maandag 25 juni 2012

When the Mountains Tremble

When the Mountains Tremble is gefilmd in 1982 tijdens het hoogtepunt van de onderdrukking van de Maya bevolking door het Guatemalteekse leger, en is uitgegroeid tot een klassieke politieke documentaire. 
Het beschrijft de strijd van de grotendeels Indiaanse boeren tegen een erfenis van onderdrukking door de regering en buitenlanders. Centraal staan de ervaringen van Rigoberta Menchú, die later een Nobelprijs voor de Vrede ontving, het algemene effect van de film is opwindend. Met duidelijkheid en energie brengt het de geboorte van een nationaal en politiek bewustzijn. Zie ook de film: Granito: How to Nail a Dictator.


Watch When the Mountains Tremble on PBS. See more from POV.


zaterdag 23 juni 2012

Suiker en fructose: grootste veroorzakers van ziektes


Er is een direct verband tussen de obesitas (extreem overgewicht) epidemie en de consumptie van suiker. Veel diëtisten hebben nog een probleem met het feit dat je niet van vet maar van suiker dik wordt, maar de feiten liegen niet. Bovendien blijkt nu dat de overconsumptie van suiker niet alleen tot overgewicht leidt, maar ook ook tot hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten en diabetes.


Een eeuw geleden was onder de werkende bevolking overgewicht zeldzaam. Slechts 3% van de bevolking had een bloeddruk van 140/90 of hoger. Vandaag is dat meer dan 24% van de bevolking. 90 jaar geleden bestond het beroep van hartspecialist niet eens. Sinds 1950 is het percentage hartspecialisten met 7000% gestegen! Alleen al in Nederland worden jaarlijks meer dan 30.000 hartoperaties uitgevoerd.


Waar die explosie van hart- en vaatziekten vandaan komt? Niet van de consumptie van vet. Nieuw onderzoek toont aan dat er geen enkel verband is tussen hart- en vaatziekten en de consumptie van vet. De oorzaak is de overmatige consumptie van suiker.


Suiker was vroeger erg duur en een luxe product voor de rijken. Rond 1850 consumeerden we per persoon minder dan 2 kilo suiker per jaar. Tegenwoordig is dat meer dan 50 kilo. De consumptie van suiker, een product zonder enige voedingswaarde dat alleen maar schade aan het lichaam veroorzaakt, is dus geëxplodeerd. Ook wordt het steeds moeilijker om suiker te vermijden. De voedingsindustrie stopt het overal in. Zelfs in producten als salami zit suiker. Lees de etiketten maar.


De enorme toename van het gebruik van suiker is direct gerelateerd aan de toename van hart- en vaatziekten, diabetes, atherosclerose, hoge bloeddruk, vetzucht en rheuma. Een onderzoek uit Engeland onder kinderen met vetzucht (Tuck e.a. Nat. Journal of Med. nr 304 930-933) toonde aan dat bij kinderen met een ziekelijke dikheid (obesitas) ernstige verhoging van de bloeddruk optrad. De insulinespiegels waren 3-4 keer zo hoog als bij kinderen van de controlegroep die slank waren. Bovendien bleek dat niet cholesterol de boosdoener is maar geraffineerde koolhydraten.


Het verband tussen diabetes en suikerconsumptie was in de 19de eeuw al bekend.


Volgens het toonaangevende medische tekstboek ‘The Principles and Practise of Medicine’ waren er eind 19de eeuw in de VS slechts twee gevallen van diabetes per 100.000 inwoners. Vandaag is dat gestegen naar 11% van de bevolking boven de 20 en 23% bij de bevolking van boven de 60. Een op de drie kinderen lijdt aan diabetes! Ook hier is West Europa een goede tweede dankzij de opmars van junk food en een totaal verkeerd voedingspatroon. Geen wonder dat dankzij de vetzucht-epidemie de levensverwachting van Amerikaanse kinderen voor het eerst in de recente geschiedenis lager is dan die van de ouders!


Fructose klinkt gezond, maar is het niet


Veel consumenten zijn zich bewust van de gevaren van suiker en passen hun eetpatroon hierop aan. Maar de voedingsindustrie is niet voor één gat te vangen en vervangt suiker in hun producten met fructose, want dat staat een stuk gezonder. Veel mensen geloven het nog ook, want vaak wordt gedacht dat fructose uit fruit wordt gefabriceerd.


Niets is minder waar. Fructose wordt meestal uit mais geproduceerd en is met stip de meest ongezonde en schadelijke vorm van suiker die je kunt eten. Voedingsproducenten zijn stapelverliefd op deze fructosestroop, oftewel High Fructose Corn Syrup (HFCS). Het is zoeter dan suiker en kost nog minder. Dus stoppen ze het overal in. Zelfs in soep. HFCS maakt je dik en vergroot je kans op suikerziekte en hartkwalen.


Fructose verandert je lichaam in een urinezuurfabriek.


Gewone suiker bestaat uit een verbinding van fructose en glucose. Dit zijn totaal verschillende suikers die apart in de lever worden afgebroken. Glucose wordt door lichaamscellen gebruikt om energie te produceren. Maar fructose wordt afgebroken in een aantal schadelijke afvalproducten. Een daarvan is urinezuur, dat onmiddellijk de bloeddruk omhoog jaagt en acute gezondheidsproblemen veroorzaakt.


Het werkt als volgt: de bloedvaten in het lichaam worden gezond en soepel gehouden door stikstofmonoxide. Urinezuur blokkeert de werking van stikstofmonoxide, waardoor bloedvaten verharden en de bloeddruk stijgt. Er zijn in de afgelopen jaren 17 omvangrijke onderzoeken geweest die zonder uitzondering het verband tussen suiker en hoge bloeddruk bevestigen. Binnen een paar minuten na de consumptie van fructose begint de bloeddruk te stijgen. De aanmaak van urinezuur resulteert ook in gewrichtsaandoeningen zoals jicht (veroorzaakt door de afzet van zuurkristallen op de gewrichten). Bovendien veroorzaakt urinezuur problemen met de nieren.


Zodra het niveau van urinezuur stijgt tot boven de 5.5 mg. per deciliter bloed neemt het risico op de volgende aandoeningen dramatisch toe:


- hoge bloeddruk
- hart- en vaatziekten
- nierziekten
- insulineresistentie/diabetes
- gewrichtsaandoeningen (jicht)
- vette lever
- stijging van triglyceridengehalte
- stijging van LDL-cholesterol
- pre-eclampsia (zwangerschapsvergiftiging)


Glucose versterkt de werking van fructose


Fructose veroorzaakt insulineresistentie en leidt uiteindelijk tot diabetes. Daarover bestaat in de medische wetenschap geen twijfel meer, ondanks het feit dat de suikerlobby en multinationals als Coca Cola u graag anders doen geloven. De verbinding van glucose en fructose in gewone suiker maakt de laatste alleen nog maar effectiever in het produceren van urinezuur en het veroorzaken van acute gezondheidsproblemen.


Fructose als zoetstof is dus uit den boze. Kijk dus goed op labels en laat u niet verleiden door een stof die gezond klinkt maar dat absoluut niet is.


Bron: http://fitdoorgezondeten.wordpress.com/2010/11/13/suiker-en-fructose-grootste-veroorzakers-van-ziektes/

donderdag 21 juni 2012

Waar komen we vandaan?


Het verhaal hieronder heb ik vanuit het Engels vertaald vanuit het mooie boek “The Bowl of Light, Ancestral Wisom from a Hawaiian Shaman” dat geschreven is door Hank Wesselman. De spirituele kennis in het boek werd hem door de Hawaiiaanse sjamaan Hale Kealohalani Makua toevertrouwd.

Tijdens een diner met de leider (Makua) bij een prachtig open buffet in een groot hotel, bracht ik het Hawaiiaanse concept van ‘Haloa’ naar voren – het onsterfelijke vuur dat je voedt met je adem. Volgens Polynesische overtuigingen ontvangt ieder van ons onze ‘Ha’, de goddelijke levensadem, van onze ‘Aumakua’, onze onsterfelijke Bovenziel, aan het begin van ons leven. Als we onze ‘Ha’ met onze laatste adem vrijlaten, aan het einde van ons leven, dan keert ons zielencluster (bestaande uit de lichaamsziel, de geestelijke ziel en het Bovenziel zaad) terug naar onze persoonlijke Aumakua Bron.

Hier volgen de woorden van Makua, bijna woord voor woord opgeschreven over zijn wonderlijke kennis, een verhaal dat je wel of niet letterlijk kunt nemen, maar een verslag dat eeuwige waarheden kan bevatten waar geen ontkomen aan is:

“De dolfijnen vertegenwoordigen Haloa, het goddelijke vuur en de levensadem. Het is een vuur, een actie, een intelligentie. De dolfijnen waren de eersten die van ‘A’A (de ster Sirius)  kwamen. Hun naam was Vava’u volgens de mensen van Bora-Bora. De laatsten die kwamen ware de walvissen Kohola – de archief bewaarders”, begon Makua.


De leider keek me overwegend aan.

“We moeten nu over de sterrenmensen praten”, zei hij. “Het is bij de Polynesiërs bekend dat de mensheid oorspronkelijk van de sterren kwam, vanuit een andere dimensie, vanuit daar.”

Makua wees met zijn bruine vinger naar de hemel.

“We kwamen oorspronkelijk vanuit het universum in hemelse kano’s gemaakt van licht. We kwamen als individuele zielen, als zaden van licht, en we werden vergezeld door hoge spirituele bewaarders die de kennis behielden van ons doel, ons lot.”

Hij keek alsof hij terugdreef in ruimte en tijd. Hij was zowel daar als hier terwijl hij sprak.

“Ik herinner op welke plaats ik zat. Ik kwam in de eerste kano, en ik herinner me wie rechts van me zat, links van me, boven me en onder me”. Hij keek me zorgvuldig aan, alsof hij mijn wetenschappelijke antwoord bekeek. Ik glimlachte en maakte een geruststellend gebaar.


“De eerste die kwam was Kanaloa met zijn vrouw Malei’ula.” Makua keek naar zijn wandelstok. “Zoals ik zei, kwamen ze van de ster ‘A’A. Ze kwamen eerder dan wij en vonden deze waterwereld acceptabel. Dus doken ze diep en bleven hier als waterwezens. Ze stuurden hun hemelse kano terug naar A’A’ en de rest van ons volgde toen.” Makua pauzeerde en keek me met een ernstig gezicht aan. “Ze zijn hier nog steeds. Met de dolfijn natie, Kanaloa is de bewaarder van de Ha-the Haloa, de goddelijke levensadem, Kane, de schepper, is de vorm, terwijl Kanaloa de essentie in de vorm is … en dat bevat alles”. 

Ik dacht bij mezelf dat, ja, Kanaloa, de essentie, is het bloed dat we in onze lichamen dragen met exact dezelfde concentratie zout als in de oceaan. Deze kennis onthult dat al het leven uit de zeeën kwam. Het verhaal van de leider was enorm boeiend. Zoals mijn wetenschappelijke collega’s goed weten, ‘A’A is een binaire ster – in werkelijkheid twee sterren, een grote en een kleine en ze draaien om elkaar heen.

Interessant, aan de andere kant van de wereld in Afrika, het Dogon volk dat in Mali leeft, zegt dat ze oorspronkelijk van de ster Sirius kwamen, die ze kennen als een dubbele ster, en dat een goddelijk wezen van die plaats, een visachtige verschijning, ze hierheen bracht en ze de mythische kennis overbracht.


Makua keek me aan, nieuwsgierig wat mijn gedachten waren, en vroeg: “Hoe ver terug in de tijd ben je nu aan het werken in je antropologische onderzoeken van onze vroege voorouders in Ethiopië? “

“Vier tot zes miljoen jaar”, antwoordde ik.

Makua keek voldaan. “Als je teruggaat naar 18½ miljoen jaar, daar vind je me.”

Ik was verrast door zijn antwoord. Makua wist weinig tot niets over de geologie en paleontologie, maar dit was één van mijn expertise gebieden. Ik keek naar Jill terwijl mijn gedachten op hol sloegen.

“18½ miljoen”, zei ik, nog diep in gedachten. “Dat is het tijdperk dat geologen het vroege Mioceen noemen”.

Makua glimlachte en zei niets. Ik wist dat hij op me wachtte, zodat ik het zou begrijpen.

“De wereld was toen nogal anders”, zei ik. “Voor starters was het een serre-wereld, een groot tropisch bos bedekte de Aarde, het strekte zich helemaal tot de poolcirkel in het noordelijk halfrond uit. De dieren waren toen ook nogal anders, maar in de grote bossen van Afrika en Eurazië leefden verspreidde populaties van een vroege mensaap. Ze leken meer op apen, want ze liepen over boomtakken in plaats van er met hun handen onder door te slingeren. Maar tandkundig waren ze apen, en ze hadden geen staart”.

“Maar het feit blijft”, ging ik verder, “dat wij, of liever onze fysieke lichamen, afstammen van die oorspronkelijke voorouderlijke familie die hier 18½ miljoen jaar geleden leefden.

Deze vroege apen, soms de Dryopithecinen genoemd, bleven variëren, en produceerden verschillende soorten gedurende de volgende tien miljoen jaar, en rond zes tot acht miljoen jaar geleden, was er een deling.”


“In één richting, een lange geslachtslijn, die nog steeds redelijk onbekend is door het ontbreken van fossiele bewijzen, ontwikkelde zich tot de Afrikaanse apen als de chimpansees en bonobo’s. In de andere richting kwam onze eigen menselijke familie tevoorschijn in een lange lijn van steeds complexere soorten, beginnend met Ardipithecus, een erg primitieve menselijke vorm, waarvan nu bekend is dat hij ruwweg 4½  tot 6 miljoen jaar geleden leefde, misschien eerder.

Zijn afstammeling Australopithecus leidde tussen 2 en 2½ miljoen jaar geleden tot de Homo soort en produceerde een evolutionaire reeks soorten die een steeds toenemende omvang van onze hersenen laat zien en een steeds verfijndere technologie van stenen gereedschap, totdat ongeveer 200.000 jaar geleden Homo Sapiens in Afrika verscheen.”

Ik pauzeerde mijn gedachten en heroverwoog Makua’s opmerking dat hij, of liever zijn ziel, hier 18½ miljoen jaar geleden aangekomen was als zaad van het licht. Makua pakte het verhaal vanaf hier op.

“Er was een migratie van de sterren – een migratie van zielen die vanuit de kosmos kwam. We werden hier door de hoge bewaarders naar toegebracht, doordat er een levensvorm was die er klaar voor was om ons te ontvangen”, zei Makua, en keek me met goedkeuring aan, “zoals je net hebt bevestigd. We daalden af en namen onze intrek in deze primitieve wezens, waarmee we ons lange verblijf hier op deze wereld begonnen. En nog meer, sommige van de hoge bewaarders die ons hier brachten namen ook intrek als belichaamde wezens, zodat ze hier waren als wij er klaar voor waren om de kennis van ons doel en ons lot te ontvangen.”

“En toen die tijd kwam, gaven ze ons deze kennis; daarna vertrokken de meesten van hen, hun taak volbracht, maar sommigen van de bewaarders zijn nog steeds hier.” Makua pauzeerde om ervoor te zorgen dat ik zijn verhaal volgde. En ik volgde het. Ik was vastgenageld. Ik dacht na over deze bewering – dat de bewaarders ook belichaamd waren. Mijn gedachten keerden terug naar het vroege Mioceen en begon met een scan van de oude fauna die we als fossielen kennen. In wat voor ‘voertuig’ zouden deze hoge bewaarders zich belichamen, vroeg ik me af. Ik beredeneerde dat het een bewuste soort geweest zou moeten zijn, een organisme met een hoge intelligentie en zelfbewustzijn met grote hersenen, en met deze gedacht, had ik het. De walvisachtigen – de dolfijnen en de walvissen!

We weten dat er vroege primitieve walvisachtigen waren die verschenen tijdens het Eoceen, meer dan 50 miljoen jaar geleden, net zoals er tijdens dezelfde periode vroege primaten waren, de halfapen, maar als ik mij het goed herinner, de eerste echte ‘moderne’ walvisachtigen verschenen in het vroege Mioceen tegelijkertijd met de eerste mensapen. Dit suggereert dat de walvissen en de dolfijnen de bewaarders zouden kunnen zijn die ons door het universum begeleidden.

“Je hebt het!” bevestigde de leider, mijn gedachten lezend terwijl is ontstonden in mijn hoofd. … “De walvissen en de dolfijnen zijn de bewaarders die ons hier naar toe brachten als zielen. Maar wat was de kennis die ze ons gaven? Makua dacht na over mijn vraag. “Het geschenk dat de bewaarders ons gaven was de kennis over ons doel en ons lot”, zei hij, “en deze gedeelde wijsheid is tweeledig.” 

“Ten eerste, we werden hierheen gebracht om te genieten – te groeien, en om meer te worden dan we waren in de schoonheid van de natuur in deze prachtige wereld. En ten tweede, dienen we onze goddelijke oorsprong te herinneren door de ervaring van liefde voor elkaar.”
“Dit is het”, vervolgde hij. “Dit is wat we hier dienen te ervaren. Al de rest, al ons werk en verworvenheden, onze successen en mislukkingen, onze families en vrienden, alles wat we doen en worden in ons leven is gewoon de rivier van ervaringen die ons draagt, de achtergrond waar we tegen vechten of waarmee we Nalu gaan (go with the flow) als we onze levenslessen leren en huli (transformeren) in onze eens en toekomstige zelf.”

Bron: boek “The Bowl of Light, Ancestral Wisom from a Hawaiian Shaman” door PhD Hank Wesselman.

Foto van Hale Makua: http://www.circlesoflight.com/blog/bowl-of-light-wesselman/.

Foto van Dolfijn en Walvis: http://thecelestialconvergence.blogspot.nl/2012/02/animal-behavior-rare-spectacle-whales.html

Foto van Geologische Tijdschaal: http://dc37.dawsoncollege.qc.ca/humanities/gabriel/DTP/timeline.htm

Foto van Sirius: http://explow.com/Sirius_star

woensdag 20 juni 2012

Death Makes Life Possible

Een meeslepende documentaire in de maak: 



Men heeft nog wat geld nodig om de film af te maken, hier kun je doneren: http://www.kickstarter.com/projects/1653713334/death-makes-life-possible

Dit is de Facebook pagina voor meer informatie en voorstukjes:

dinsdag 12 juni 2012

The Beautiful Truth



Raised on a wildlife reserve in Alaska, 15-year-old Garrett was interested in the dietary habits of the farm animals. After the tragic death of his mother, Garrett's father decided to home-school his son and assigned a book written by Dr. Max Gerson that proposed a direct link between diet and a cure for cancer.


Fascinated, Garrett embarks in this documentary on a cross-country road trip to investigate The Gerson Therapy. He meets with scientists, doctors and cancer survivors who reveal how it is in the best interest of the multi-billion dollar medical industry to dismiss the notion of alternative and natural cures.

zaterdag 2 juni 2012

Ziek van je Mobieltje

Recent ontdekte Maya kalenders

Wil je het echte verhaal (in het Engels) lezen over de recent ontdekte klassieke Maya muurschilderingen met astronomische tabellen in Xultun (Guatemala), dan kun je hier het verslag downloaden: http://www.mesoweb.com/reports/Xultun.html.

In tegenstellingen tot wat de massa media hierover te melden had, hebben deze tabellen of kalenders niets met 21 december 2012 te maken.