Mexico, maar de tekst is niet geheel ontcijferd, doordat bepaalde hiërogliefen zijn geërodeerd en doordat nog niet alle Maya hiërogliefen zijn ontcijferd. De voorspelling over 21 december 2012 op monument zes in Tortuguero luidt als volgt:

De dertiende baktun cyclus zal eindigen op 4 Ahaw 3 K’anki’in, ? zal gebeuren. Het zal de afgevaardigde zijn van Bolon Yokte K’u naar de ?

Bolon Yokte K’u betekent waarschijnlijk letterlijk ‘God met Negen Voeten’ of ‘God van Negen Treden’ of ‘Jaguar Voet(en) Boom’, en wordt ook wel als Bolon ti k’u geschreven. Het is nog steeds niet duidelijk wie of wat Bolon Yokte K’u is, maar volgens mij zijn dit de negen belangrijkste goden van de Maya’s. De klassieke Maya’s voorspellen dus de terugkeer van de Oude Wijzen die hun voorouders in een lang verleden veel kennis en wijze raad gaven. Vanuit een fysiek oogpunt zul je misschien verwachten dat er negen wezens op de aarde verschijnen, of vanuit de ruimte naar de aarde komen om ons te helpen, maar volgens Zwervende Wolf (een K’iche’ Maya sjamaan) zal de kennis van de Voorouders terugkomen in de vorm van verlichtte mensen en ik denk dat dit inderdaad de juiste uitleg is. De laatste tijd worden er namelijk over de gehele wereld verlichtte mensen geboren, die een grote bijdrage leveren aan de ontwaking van onze wereld. Deze kinderen zijn de bekende sterrenkinderen, ook wel indigo en nieuwetijdskinderen genoemd, maar ook mensen die bewust worden of ontwaken, behoren tot deze nieuwe generatie.

Ik geloof dat in ieders leven een aantal punten vastliggen en dat we die te zien krijgen voordat we op aarde reïncarneren, zodat dit tijdens ons leven een herkenning zal zijn. Maar de weg tussen deze punten of gebeurtenissen bepalen we zelf, want uiteindelijk maakt iedereen zelf zijn of haar eigen keuzes. Als je dit naar een breder vlak trekt, dan kun je het leven van onze planeet ook op deze manier bekijken en liggen er dus ook bepaalde punten of gebeurtenissen vast, alleen de manier waarop we er komen en hoe we het beleven hangt van onszelf af. De nieuwe tijd die we tegemoet gaan is zo’n belangrijk punt tijdens het leven van de aarde, alleen de manier waarop we het zullen beleven hangt van onze eigen situatie af. Eind 2012 zullen we nog niet in een tijd van harmonie leven en zullen we dus gaan leren en ondervinden hoe we in harmonie met onszelf, onze planeet en het universum moeten leven en wat dat allemaal inhoud. We zullen gaan leren dat eerlijkheid en goedheid één van de belangrijkste waarden zijn en dat alle mensen hier op aarde één grote familie zijn. De regeringen en de bedrijven zullen ondervinden dat de gewone mensen hun trucjes en verzinsels niet meer voor waar aan zullen nemen en de regeringen en bedrijven zullen uiteindelijk zelf gaan beseffen dat van hen alleen nog maar goede bedoelingen worden verwacht, zodat we op een juiste manier met elkaar omgaan en op dezelfde manier ook onze eigen leefomgeving en de planeet behandelen. Dan zal de aarde niet meer gezien worden als een gratis leverancier van edelstenen en grondstoffen, maar als onze eigen moeder. Een moeder die voor ons allen een moeder is en die we met liefde moeten behandelen. Waar ik op hoop en ik hoop met mij vele mensen hier op aarde, is dat we eindelijk een eerlijke, liefdevolle samenleving krijgen. Waar we met liefde en respect met elkaar en met de natuur omgaan met het doel om zoveel mogelijk liefdevolle, hartverwarmende ervaringen mee te maken en waarbij iedereen op deze planeet een goede, schone en plezierige levensomgeving heeft. Een wereld waarin niemand zich meer voelt dan een ander, maar een wereld waarin we elkaar en de natuur als gelijkwaardig zien.

Indien je meer wilt weten over het Maya geloof, hun kalenders, de veranderingen van deze tijd en Maya spiritualiteit, raad ik je aan om mijn boek ‘Maya Mysteriën Ontwaken, Verheldering van het geloof, kalenders en veranderingen van deze tijd’ te lezen, ISBN 978-90-484-0293-9

Mijn boek is te bestellen bij Free Musketeers:
http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1196/maya-mysterien-ontwaken.html

Op mijn blog kun je de inleiding van boek lezen:
http://mikegeubel.blogspot.com/2008/09/inleiding-van-mijn-boek-maya-mysterin.html

Copyright 2008 - Mike Geubel

woensdag 5 november 2008

Globale Opwarming ten Einde én NIET veroorzaakt door CO2

Op www.niburu.nl kwam ik een goed artikel tegen over de globale opwarming. Zoals ik al eerder schreef op mijn blog is de globale opwarming alweer afgelopen en ook ben ik van mening dat de globale opwarming niet door de CO2 uitstoot wordt veroorzaakt, maar door de natuur en de kosmos. Het artikel op Niburu beaamt dit.

Hier enkele citaten vertaald in het Nederlands:
In het verleden zijn er veel drastischere globale klimaatsveranderingen geweest, die soms 12 tot 20 keer intenser waren, en zo vonden plaats in een periode van slechts 20-100 jaar. De globale opwarming van de laatste eeuw is niets vergeleken met de grootte van minstens 10 globale klimaatsveranderingen in de laatste 15.000 jaar. Geen van deze plotselinge klimaatsveranderingen konden door menselijke CO2 uitstoot zijn ontstaan, want ze vonden lang voor het industriele tijdperk plaats. De oorzaak van 10 eerdere 'natuurlijke' klimaatsveranderingen was zeer waarschijnlijk dezelfde als de oorzaak van de globale opwarming van 1977 tot 1998.

Zie hier voor het gehele artikel:
http://www.niburu.nl/index.php?articleID=19546

21 december 2012 conferentie



Zie ook: http://2012conference.org/

Mooie site over het boek 2012 - The Return of Quetzalcoatl

http://www.2012thebook.com/questions_about_2012.html

maandag 3 november 2008

Mijn boek in nieuwsbrief van Logica

Afgelopen week heb ik een stukje in de nieuwsbrief van Logica (mijn werkgever) geschreven over mijn nieuwe boek, die naar ongeveer 1.500 mensen is verstuurd; misschien krijgt mijn boek hierdoor meer aandacht.

Ik heb het volgende geschreven over mijn boek:

De Maya’s zijn één van de weinige oorspronkelijke Amerikaanse volkeren die een geschreven geschiedenis hebben. Jammer genoeg zijn er door de Spaanse verovering van Midden-Amerika aan het begin van de zestiende eeuw veel boeken verbrand, waardoor er slechts een heel klein aantal boeken zijn overgeleverd. Hierdoor en door de Spaanse kolonisatie is er nog veel onduidelijk over de oude Maya’s.

Rond 1996 las ik het boek “De voorspellingen van de Maya’s ontsluierd” van Adrian Gilbert en raakte zo geïnteresseerd in de Maya’s, die ons vertellen dat we in een bijzondere tijd leven. Door de jaren heen en na twee rondreizen door Midden-Amerika had ik besloten om zelf een boek over de Maya’s te schrijven, doordat ik geen enkel boek was tegengekomen die een duidelijk en helder beeld over hun goden en hun geloof gaf. Hieronder volgt een korte samenvatting van mijn boek.

Hun heilige boek heet Popol Vuh en beschrijft de schepping van de wereld en de geschiedenis van de Maya’s , hierin wordt het middelpunt van onze Melkweg als een zwart gat beschreven, terwijl de wetenschap dit pas een aantal jaar geleden heeft ontdekt en ook hun kalenders zijn merkwaardig genoeg geavanceerder dan onze eigen kalender. Hun goden zijn symbolische namen voor manifestaties van spirituele energieën, die op bepaalde manieren zichtbaar of voelbaar worden, waarbij de spirituele wereld de bron, de levenskracht, van al het bestaan is. Het doel van ieder van ons is om uiteindelijk een verlicht wezen te worden. Tijdens onze vele levens krijgen we mogelijkheden om onszelf te verbeteren, want dingen gebeuren namelijk niet zonder reden, maar hebben een reden, een doel.

De geavanceerde Maya kalenders zijn gebaseerd op kosmische cycli en op 21 december 2012 begint er een nieuwe cyclus van ruim 5.000 jaar. We leven dus in een bijzondere tijd, een tijd waarin er veel op aarde zal veranderen. Tot de geboorte van het nieuwe tijdperk bevinden we ons in een grote transformatie, dit zal gepaard gaan met natuurrampen en klimaatsveranderingen. De laatste jaren zijn er veel boeken over 2012 verschenen die vooral angst opwekken, maar volgens de Maya’s zal het een tijd worden waarin “de Oude Wijzen terugkeren”, de kennis van de voorouders zal terugkomen in de vorm van verlichtte mensen. Het zal een tijd worden waarin we op een meer spirituele manier gaan leven, waarbij materiële status en eigenbelang niet meer belangrijk is. We zullen ontwaken en inzien dat het ons doel is om anderen te helpen. Verschillen zullen als positief worden ervaren, doordat verschillen, andere culturen, andere geloven, ons een kans bieden om de wereld en jezelf van een andere kant te zien. Deze transformatie gebeurt niet binnen één dag, maar is nu al aan de gang; uiteindelijk zullen we inzien dat we allemaal broers en zussen van elkaar zijn, en dat iedereen een andere ik is.

Als je geïnteresseerd bent, kun je op mijn blog de Inleiding van mijn boek lezen:
http://mikegeubel.blogspot.com/2008/09/inleiding-van-mijn-boek-maya-mysterin.html

Mijn boek is te bestellen op Internet op de site van www.freemusketeers.nl:
http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1196/maya-mysterien-ontwaken.html

The Legend of Atlantis - It´s Time to Wake Up