donderdag 26 maart 2009

Mijn boek nu overal verkrijgbaar

Mijn boek is nu niet alleen bij Free Musketeers verkrijgbaar, maar kan nu ook bij alle boekwinkels en bij bol.com besteld worden.

Hier is de link voor bol.com: http://www.bol.com/nl/p/boeken/maya-mysterien-ontwaken/1001004006549833/index.html

woensdag 25 maart 2009

Thich Nhat Hanh - Peace is Every Step

Cloud Mystery

Mooie film over de bewijzen van Svensmark over de klimaatsveranderingen, die aantonen dat dit voornamelijk natuurlijk is, en niet door de CO2 komt.






vrijdag 20 maart 2009

Een Geest die op een Tank Klimt

Dit is een filmpje gemaakt in Irak. Na 2:58 minuten zie je vanaf de rechterkant een geest aankomen, die vervolgens in de tankt klimt:

zondag 15 maart 2009

De Vaste 260 Dagen Agrarische Kalender van de Maya’s

Tijdens mijn vakantie in Mexico heb ik het boek "Star Gods of the Maya", geschreven door Susan Milbrath, gelezen. De tekst komt uit haar boek en is het tweede deel. Het eerste deel dat over god K'awil gaat kun je hier lezen: klik hier.

Maya volkeren kijken naar de Plejaden om hun agrarische kalenders te reguleren. De Lacandón branden hun maïsvelden af ter voorbereiding voor het planten als de Plejaden de boomtoppen tijdens zonsopgang hebben bereikt. De Chorti observeren de Plejaden om de passage van de zon door de zenit rond de planttijd te voorspellen. Bij de Quiché wordt het plantseizoen voor de hoog gelegen maïsvelden bepaald door de opkomst van de Plejaden in maart, terwijl het beplanten van de laag gelegen maïsvelden wordt bepaald door de conjunctie van de Plejaden met de zon in mei. De conjunctie van de Plejaden met de zon valt samen met de zenit passage van de zon en het begin van de regens.

In Yucatan zijn de Plejaden (tzab) de “ratelslang zijn ratel”, dat een cluster van ratels suggereert. Er wordt gezegd dat ze opkomen bij zonsopgang op 13 juni, op een moment dat de zware regens beginnen. De Lacandón en de Manche Chol hebben een overeenkomstige naam.
De Quiché noemen zowel de Plejaden als de Hyades een “handvol” (motz); de Plejaden geven een handvol maïs korrels en de Hyaden een handvol bonen weer. Hun ondergang komt overeen met de tijd dat deze gewassen worden geplant.

In de tropen van Midden-Amerika dienen enkele sterren op de Melkweg als een indicator voor de regen- en de droge seizoenen. De meest belangrijke constellaties hierbij zijn de Plejaden, die het begin van het regenseizoen gedurende honderden jaren aangaven, en Schorpioen, dat aan de tegenovergestelde positie aan de hemel ligt, die het begin van het droge seizoen aangeeft.
De Plejaden kwamen bij zonsopgang in 500 v.Chr. op 7 mei op, waarmee ze de komende regens in eind mei aankondigden; in 1500 na Chr. kwamen ze bij zonsondergang op 29 mei op, zodat hun opkomst samenviel met het begin van het regenseizoen. Door de observatietijd aan te passen van een opkomst bij zonsopgang naar een ondergang bij zonsondergang, kon deze sterrenklok gedurende duizenden jaren gebruikt worden. Vandaag de dag gaan de Plejaden op 3 mei bij zonsondergang onder en komen bij zonsopgang op 4 juni op, dus ondergang bij zonsondergang kondigt de komende regens aan, en de opkomst bij zonsopgang valt samen met het actuele begin van het regenseizoen.

De hemelband is de kruising van de Melkweg en de ecliptica, een kruispunt waar de Plejaden zich bevinden. In de Madrid Codex komt deze hemelband alleen voor op pagina’s die overeenkomen met tijden waarop de kruispunten van de Melkweg en de ecliptica zich tijdens de schemering op de horizon bevinden.
Pagina 12b (detail links; afbeelding, klik hier) geeft het begin van het astronomische jaar aan, toen de Plejaden tijdens zonsondergang in het oosten te zien waren, rond de winterzonnewende. De volgende zes pagina’s geven een vaste 260-dagen agrarische kalender weer, die van februari tot eind oktober loopt. De kalender omvat een reeks slangen die de beweging van de Plejaden laten zien tijdens het agrarische seizoen in de vijftiende eeuw, het tijdperk van de Madrid Codex. De opzet geeft aan dat de agrarische kalender vroeg in februari begint, op pagina 13b (afbeelding, klik hier) met de Plejaden tijdens zonsondergang. Ten tijde van de maart equinox hebben de Plejaden de meridiaan tijdens zonsondergang gepasseerd en beginnen met hun afdaling, zoals op bladzijde 14b (afbeelding, klik hier). De reeks vervolgt op bladzijde 15b (afbeelding, klik hier), waar de Chicchan slang zijn ratel verliest als een teken dat de Plejaden onzichtbaar zijn geworden bij zonsondergang, aan het begin van het regenseizoen (begin mei). Het kruispunt van de Melkweg en de ecliptica raakt de horizon in het westen, en dit is waar de hemelband prominent is afgebeeld op bladzijde 15.

En als de kruispunten van de ecliptica en de Melkweg opnieuw tevoorschijn komen boven de oostelijke horizon in eind augustus, dan verschijnt de hemelband weer op bladzijde 17 (detail links; afbeelding, klik hier). Als de kalender eind oktober tot een einde komt op bladzijde 18 (afbeelding, klik hier), verschijnt de slang opnieuw uit de onderwereld, zonder zijn ratels, net voordat de Plejaden voor zonsondergang verschijnen.

Observaties van Venus kunnen ook met de vaste agrarische 260-dagen cyclus gecoördineerd zijn. Daniel Flores heeft een directe verbinding met de 260-dagen interval en Venus observaties gevonden. Hij zegt bijvoorbeeld dat de gemiddelde interval vanaf de eerste verschijning van Venus als Avondster tot de laatste dag van zichtbaarheid een gemiddelde van 259,87 dagen geeft. Een verbinding met Venus ligt voor de hand, want de Madrid Codex toont de 260-dagen kalender in vier rijen van ieder 65 dagen, een samenstelling die geschikt is voor Venus gebeurtenissen, zoals een eerste zichtbaarheidsdatum. Als Venus de Plejaden passeert, wordt dat gezien als een teken van regen, want dit gebeurt onveranderlijk vanaf midden maart tot midden juni. Regen verschijnt als achtergrond in de Madrid Codex slangenreeks, want de kalender is verbonden aan weerpatronen die worden weergegeven in relatie tot observaties van de Plejaden en mogelijk ook tot Venus.

maandag 9 maart 2009

K'awil - God K

Tijdens mijn vakantie in Mexico heb ik het boek "Star Gods of the Maya", geschreven door Susan Milbrath, gelezen. In haar boek beschrijft ze een aantal interessante ontdekkingen, die ik in delen op mijn blog zal zetten. Het eerste deel gaat over de god K'awil (in de tekening links, aan de linkerkant en de foto hieronder), ook wel God K genoemd, de tekst hieronder zijn dus interessante stukken uit haar boek die over K'awil gaan en heb ik in het Nederlands vertaald.

God K kan worden geïdentificeerd als de luchtgod die in de bronnen uit de Koloniale Periode Bolon Dzacab werd genoemd. Deze identificatie is nu breed geaccepteerd. Diego de Landa beschreef Bolon Zacab (Bolon Dzacab, ook wel Bolon Tz’akab) als een god die tijdens de Nieuwjaar ceremonieën werd aanbeden, die jaarlijks in de maand juli werden gehouden.
Zijn equivalent, God K, is op een bepaalde manier bij het nieuwe jaar betrokken. God K is misschien met het jaar verbonden als een voorstelling van Jupiter, doordat de planeet ongeveer 1 jaar (gemiddelde interval van 367 dagen) zichtbaar is, gedurende iedere omlooptijd.
In de Dresden Codex is God K prominent aanwezig tijdens Nieuw Jaar ceremonieën die geassocieerd worden met de jaren Ben en Etz'nab. Op pagina 25b in de Dresden Codex is hij verbonden met een kolom van Ben hiërogliefen die de Jaardrager aangeven die verbonden is met de oostelijke richting.
Zijn positie in het middelste register toont aan dat hij de ceremonieën voorzit om onheil af te weren op de eerste dag van Pop, de maand waarmee het jaar begint. Bijbehorende hiërogliefen vertellen dat cacao het voedsel van God K is. Cacao, de chocolade boon, was het voornaamste betaalmiddel van Meso-Amerika, vandaar dat God K een wezen is die met grote rijkdom is verbonden. Hierdoor is God K waarschijnlijk omgeven met cacao doppen op een deksteen uit Chichen Itza, dat dateert uit het einde van de Klassieke Periode.

Kijkend naar de alfabetische lijst met goden, oorspronkelijk samengesteld door Paul Schellas (1904) en recent gereviseerd door Karl Taube (1992: http://www.pauahtun.org/DesktopIcons/DriveLetter.html), suggereert dat God K wordt genoemd als één van de 19 of 20 verschillende wezens, waaronder we de zon, de maan en God K vinden. Dit cijfer doet denken aan de twintig dagheiligen in de voor-Colombiaanse codexen van centraal Mexico, die de goden van de zon en de maan en ook Tezcatlipoca bevatten, die hoogstwaarschijnlijk een equivalent van God K is.

In de Katun cyclus (13 Katuns) is iedere Katun verbonden met een andere Ahau datum. Eén Katun cyclus duurt ongeveer 256,25 jaar (13 x 20 x 360 dagen). God K speelt een hoofdrol in Katun ceremonieën in de Parijs Codex (2-12). Zijn hoofd, dat aan verschillende Katun heren wordt gepresenteerd, die op een hemel-band troon zitten, is het insignes van de Heer van de Katun. Het dragen van het hoofd van God K naar de nieuwe heerser in de Katun ceremonieën kan verwijzen naar een verandering van een politieke of religieuze autoriteit.

Iedere Katun Heer regeerde over een periode van 19,71 jaar (20 x 360 dagen), erg dicht bij opeenvolgende Jupiter-Saturnus conjuncties.
In de conjuncties van Jupiter en Saturnus is Jupiter de dynamische factor, die rondjes draait rond Saturnus, die langzamer draait. Het hoofd van God K, dat door de onttroonde Katun heer in de Parijs Codex wordt gedragen, kan Jupiter symboliseren, die door de lucht wordt getransporteerd voor een nieuwe ontmoeting met Saturnus. Het interval van de Katun is ongeveer de periode tussen opeenvolgende conjuncties van Jupiter en Saturnus; en iedere 3 Katuns (ongeveer 59 jaar) zou de conjunctie in hetzelfde deel aan de hemel plaatsvinden.

Veel geleerden concluderen dat God K gerelateerd is aan de Postklassieke Mexicaanse god Tezcatlipoca van Centraal Mexico, die ook een rokende spiegel draagt en hij is nauw verwant aan afbeeldingen van heersers. Tezcatlipoca is een god met zo veel astronomische aspecten en associaties, dat hij op een bepaalde manier de heer van de lucht kan zijn. De zwarte Tezcatlipoca lijkt het meest op God K; hij is verbonden met de zuidelijke richting en in Codex Borgia 54 is hij het slachtoffer van de Morgenster. En het lijkt veelzeggend dat de Venus pagina's van de Dresden Codex God K als een slachtoffer van de Morgenster noemen, en hem ook verbinden met de zuidelijke richting.

Hoewel K'awil tegenwoordig vaker wordt gebruikt als de vertaling van God K z'n naam, dient er opgemerkt te worden dat deze naam ook als Tahil gelezen wordt, gebaseerd op taalkundige verbindingen met het woord voor obsidiaan (tah of toh), dat een verbinding met Tohil suggereert, de Quiché god van bliksem en stormen. Tohil was heer van een Quiché geslacht tijdens de Spaanse verovering. Inderdaad, God K is op dezelfde wijze verbonden met geslacht en bliksem. Zoals Taube aangeeft, de elementen van God K zijn hoofddeksel - spiegels, vuur, brandende bijlen, fakkels en sigaren - allen kunnen doelen op bliksem. In mijn opinie is God K een planeet die is verbonden met meteorologische fenomenen, vooral stormen en bliksem.
God K kan meer dan één planeet aspect hebben, want als er geen duidelijke Jupiter gebeurtenis is, dan lijkt Saturnus als een vervanger op te treden. Tussen Katun 9.15.10.0.0 en 9.17.0.0.0 lijkt er een intense interesse in de opgetekende datums die samenvallen met de achteruitwaardse beweging van zowel Jupiter als Saturnus te zijn, waarschijnlijk doordat Katun 9.16.0.0.0 de achteruitgaande beweging van beide planeten verbindt en precies het eerste vaste punt van Jupiter aangeeft.

We kunnen concluderen dat de voorstellingen van God K uit de Klassieke Periode hem verbinden met geslacht, leiderschap, bliksem en donder. Zijn afbeeldingen bevatten vaak hemelse associaties, inclusief luchtmonsters, hemelgliefen en sterren. Zijn spiegel kan ook een hemels symbool zijn. Hij komt in scènes voor met de Maan Godin en de Morgenster, beelden die hemelse conjuncties kunnen betekenen. Hij is ook onderdeel van de 819-dagen inscripties die aan Jupiter en Saturnus gebeurtenissen verbonden lijken, die wijzen op een mogelijke associatie met deze twee planeten.

Prachtige Maya Fries ontdekt in Guatemala














In de oude Maya stad El Mirador, in het noorden van Guatemala, is afgelopen zaterdag een prachtige fries ontdekt. Op deze fries is de Heldentweeling, Hunahpu en Xbalanque, afgebeeld en dateert van 300 v.Chr. Een team van onderzoekers, onder leiding van de Amerikaanse archeoloog Richard Hansen heeft deze mooie ontdekking gedaan.
Foto's van http://newshopper.sulekha.com/photos/slideshow/others/4/707992.htm en http://www.breitbart.com/image.php?id=app-6f14c75b-a75c-4318-a4c3-3a26fcb53638&show_article=1