zaterdag 28 april 2012

woensdag 25 april 2012

Hoe zit het nu met de globale opwarming?

Onlangs verscheen er een artikel waarin wordt gesteld dat de opwarming in de Middeleeuwen wel degelijk globaal was en niet lokaal, en dat terwijl de mens destijds geen CO2 uitstootte (http://www.digitaljournal.com/article/321868#ixzz1qfdJQnmY). 

Ook blijkt dat de gletsjers in het westen van de Himalaya groeien (http://www.iceagenow.com/Glaciers_Growing_in_Western_Himalayas.htm).

In februari van dit jaar ben ik naar de Fox gletsjer in Nieuw-Zeeland geweest, daar vertelde de gids dat de gids in een cyclus van een aantal jaar groeit en weer krimpt. Zo was de gletsjer in 1998 veel langer dan in 1983. Zie foto. Nu is de gletsjer weer korter dan in 1998. 

De opwarming van de aarde dat het IPCC klimaat model verspelde is niet uitgekomen, integendeel zelfs: de gegevens van HadCRUT geven duidelijk aan dat de globale temperaturen aan het dalen zijn, sinds de piek in 1998. (http://www.c3headlines.com/2012/04/is-global-warming-happening-ipcc-climate-models.html). 

Ook de angst dat door CO2 de zeeën verzuren en daardoor het koraal afsterft blijkt niet zo te zijn: http://www.c3headlines.com/2012/03/ocean-acidifcation-fears-debunked-coral.html.

Als je mijn blog al langer leest, of mijn boek "Maya Mysteriën Ontwaken" hebt gelezen, dan weet je dat ik al jaren twijfel aan de CO2 theorie. Hier onder citeer ik uit mijn boek, dat ik 4 jaar geleden in 2008 heb geschreven:

"In de 19e eeuw was de wereld niet nog echt geïndustrialiseerd, de CO2 waarden in de atmosfeer waren toen ongeveer 285 ppm en in 2003 was deze gestegen tot een waarde van 376 ppm. 

De hoeveelheid CO2 is dus in de laatste honderd jaar duidelijk toegenomen. In Nederland was het tussen 1921 en 1949 relatief warm en tussen 1950 en 1981 relatief koud, en vanaf 1981 werd het langzaam ieder jaar steeds warmer. Vanaf de Tweede Oorlog is de CO2 uitstoot ieder jaar toegenomen, hoe kan het dat het tussen 1950 en 1980, toen er dus meer CO2 in de atmosfeer zat, het kouder werd? Als CO2 inderdaad de belangrijkste factor is, dan zou je verwachten dat de overvloed van CO2 in de atmosfeer inderdaad de temperatuur zou laten stijgen, maar dat is dus blijkbaar niet het geval. 

De hoge CO2 concentratie in de atmosfeer van nu is niet uniek, want 450 miljoen jaar geleden waren de CO2 waarden maar liefst 15 keer hoger dan tegenwoordig. Volgens de CO2 theorie zou het dus 450 miljoen jaar geleden warm moeten zijn geweest, maar destijds was er een grote ijstijd en het was dus bitter koud op aarde! 


De conclusie van het onderzoek van Dr. Tim Patterson en zijn team luidt als volgt: geologische gegevens tonen duidelijk aan dat er slechts een klein verband is tussen CO2 niveaus en de temperatuur. Hoewel CO2 een geringe invloed op de globale temperatuur kan hebben, is dit effect minimaal en van korte duur, doordat deze cyclus bovenop de veel grotere water cyclus zit, dat werkelijk de globale temperaturen bestuurd. De water cyclus wordt op zijn beurt voornamelijk beïnvloed door kosmische cyclussen en trends.

Veizer en Shaviv concludeerden dat 75 procent van de temperatuurswisselingen van de laatste 500 miljoen jaar verklaard wordt door kosmische straling bij het binnen- en buitengaan van de spiraalarmen van de Melkweg. Hun conclusie past perfect bij de bevindingen van Dr. Tim Patterson.


Volgens Henrik Svensmark ondervinden we momenteel de hoogste zonneactiviteit van de laatste 1.000 jaar, waardoor er minder kosmische straling de aarde bereikt en het hier dus warmer wordt.
Zo viel het hoogtepunt van de Kleine IJstijd 300 jaar geleden samen met een bijzondere toestand van de zon, tijdens deze periode was er weinig magnetische activiteit op de zon, waardoor het op aarde kouder werd. De Kleine IJstijd was een koude periode tussen ongeveer 1430 tot ongeveer 1850. Sinds het einde van de laatste echte IJstijd, ongeveer 11.500 jaar geleden, zijn er negen kleine IJstijden geweest en al deze negen perioden vielen samen met een lage zonneactiviteit.

De zon is dus blijkbaar een belangrijke factor bij klimaatsveranderingen. Als de zon niet actief is en daardoor het magnetisch veld afneemt bereikt er meer kosmische straling de aarde en wordt het hier kouder.

Als klap op de vuurpijl las ik vandaag dit bericht waaruit blijkt dat de huidige temperaturen helemaal niet extreem zijn: http://www.c3headlines.com/2012/04/global-warming-science-facts-unprecedented-temperatures-baffin.html


maandag 23 april 2012

Chumpi & The Waterfall

We’re going to prove that a future without the oil company is possible.



Everything that is precious to the Achuar is under imminent threat from oil drilling and exploration in their ancestral territory by Canadian company Talisman Energy.


The Achuar have made clear their opposition to this concession and have not allowed the companies to start any activities on their land. Despite this the Peruvian State still does not recognise the Achuar’s decision and continues to offer this, and other new, neighbouring blocks, to interested companies.




Chumpi and the Waterfall was filmed in the Achuar community of Chicherta in the Peruvian Amazon Rainforest, the last community on the Huasaga River before the border with Ecuador. This is a headwater area, where the forest is full of animals and the rivers teem with fish. Daily life is usually peaceful and calm.

Chumpi, with his father Secha and his grandfather Irar, make a trip to a sacred waterfall where both adults had received a vision as young men. Achuar lands, including this waterfall, are under threat from oil drilling. The Achuar believe oil drilling would contaminate its pure waters and the Arutam spirits which inhabit it would leave, and future generations would lose the power of their visions forever.

zondag 15 april 2012

Een Eeuwigdurende Reis

In een klein dorpje woonde een arme, oude man die een prachtig wit paard bezat. Zelfs koningen boden de man veel geld voor het uitzonderlijke paard, maar het enige dat de man zei was: ‘Dit paard is voor mij geen paard; het is als een mens voor mij. En hoe in ’s hemelsnaam zou je je medemens kunnen verkopen?’ Hoe arm de man ook was, hij verkocht het paard niet.

Op een ochtend ontdekte de man dat zijn paard niet in de stal stond. Alle inwoners van het dorp kwamen bij elkaar en zeiden: ‘Domme oude man, wij wisten wel dat het paard op een dag gestolen zou worden! Het was veel beter geweest om het paard te verkopen. Wat een ongeluk!’

De oude man zei: ‘Praat niet in deze bewoordingen! Stel gewoon vast dat het paard niet in de stal staat. Alleen dat is een feit, de rest is een oordeel. Je kan niet weten of het pech of juist een zegen is, dit is slechts een enkele gebeurtenis in het geheel. En wie weet wat de toekomst brengen zal?’

De mensen lachten de oude man uit. Ze vonden hem altijd al een beetje raar. Maar twee weken later kwam het paard op een nacht plotseling terug. Het paard bleek helemaal niet gestolen te zijn, het was er vandoor gegaan. En dat niet alleen, het had een twaalftal wilde paarden met zich mee teruggenomen.
Weer kwamen de dorpelingen bij elkaar en zeiden: ‘Oude man, u had gelijk. Dit was geen ongeluk, het is zelfs een grote zegen gebleken.’

De oude man zei: ‘Weer gaan jullie te ver. Stel slechts vast dat het paard teruggekeerd is. Of het een zegen of juist rampspoed is, weet niemand. Hoe kun je een heel boek beoordelen op basis van slechts een enkel woord op een bladzijde?’

De mensen wisten niet wat te zeggen, maar ze waren er zeker van dat hij het bij het verkeerde eind had. Er waren tenslotte twaalf prachtige paarden gekomen…
De oude man had slechts één zoon en deze begon de wilde paarden af te richten. Toen hij een week later van een paard viel, brak hij beide benen. De dorpelingen kwamen weer bijeen en spraken hun oordeel uit. ‘Wederom heeft uw gelijk zich bewezen, het was geen zegen. Uw zoon kan zijn benen nu niet meer gebruiken, terwijl hij uw enige steun en toeverlaat was voor uw oude dag. Nu bent u armer dan ooit tevoren!’

De oude man antwoordde: ‘Oordelen is een obsessie voor jullie. Draaf niet zo door. Stel alleen vast dat mijn zoon zijn benen gebroken heeft. Niemand kan weten of dit goed of slecht is. Het leven dient zich in kleine stukjes aan, meer krijgt men niet te zien.’

Een paar weken later trok het land ten strijde en alle jongemannen uit het dorp werden gedwongen het leger te dienen. De zoon van de oude man werd echter vrijgesteld, hij was tenslotte mank. Het hele dorp jammerde en weende, omdat de oorlog een verloren zaak was en de mensen wisten dat de meeste jongemannen niet meer zouden terugkeren. Ze gingen naar de oude man toe en zeiden: ‘U had gelijk, oude man, het is een zegen gebleken. Uw zoon mag dan mank zijn, hij leeft nog. Onze zonen zijn voorgoed verloren.’

Opnieuw zei de oude man: ‘Jullie blijven maar oordelen uitspreken, terwijl niemand het werkelijk weten kan! Stel alleen vast dat jullie zonen gedwongen zijn dienst te nemen in het leger en mijn zoon niet. Alleen God, het Al, weet of dit een zegen is of niet.’

Oordeel niet, want zo zal je nooit één worden met het Al. Steeds weer zal je gegrepen worden door fragmenten, kleine snippers op basis waarvan je een conclusie zal formuleren. Ieder oordeel belet je te groeien. Het oordelen vertegenwoordigt een zwakke staat van bewustzijn. De geest ziet liever een oordeel, aangezien het altijd gevaarlijk en ongemakkelijk is om constant in ontwikkeling te zijn.

De reis is werkelijk nooit ten einde. Het ene pad eindigt, een ander begint; de ene deur gaat dicht, een andere wordt geopend. Je bereikt een top en altijd blijkt er een nog hogere top te zijn. God is een eeuwigdurende reis. Alleen zij die zich niet bezighouden met de bestemming, maar tevreden zijn met de reis op zich, met het leven en groeien in dit moment, alleen zij zijn in staat om hand in hand te gaan met het Al.

Tot je sterft.


Bron: Ik ga op reis en laat achter door Simone Awhina

woensdag 11 april 2012

"Juanita" Het mooie meisje van Ampato. Arequipa - Peru

"Juanita",het mooie jonge meisje werd op 8 september 1995 in bevroren toestand gevonden op de top van de Ampato vulkaan op 6.380 m hoogte, door Miguel Zárate, José Chavéz en Johan Reinhard (zie foto).

Ze was ongeveer 12 tot 14 jaar oud toen ze ongeveer 550 jaar geleden op de Apu Ampato vulkaan door Inca priesters werd geofferd. Al die jaren zat ze verborgen in het ijs.

Sinds 1990 was de naburige vulkaan Sabancaya aan het uitbarsten. Gloeiende as kwam in de gehele regio terecht, waaronder ook op de Ampato-vulkaan. Hierdoor smolt het ijs op de top van de vulkaan, waarna deze voor het eerst in 500 jaar bloot kwam te liggen. In de ijskap zat het lichaam van een jong Inca meisje, gewikkeld in stoffen. De bundel viel zo'n 150 meter naar beneden in de krater, verloor daarbij de verentooi die het meisje waarschijnlijk droeg en kwam tegen een rotsblok tot stilstand. Hier bleef het lichaam drie weken liggen, totdat ze door Johan Reinhardt en zijn kompaan, werd ontdekt. Eén kant van haar gezicht was reeds door het zonlicht aangetast en bleek minder goed bewaard dan de rest van haar lichaam. Ze wordt in een bevroren kist in het Museo Santuarios Andinos in Arequipa tentoongesteld.

Johan Reinhard besloot hierna ook op andere bergen in de buurt naar offers te gaan zoeken. Hij vond twee tombes met in totaal drie lichamen van geofferde kinderen. Twee jongens en een meisje. Later vond men op de Misti-vulkaan ook diverse tombes van geofferde jongens en meisjes.

Juanita werd uitgekozen om te dienen als zoenoffer voor de Sabancaya vulkaan, die in de 15de eeuw een zware uitbarsting kende en het gehele gebied in gevaar bracht. Samen met een aantal priesters en belangrijke personen vertrokken ze in processie vanuit Cusco naar de vulkaan in de buurt van Arequipa, een tocht van honderden kilometers. Uit onderzoek bleek dat men haar voedsel onthield, waardoor de verdovende middelen die haar werden toegediend voordat ze om het leven werd gebracht sneller werkten.

De priesters riepen de apu's op, de berggeesten, om niet langer kwaad te blijven en boden het onschuldige kind als offer aan. Uit röntgenonderzoek bleek dat ze door een precieze slag op haar rechter slaap werd gedood. Ze werd in verschillende dure stoffen gewikkeld, gemaakt van vicuña-haar en alpaca-wol, en achtergelaten op de top van de vulkaan.

Dit ritueel noemt men "capacocha", de "uitverkorenen van de goden". De Inca's aanbaden naast de zon en andere hemellichamen ook de bergen die hen omringen. In hun religie zijn de apu's de geesten van de bergen die hen beschermen. Menselijke offers werden alleen gebracht als de tijd dat vereiste, zoals tijdens hongersnood, epidemieën, aardbevingen, de dood van een heerser of tijdens "positieve" gebeurtenissen zoals de troonsbestijging van een nieuwe heerser. Uit DNA onderzoek bleek dat Juanita een vader van Panamese afkomst zou hebben gehad en een moeder uit het Andes gebied. Ze is 1 meter 48 cm groot en weegt ongeveer 45 kg. Ze is tussen 1450 en 1470 gestorven, dat overeen komt de periode waarin een grote uitbarsting van de Sabancaya vulkaan plaats vond. In de glazen kist waarin ze nu wordt tentoongesteld is het -20°C en een luchtvochtigheid van 99%. Er is ook weinig licht aanwezig om de mummie niet te beschadigen.

Bronnen:

  • Bezoek aan Museo Santuarios Andinos - Universidad Catolica de Santa Maria, Arequipa in Peru.
  • Wonderen en mysteries van de Andes: Juanita, de "ijs-maagd", http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/volkeren/70736-wonderen-en-mysteries-van-de-andes-juanita-de-ijs-maagd.html
  • Pre-Columbiaanse offerpraktijken, http://www.kronosworld.nl/Offerrituelen.htm

maandag 9 april 2012

Kenneth Johnson about the Sacred Maya Calendar

Kenneth, author of Jaguar Wisdom and Mayan Calendar Astronomy, shares his personal accounts with living among the Maya. Kenneth has had the rare opportunity to spend time in the "ultra-traditional" and remote city of Momostenango where many of the Day Keepers live and where he received his teachings about the Sacred (Tzolkin) Calendar.

maandag 2 april 2012

2012 - The Mayan Word

Everyone is talking about the Mayan Prophecies of 2012.
But who is listening to the Maya?