maandag 25 februari 2013

Nieuwsgierig naar de buitenwereld

De Braziliaanse overheid heeft vergaande maatregelen genomen om de Zo’é te beschermen tegen ziektes. Maar is de stam hiermee veroordeeld tot een bestaan in een soort ‘stolp’, afgeschermd van de rest van de samenleving?



Bron: http://www.survivalinternational.nl/filmmateriaal/zoe-isolation

zaterdag 23 februari 2013

Wat gebeurde er met de indianen in Vuurland?

Tijdens mijn reis door Vuurland vertelde men dat er oorspronkelijk 7.000 tot 9.000 indianen leefden, maar dat er nu geen enkele volbloed indiaan meer in leven is. Ik vond het te gek voor woorden, dus ging ik op onderzoek uit en ik kwam verschrikkelijke dingen tegen.

De blanken hebben de Vuurlanders - Yahgan, Ona, Aush en Alakaloof - zeer wreed en als beesten behandeld. De verhalen over de behandeling van de indianen door Europeanen zijn hetzelfde als andere jagers en verzamelaars volkeren in de wereld. Het enige verschil is dat hun ondergang beter is gedocumenteerd en dat ze vrijwel iedere catastrofe die andere groepen in de wereld meemaakten ook hebben meegemaakt.

Charles Darwin beweerde dat de Vuurlanders het minst beschaafde ras was en dat ze kannibalen waren. Sommige Yahgan en Ona werden naar Buenos Aires en Europa vervoerd, waar ze in kooien werden tentoongesteld (zie een ander artikel van me hierover: http://www.geubel.com/2013/02/vuurlanders-gebruikt-voor-menselijke.html). Anderen indianen kleedde men als Europeanen, leerde ze Engels en introduceerde ze binnen het Britse koningshuis en high society.
Een Ona familie

Tussen 1863 en 1870, overleed ongeveer de helft van de Yahgan bevolking door epidemische ziekten die door zeevaarders en zeehondenjagers werden geïntroduceerd en via de Alakaloof die in het noordwesten leefden en met de Europeanen handeldenTuberculose en mazelen waren veel voorkomende ziekten in de jaren 1880.
In totaal overleed tussen 1850 en 1910 maar liefst 85 tot 90% van de bevolking  en in 1916 waren er nog maar 100 Yahgan en 800 Ona indianen in leven. In 1973, slechts 100 jaar nadat de eerste Europeanen zich in Vuurland hadden gevestigd, overleed de laatste volbloed Ona.

Vuurland
De Yahgan leefden langs de zuidkust van Vuurland en op de kleinere eilanden. Doordat ze direct langs de oceaan woonden, hadden zij waarschijnlijk als eerste contact met de Europese zeevaarders, waarschijnlijk in de zestiende eeuw. Vanaf 1850 hadden ze intensiever contact, waarbij zeelieden alcohol en snuisterijen verkochten voor huiden, en zeehonden- en walvisjagers jaagden langs de kust. Op hetzelfde moment begon de Zuid-Amerikaanse Mission Society (SAMS) met haar poging om met de Yahgan te werken, dat leidde tot de oprichting van een permanente missie in Ushuaia in 1869. 

Door gebrek aan voedsel waren de Yahgan waarschijnlijk meer vatbaar voor ziekten. Er waren minder zeehonden doordat de zeehondenjagers ze alleen  voor hun huiden doodden. En er strandden veel minder walvissen, die normaal door de Yahgan werden opgegeten doordat de blanken er op jaagden.

Missionarissen probeerden met de Yahgan te werken, maar er is weinig bewijs dat ze hen hielpen om te overleven. Na de oprichting van een permanente missie in 1869, probeerde de kerk van Engeland (SAMS) om indianen naar de missie te brengen en ze daar op te voeden. Hun instructie duurde 2 tot 3 uur per dag en voor de rest van de tijd werd van de mannen verwacht dat ze hout hakten, hekken en huizen bouwden, wegen aanlegden, vee verzorgden en in de tuinen werkten. Ze werden niet voor het geleverde werk betaald, in plaats daarvan kregen ze voor zichzelf voedsel - niet voor hun familie - en ze konden westerse kleding kopen die in Europa geschonken was. 

In 1886 kreeg Bridges van de Argentijnse regering grote stukken land met de veronderstelling dat hij toestand van de Yahgan zou verbeteren. Maar in plaats daarvan bouwde hij zijn eigen ranch. In 1895 had hij op Gable Eiland 4500 schapen en nog meer op het vasteland, grote kuddes runderen en paarden en veel varkens. Hij liet de Vuurlanders hekken om zijn graslanden maken en hij had een groot houten huis, schuren en pakhuizen. Bridges sprak de taal van  de Yahgan en de Ona beter dan elke andere buitenstaander. Hij vestigde een kolonie van Yahgan werknemers op zijn ranch en niemand mocht zonder zijn toestemming langs de 38 km kustlijn jagen of eten verzamelen. De arbeiders kregen geen salaris; overeenkomstig de missionaire traditie kregen ze eten dat op de ranch werd geproduceerd en kleding.

De Yahgan (ook wel Yamana genoemd), Abuela Rosa, overleed in 1982. Sommige nakomelingen van de Yahgan leven nog steeds in Vuurland, maar er leeft nu nog maar slechts één persoon die de Yahgan taal spreekt.


De Ona leefden in het binnenland van Vuurland en kwamen pas later dan de Yahgan in contact met blanken, doordat ze geen boten hadden en niet veel tijd langs de kust doorbrachten. Hun belangrijkste voedselbron was de guanaco, verder aten ze ratten, vogels, gestrande walvissen, vis, mosselen, bessen en paddenstoelen. De Ona hadden wel contact met de andere inheemse groepen, waardoor ook zij door de westerse ziekten werden getroffen lang voor het eerste contact met de blanken.


Julius Popper met een gedoodde Ona
In de jaren 1870 en 1880 begonnen steeds meer blanken het gebied van de Ona binnen te dringen. Gedurende deze periode doodden schaapherders in het noorden en het zuiden veel Ona, terwijl goudzoekers en jagers in het noordoosten en het zuidoosten van het eiland op hen schoten. 
Julius Popper was verantwoordelijk voor een genocide op de Ona (ook wel Selk'nam genoemd). Hij loofde als beloning een pond uit voor elke indiaan die werd gedood, de Ona indianen van Vuurland werden bijna volledig uitgeroeid. Er zijn foto's gemaakt waarin Popper zelf deelneemt aan het uitmoorden van Ona, maar het is niet zeker of die foto's authentiek zijn.
Daarnaast werd het spek van gestrande walvissen vergiftigd en Ona vrouwen werden gevangen genomen en weggevoerd. 


Huizen van Ona indianen in Rio Grande missie
In 1885 waren er zo veel Ona door de Europeanen gedood, dat er voor het eerst een aantal vrijwillig naar de SAMS missie kwamen en ze vroegen of ze er konden wonen. Het Argentijnse leger was begonnen met razzia's om Ona vrouwen en kinderen te vangen. De gevangen werden of naar één van de twee missies gestuurd of de soldaten gebruikten ze als bedienden en namen ze later mee naar Buenos Aires. De missies waar veel Ona in vrede probeerden ze leven, bleken even dodelijk, veel stierven er. 


Doordat er een gebrek aan voedsel was, doodden Ona elkaar door ruzie om eten. Minstens de helft van de volwassen mannen hadden minstens drie littekens van pijl- en schotwonden. De twee laatste volbloed Ona, Lola Kiepje en Esteban Yshton, overleden aan het einde van de jaren zestig.

Ben je benieuwd wat er met de Vuurlanders is gebeurd die naar Europa werden gebracht, kijk dan hier:

http://www.geubel.com/2013/02/vuurlanders-gebruikt-voor-menselijke.html.

Bronnen:


zondag 17 februari 2013

Vuurlanders gebruikt voor Menselijke Dierentuin

Ann het einde van de negentiende eeuw werd een groep mensen uit Vuurland gevangen genomen en naar Europa gebracht, waar ze tentoon werden gesteld, zelfs in de dierentuin van Berlijn, en het publiek betaalde om een show van wilde mensen te zien.

Calafate, een kind van negen, keerde terug naar de Straat van Magellan, maar velen van hen keerden nooit meer terug naar hun vaderland. Verschillenden werden het slachtoffer van sexueel geweld, werden ziek door syfilis, mazelen en pokken en overleden.

Menselijke wreedheid kende geen grenzen...

Virtuele Wandeling door 15 Maya plaatsen in Mexico

Op de webpagina hieronder staan 15 Maya plaatsen waar je een virtuele wandeling kunt maken in Google maps: 

http://www.humanitas-international.org/mayamemex/maya-tours.htm


woensdag 13 februari 2013

Is Vruchtensap Gezond?

Vruchtensap is een belangrijke bron van vitamine C, maar wat ontbreekt is bijvoorbeeld de voedingsvezel die je wel binnenkrijgt als je een hele sinaasappel of een andere vrucht in zijn geheel opeet. Daarbij mis je ook de verzadiging die hoort bij het eten van fruit. Verder levert een glas vruchtensap een vergelijkbare hoeveelheid suiker als een glas limonade of frisdrank. Dit is weliswaar fruitsuiker, maar in vloeibare vorm is dat net zo ongezond als witte suiker. Als je fruitsuiker consumeert in vaste vorm, dus in fruit, is er niks mis mee.

Vruchtensap bestaat in vele vormen. Er bestaat vers geperst sap, waar behalve het persen weinig aan is bewerkt. Dit sap moet snel geconsumeerd worden omdat het bederfelijk is, maar ook de vitamines in dit sap blijven minder lang behouden. Er bestaat ook vruchtensap dat gepasteuriseerd is om het langer houdbaar te maken. Hier zijn de waardevolle voedingsstoffen voor een groot deel verloren gegaan. 

Bij elkaar opgeteld is vruchtensap dus niet zo gunstig voor de gezondheid als men denkt. Om aan voedingsstoffen en voedingsvezel te komen is het dan ook veel zinvoller om gewoon fruit te eten in plaats van vruchtensap te drinken. Wilt u toch vruchtensap drinken? Dan kunt u dit het beste zelf maken.

Bron: http://foodwatch.nl/laatste_nieuws/vraag_van_de_maand/april_2012/index_nl.html


zondag 10 februari 2013

Dwergen en Periode Einde Ceremonieën bij de Maya's

De tekst hieronder is geschreven door Karen Bassie, mijn favoriete Maya expert, die ik vanuit het Engels heb vertaald. 

De teksten die verwijzen naar de voltooiing van de 13e baktun op 4 Ajaw 8 Kumk'u (in 3114 v.Chr) geven aan dat er op deze datum drie oeroude hartstenen werden gewijzigd of vernieuwd. Wanneer de Maya een nieuw huis bouwen, wordt het gebouw ingewijd d.m.v een aantal rituele handelingen waaronder het plaatsen van de drie hartstenen vuurplaats. Het huis is ritueel gedefinieerd en er is een veilige ruimte van gemaakt d.m.v. een processie rond de vierhoekige omtrek, waarbij er bij elke hoekpaal en in het centrum offers worden gebracht. 

Dus welke vuurplaats (en in het verlengde het huishouden) werd er op 4 Ajaw 8 Kumk'u opgericht of vernieuwd? Volgens de Popol Vuh, wilden de drie Hart van de Hemel bliksemgoden en de schepper grootouders (ze waren de belichaming van een aanvullende oppositie) wezens maken die hen zouden aanbidden. Hun eerste daad was om een ​​plek te maken waar mensen konden wonen. Ze lieten de aarde uit het water van de plaats van dualiteit rijzen ​​en richtte zijn in vieren verdeelde aard in. Het eerste huishouden op het oppervlak van de aarde was die van de schepper grootouders en hun nakomelingen. Nadat de houten mensen de schepper goden niet meer eerden, vernietigden deze goden de huishoudens van de houten mensen en begonnen ze opnieuw met wezens die gemaakt zijn van heilig maïs en water. 

In het Maya wereldbeeld, wordt de vierhoekige wereld metaforisch een huis genoemd. Het huishouden van de schepper goden was het typische huis en een rolmodel voor deze metaforen. Het huishouden van de schepper goden vertegenwoordigde de plaats van dualiteit die de ideale staat van zijn ​​was in Meso-Amerika. Elke keer als de Maya's een huis of een gemeenschap creëerden werden ze een kopie van de plaats van dualiteit. Het lijkt redelijk om te concluderen dat de oeroude vuurplaats van de 4 Ajaw 8 Kumk'u periode einde die van de schepper goden was. 

Als een heerser het huis van de scheppingsgoden vernieuwde tijdens de Periode Einde ceremonieën, vernieuwde hij ook zijn gemeenschap als een veilige plek om te wonen en hij vernieuwde ook de grotere wereld. Elke k'atun werd door een andere godheid geregeerd die smeekbeden nodig had, dus de Periode Einde ceremonie was ook de installatie van de komende k'atun godheid, zoals door bisschop Landa werd opgemerkt in zijn beschrijving van de k'atun ceremonies. 

In mijn Heilige Geografie volume, heb ik bewijs voorgelegd dat de drie hartstenen werden gezien als de manifestatie van de drie bliksemgoden (GI, GII en GIII, ook bekend als Hart van de Hemel in de Popol Vuh). De verhalen in de Tempel van de Inscripties en de Kruis Groep focussen op de Palenque Periode Einde ceremonieën en detailleren aanbiddingsdaden van deze scheppingsgoden. Zoals Steve Houston heeft aangetoond (Maya Vase Boek Vol. 3), wordt de bliksemgodheid GII chac ch'at "rode dwerg" genoemd in het Tablet met het met Bladeren Bedekte Kruis en merkte hij op dat dwergen als assistenten van heersers optraden tijdens Periode Einde ceremonieën. Het document van Ginny Miller van het 4e Mesa Redonda volume uit 1985, geeft in mooi detail de vele voorbeelden van dwergen in Maya kunst weer. 

Er is een rijke geschiedenis van dwerg bliksemgoden in Maya mythologie, zoals de rode dwerg bliksemschicht geest, die in de regio van de K'iche Maya's C'oxol wordt genoemd. De identificatie van dwergen met donderslagen is ook op de hiërogliefen trap van Yaxchilan te zien. In deze scène speelt Vogel Jaguar bal, terwijl hij door twee dwergen (zie foto) wordt vergezeld. De eerste dwerg draagt ​​de Chahk oorbel die aangeeft dat men hem identificeerde met een donderslag. Dwergen hebben vaak beperkte fysieke mogelijkheden, maar personen die met donderslagen worden geïdentificeerd, beschouwt men spiritueel als de sterkste. Het gebruikelijke beeld van Maya heersers toont hen met de bliksem bijl van GII in de hand. 

In 2008 publiceerde Erik Boot foto's van een boot dat het hof van de schepper grootvader Itzamnaaj illustreert (http://www.mayavase.com/God-D-Court-Vessel.pdf). Het is een hemelse hof. Zoals de plaats van dualiteit in de lucht, dacht men waarschijnlijk dat het recht boven ons bestaat. Deze locatie wordt tweemaal per jaar gemarkeerd door de passage van de zon door de zenit. Even terzijde, ik denk niet dat dit afbreuk doet aan het feit dat de Maya's hun mythologie ook in de sterrenbeelden in kaart brachten. In die context, wordt de plaats van dualiteit gezien als de drie hartstenen in het sterrenbeeld Orion. 

Het Boot vaartuig toont de secundaire godheden die in het hemelse hof van Itzamnaaj wonen, zoals de gier godheid, de hond godheid, de buidelrat godheid, de aap godheid enz. Deze goden dragen dezelfde hoofdtooien als de secundaire heren die in het hof van menselijke heersers wonen, om aan te geven dat Itzamnaaj's hof een rolmodel voor het hof van de heerser was. Marc Zender heeft laten zien dat veel van deze hoofdtooien gerelateerd zijn aan priesterlijke functies. 

Dwergen zijn in een aantal hof scènes afgebeeld waarbij ze de heren helpen. Deze dwergen dragen dezelfde priesterlijke hoofdtooien als de secundaire heren. Zoals Marc heeft opgemerkt, waren secundaire heren vaak de beheerders van de attributen en de kostuums van hun heer. Dwergen zijn afgebeeld terwijl ze een spiegel voor de heerser vasthouden. Zoals opgemerkt door Karl Taube, werden spiegels waarschijnlijk gebruikt voor waarzeggerij. Ik denk dat het heel goed mogelijk is dat deze dwergen voor deze spiegels en andere waarzeggerij instrumenten van de koning zorgden. Eén van de belangrijkste gebeurtenissen van de Periode Einde en de plicht van de koning waren de voorspellingen voor de toekomstige k'atun. 

En uiteraard, zijn dwergen en gebochelden te zien in de scènes waarin Eén Ixim zijn richtingsdansen uitvoert, die waarschijnlijk verband houden met het oprichten van de vierhoekige aard van de wereld, dat wil zeggen, waarin het huis en het terrein van de schepper goden wordt gedefinieerd. 

Dus ik denk dat de stelling dat dwergen ​​Eén Ixim assisteerden correct is, maar of Eén Ixim de primaire god was die verantwoordelijk was voor de vernieuwing van de hartstenen en de Periode Einde ceremonieën is een andere kwestie. Quirigua stèle C tekst vertelt dat de drie hartstenen werden opgericht door de Paddelgoden, een god met een onbekende naam en Itzamnaaj. De daad was "onder het gezag" van de Zes Hemel Heer. Op het vaartuig van Boot, zitten GI en de zonnegod op een hemel band tegenover Itzamnaaj. De vogel manifestatie van Itzamnaaj zit achter Itzamnaaj op deze troon. De Itzamnaaj vogel zit op een plaatsnaam die de "Zes Hemel Plaats" heet. GI wordt in een aantal gevallen Zes Hemel heer genoemd, maar als Zes Hemel één van de namen voor het hof van Itzamnaaj is, dan zijn al de godheden van het hof van Itzamnaaj, inclusief Itzamnaaj zelf, heren van de Zes Hemel plaats. Er zijn geen gemakkelijke antwoorden.

Geschreven door Karen Bassie (http://www.famsi.org/pipermail/aztlan/2013-February/012977.html).

woensdag 6 februari 2013

Werkelijkheid en de Verruimde Geest

Reality and the Extended Mind (Werkelijkheid en de Verruimde Geest) is een documentaire zonder winstoogmerk van Adrian Nelson.

Een toenemend aantal academici erkennen de bevindingen die voortkomen uit PSI-onderzoeken, kwantummechanica en vele andere wetenschapsgebieden. Denkers werken samen aan een nieuwe beschrijving van realiteit.

Deze nieuwe beschrijving geeft vooral de noodzaak aan voor een nieuw model van bewustzijn.




Faces of Wisdom