donderdag 24 november 2011

Er zijn geen kristallen Maya schedels

De eerste kristallen schedel dook op in Europa. Anna Mitchell-Hedges, dochter van archeoloog Mike Mitchell-Hedges, zei dat ze het in 1924 gevonden had tijdens opgravingen in Lubaantun, een oude Maya site in Belize. Deze schedel kreeg behoorlijk wat bekendheid als de 'Skull of Doom’ en is door spiritisten gebruikt om visioenen te ontvangen. Mike Mitchell-Hedges schreef een biografie pas in 1954, maar over de schedel liet hij weinig kwijt, hij merkte alleen op dat hij redenen had om niet te vertellen waar het vandaan kwam. Hij schreef echter dat Maya hoge priesters het vroeger tijdens doods rituelen gebruikten en "Er wordt gezegd dat als hij met behulp van de schedel iemand dood wilde, steevast de dood volgde."




De eerste vermelding van de schedel was echter in 1936, in een antropologisch tijdschrift: de schedel was in het bezit van kunst-dealer Sydney Burney, zonder een verbinding met Mitchell-Hedges. Dit maakt de verklaring van Mitchell-Hedges zeer twijfelachtig.


Gebruikten de Maya's kristallen schedels?
In geen enkele Azteekse of Maya bron worden kristallen schedels genoemd en er is nooit tijdens een gedocumenteerde opgraving een kristallen schedel gevonden. Wat er wel is zijn afbeeldingen van schedels of jade maskers. Het is niet erg waarschijnlijk dat deze kristallen schedels voor de komst van Columbus in Midden-Amerika werden gebruikt, ook omdat ze bij geen enkele kunst stijl van die tijd passen. Ze zijn veel te naturalistisch.


Maar waar komen ze dan vandaan?
In 1995 heeft het British Museum hun kristallen schedel onderzocht. Het materiaal is helaas niet geschikt is voor de huidige dateringsmethoden, zoals thermoluminescentie of koolstofdatering. Maar er is een andere manier om erachter te komen wanneer het werd gemaakt: de productie techniek onderzoeken en op zoek gaan naar markeringen die alleen specifike moderne machines zouden achterlaten.


Mitchell-Hedges beschrijft in zijn biografie dat Maya’s al generaties lang zand gebruikten om een kristallen blok te bewerken, dat resulteert in schedel. Dat klinkt romantisch, maar het is onmogelijk. De onderzoeker gebruikte elektronen microscopen en ontdekte details waaruit bleek dat de schedel werd bewerkt door corundrum of diamant op een draaiende schijf van een bepaald metaal, waarschijnlijk staal. Dat was een belangrijke ontdekking. Door de ontdekking over de gebruikte techniek, konden ze zeggen dat de schedel in de laatste 200 jaar is gemaakt.


En wat betekent dat?
Dat betekent dat - samen met ander bewijs - de schedels vervalsingen uit de 19e eeuw zijn. Sommige schedels zijn zelfs gedateerd op de jaren 1950 of later. Het is ook zeer waarschijnlijk dat ze afkomstig zijn uit Parijs of uit een klein stadje in Duitsland, Idar-Oberstein. In 1870 begon daar een klein bedrijfje met het bewerken van enorme hoeveelheden kwarts uit Brazilië. Het bedrijf bestaat nog steeds en bezit sjablonen om schedels te maken, identiek aan de Lubaantun schedel.


Maar, hoe zit het met de kleinere Azteekse schedels?
Er zijn verschillende stijlen van schedels in diverse maten. En sommige kleinere zijn misschien zelfs echt. Archeoloog Michael E. Smith verwijst naar kleine kristallen schedels die niet uit gedocumenteerde opgravingen komen. Azteken hebben met kristallen gewerkt en maakten kleine rituele voorwerpen. Azteken - en de Maya's – gebruikten de schedel in tekeningen, decoraties en afbeeldingen van goden. Het kan dus mogelijk zijn, dat ze ook kleine kristallen schedels geproduceerd hebben.
Deze schedels zouden dan Azteeks zijn. Een vondst van de nep uitziende kristallen schedel in een Maya site in Belize is daarom erg onwaarschijnlijk en vooral ook doordat de stijl van de schedel niet overeen komt met de Maya-stijl.


Conclusie:
De grote, bekende kristallen schedels zijn zeker niet afkomstig van de Maya's of uit Meso-Amerika, maar zijn vervalsingen, gemaakt in Europa, waarschijnlijk in de 19e eeuw. Alle mystieke beschrijvingen komen zeker van de vage (en valse) informatie, die Mitchell-Hedges verspreidde.


Er zijn echter een aantal kristallen schedels uit niet-gedocumenteerde bronnen, die van echte Azteekse oorsprong zouden kunnen zijn. Tot nu toe is hier geen duidelijkheid over, doordat alle informatie over opgegraven kristallen schedels van horen zeggen is.
Sommigen mensen zijn misschien teleurgesteld door deze waarheid, maar de werkelijkheid, echte archeologie en geschiedenis zijn veel interessanter en boeiender dan moderne sprookjes.


Bronnen:






3 comments:

Anoniem zei

Jammer dat er zoveel geschiedvervalsers zijn dan.... hoogstwaarschijnlijk voor de eer en het geld wat daarmee samenging

Anoniem zei

Mensen barsten van de verzinsels...als je kijkt hoeveel onzin er wordt verteld over deze schedels..het houdt niet op..tja zo is het ook dat je niet alle geschiedenis serieus kunt nemen..

Machiel Kampman zei

ik weet niet wat ik moet geloven" er gaan zoveel verhalen rond;ik moet dat eerst eens goed door nemen hoe het allemaal zit en dat is heel moeilijk.
tot die tijd zeg ik nog niks wat ik er van vind.

Een reactie plaatsen