donderdag 29 september 2011

Vrouw in Amazone is oudste mens ter wereld - 121 jaar

De inheemse Braziliaanse Maria Lucimar Pereira is mogelijk de oudste mens op aarde. Zij vierde op 3 september haar 121ste verjaardag.

Maria Lucimar Pereira van de Kaxinawá-stam, waarschijnlijk de oudste mens ter wereld.
Maria Lucimar Pereira van de Kaxinawá-stam, waarschijnlijk de oudste mens ter wereld.

De inheemse vrouw behoort tot de Kaxinawá-stam, die in het westelijke gedeelte van de Braziliaanse Amazone leeft. Haar geboorteakte, waarin staat dat zij in 1890 is geboren, werd in 1985 officieel erkend.

Maria heeft nooit in een stad gewoond en zegt dat ze haar lange leven te danken heeft aan een gezonde levensstijl. Ze eet alleen natuurlijk voedsel uit het bos: gegrild vlees, apenvlees, vis, maniok (een wortelgewas) en bananenpap. Ze eet geen zout, suiker of geraffineerd voedsel. Ze gaat haar verjaardag samen met haar familie doorbrengen.

Download meer informatie over de Kaxinawá-stam (pdf, 37KB)

Maria Lucimar Pereira samen met haar familie
Maria Lucimar Pereira samen met haar familie



Bron:
http://www.survivalinternational.nl/nieuws/7637

zondag 11 september 2011

11 september samenzwering

Geloof je nog steeds niet dat 11 september een samenzwering was? Kijk naar deze schitterende documentaire waarin veel vragen onderzocht worden.


zaterdag 3 september 2011

Ben je gelukkig?

Als ik op Facebook kijk, of naar mensen hun vakantiefoto's, dan lijkt iedereen 24 per dag gelukkig; misschien ben ik er zelf één van.

Ons hele leven lang zijn we op zoek naar dat ene dat ons eindelijk gelukkig zal maken. We reizen de gehele wereld over om ergens dat ene te vinden, verslinden boeken en films, doen de gekste dingen, kopen een mooie auto, een mooi huis, maar steeds weer na een tijdje komt het knagende gevoel over het gemis van iets.
Maar wat mis je dan? Je hebt toch alles wat je hart je begeert: een huis, een lieve partner, een leuke baan, vakanties; je hebt toch alles!

Ondanks dat je alles hebt blijf je iets missen. Zal het vrijheid zijn? Vrij zijn van verplichtingen, met name werken; zul je dan gelukkig zijn? Doen waar je zin in hebt, met niemand rekening hoeven te houden, heerlijk, een prachtig gevoel. Toch weet ik zeker dat je dan ook weer iets zult missen. Met iets waardoor je weer opnieuw opstaat en weer op zoek gaat, je gaat nieuwe uitdagingen aan, vindt nieuwe inspiraties. En na een tijdje kom je tot de ontdekking dat je nog steeds iets mist....

Tijdens mijn reizen heb ik veel arme mensen gezien, maar zij waren het meest gelukkig. Vanuit ons oogpunt zijn ze zielig en hebben ze hulp nodig, maar zij ervaren dat helemaal niet zo. Onvoorwaardelijk helpen ze je.

Het iets missen lijkt een bijverschijnsel van onze westerse kapitalistische maatschappij te zijn. Ook dat we altijd gelukkig moeten zijn. Dit is tegen de natuur, tegen de natuur van de kosmos, want geluk is een moment opname. Iedereen en alles heeft positieve en negatieve kanten (volgens onze zienswijze); zo zit de kosmos nu eenmaal in elkaar en lijkt gelukkig zijn een verkeerde illusie.